Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 39
सूत उवाच । देवानां वचनं श्रुत्वा वृषारूढो वृषध्वजः । आयुधान्परिसंगृह्य कवचं सुमनोहरम् । गतवानथ तं देशं यत्र धर्मो व्यवस्थितः
sūta uvāca | devānāṃ vacanaṃ śrutvā vṛṣārūḍho vṛṣadhvajaḥ | āyudhānparisaṃgṛhya kavacaṃ sumanoharam | gatavānatha taṃ deśaṃ yatra dharmo vyavasthitaḥ
សូត្រាបានពោលថា៖ ព្រះអម្ចាស់អ្នកជិះលើគោ អ្នកមានទង់សញ្ញាគោ បានស្តាប់ព្រះវាចនៈរបស់ទេវតាទាំងឡាយ ហើយប្រមូលអាវុធទាំងអស់ ពាក់អាវក្រោះដ៏ស្រស់ស្អាត។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានចេញដំណើរទៅកាន់ដែនដែលធម៌បានតាំងមាំមួន។
Sūta
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Listener: King (addressed as rājan)
Scene: Śiva, bull-mounted (Vṛṣārūḍha), lifts weapons and fastens an ornate armor, then sets out toward a forested sacred region marked by calm, luminous order—‘where Dharma stands firm.’
FAQs
Divine assistance comes swiftly when Dharma is steadfast; Śiva responds to the call that protects righteousness.
The passage points to Dharmāraṇya as the sanctified region where Dharma abides, but this verse itself does not name a specific tirtha-spot within it.
None; this verse is narrative, describing Śiva’s departure to Dharmāraṇya.