Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 25
पुनः प्राप्याश्रमं रामो विना सीतां ददर्श ह । तत्रैव ह्रियमाणा सा चक्रंद कुररी यथा
punaḥ prāpyāśramaṃ rāmo vinā sītāṃ dadarśa ha | tatraiva hriyamāṇā sā cakraṃda kurarī yathā
ព្រះរាមត្រឡប់មកអាស្រមវិញ ក៏ឃើញថាព្រះនាងសីតាមិននៅទីនោះទេ។ នៅទីនោះឯង ខណៈនាងកំពុងត្រូវគេលួចយកទៅ នាងបានយំស្រែកវេទនា ដូចសត្វបក្សីកុរារីកំពុងសោកសៅ។
Sūta (deduced: Brāhma/Brahmakhaṇḍa narrative style)
Scene: Rāma returns to the quiet hut and finds it empty; in the same emotional frame, Sītā is shown being carried away, crying like a kurarī bird—sharp, plaintive, echoing through the forest.
FAQs
Worldly security is fragile; the Purāṇic lens turns grief into remembrance of God and steadfast pursuit of dharma.
No; the verse centers on the āśrama setting as part of the itihāsa narrative.
None.