Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 59
सक्रोधनाः सदाचाराः श्रौतस्मार्तक्रियापराः । पंचयज्ञरता नित्यं संबंधसंमाश्रिताः । क्षतज्ञाः क्रतुजाश्चैव ते सर्वे नृपसत्तमाः
sakrodhanāḥ sadācārāḥ śrautasmārtakriyāparāḥ | paṃcayajñaratā nityaṃ saṃbaṃdhasaṃmāśritāḥ | kṣatajñāḥ kratujāścaiva te sarve nṛpasattamāḥ
ពួកគេឆាប់កើតកំហឹងដោយធម៌ មានសុចរិត និងឧស្សាហ៍ក្នុងពិធីស្រោត និងស្មារត។ ជានិច្ចរួមចិត្តក្នុងបញ្ចយជ្ញា ទាំងប្រាំ ប្រកាន់ខ្ជាប់ទំនាក់ទំនង និងកាតព្វកិច្ចត្រឹមត្រូវ; ដឹងច្បាស់អំពីការសងសំណងចំពោះការខូចខាត និងកើតពីពិធីបូជាយជ្ញា—ពួកគេទាំងអស់ជានរបសត្តម។
Narrator (contextual praise of a lineage/community; exact speaker not explicit in snippet)
Scene: A courtly tableau: dhārmic kings with sacrificial fires and priests; the king’s stern yet controlled expression symbolizes ‘righteous anger’; daily yajña implements arranged in order.
FAQs
True nobility is defined by dharma: disciplined conduct, ritual responsibility, and protection of social order.
No specific tirtha is named; the verse praises dharmic culture within the Dharmāraṇya setting.
The five daily sacrifices (pañca-yajña) and adherence to Śrauta–Smārta rites are explicitly highlighted.