Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 48
नमश्चानंतरूपाय विश्वरूपाय ते नमः । नमो भस्मांगलिप्ताय नमस्ते चंद्रशेखर । नमोऽस्तु पंचवक्त्राय त्रिनेत्राय नमोऽस्तु ते
namaścānaṃtarūpāya viśvarūpāya te namaḥ | namo bhasmāṃgaliptāya namaste caṃdraśekhara | namo'stu paṃcavaktrāya trinetrāya namo'stu te
សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គមានរូបអនន្ត; សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គមានរូបសកល។ សូមគោរពចំពោះព្រះអង្គដែលព្រះកាយលាបដោយផេះបរិសុទ្ធ; ឱ ចន្ទ្រសេករៈ សូមក្រាបបង្គំ។ សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គមានប្រាំមុខ; សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គមានបីភ្នែក។
Dharma
Scene: A grand temple-darśana: Śiva as Viśvarūpa with galaxies in his aura, yet clearly marked—body smeared with bhasma, crescent moon on matted hair, three eyes blazing, five faces subtly indicated; devotees offer bilva leaves.
FAQs
Śiva is both infinite and intimate—beyond all forms yet adored through sacred marks and iconographic features that guide devotion.
No named tirtha appears in this verse; it functions as a climax of Śiva-stuti within Dharmāraṇya.
No explicit prescription; the verse implicitly affirms Śaiva markers like bhasma as devotional identity, without detailing a rite.