Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 14
विमृश्य स तदा रामो वसिष्ठेन महात्मना । ब्रह्मविष्णुशिवादीनां सस्मार गुरुणा सह । स्मृतमात्रास्ततो देवास्तं देशं समुपागमन् । सूर्यकोटिप्रतीकाशीवमानावलिसंवृताः
vimṛśya sa tadā rāmo vasiṣṭhena mahātmanā | brahmaviṣṇuśivādīnāṃ sasmāra guruṇā saha | smṛtamātrāstato devāstaṃ deśaṃ samupāgaman | sūryakoṭipratīkāśīvamānāvalisaṃvṛtāḥ
បន្ទាប់មក ព្រះរាមបានពិចារណាជាមួយមហាត្មា វសិષ્ઠ ហើយជាមួយគ្រូរបស់ព្រះអង្គ បានរំលឹកនិងអញ្ជើញ ព្រះព្រហ្ម ព្រះវិស្ណុ ព្រះសិវ និងទេវតាផ្សេងៗ។ គ្រាន់តែរំលឹកប៉ុណ្ណោះ ទេវតាទាំងនោះក៏មកដល់ទីនោះ ដោយមានក្រុមបរិវាររលោងភ្លឺព័ទ្ធជុំវិញ រលត់រលោងដូចពន្លឺសូរ្យរាប់សិបលាន។
Narrator
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: Rāma and Vasiṣṭha stand in a forest clearing; as Rāma remembers the gods, Brahmā, Viṣṇu, Śiva and other devas appear in the sky, surrounded by blazing retinues like ten million suns, forming a luminous ring around the site.
FAQs
When guided by a true guru and grounded in dharma, sincere remembrance (smaraṇa) draws divine grace and presence.
The episode unfolds in Dharmāraṇya, implying the region’s potency as a seat where divine beings are readily invoked.
Guru-guided invocation/remembrance of deities (smaraṇa) is highlighted as an efficacious spiritual act.