Adhyaya 17

Verse 1

व्यास उवाच । दक्षिणे स्थापिता राजञ्छांता देवी महाबला । सा विविधाम्बरधरा वनमालाविभूषिता

វ្យាសបានមានព្រះវាចា៖ ឱ ព្រះរាជា នៅទិសខាងត្បូង បានប្រតិស្ឋានទេវី សាន្តា អ្នកមានកម្លាំងដ៏មហិមា។ នាងស្លៀកពាក់វស្ត្រចម្រុះ និងតុបតែងដោយមាលាផ្កាព្រៃ។

Verse 2

तामसी सा महाराज मधुकैटभनाशिनी । विष्णुना तत्र वै न्यस्ता शिवपत्नी नृपोत्तम

ឱ មហារាជ នាងគឺ តាមសី អ្នកបំផ្លាញ មធុ និង កៃតភ។ ឱ ព្រះនរោត្តម នៅទីនោះឯង ព្រះវិស្ណុបានប្រតិស្ឋាននាង—នាងជាព្រះភរិយារបស់ព្រះសិវៈ។

Verse 3

सा चैवाष्टभुजा रम्या मेघश्यामा मनोरमा । कृष्णांबरधरा देवी व्याघ्रवाहनसंस्थिता

ទេវីនោះពិតជាស្រស់ស្អាត មានដៃប្រាំបី ពណ៌ស្រអែមដូចពពកភ្លៀង និងគួរឱ្យចាប់ចិត្ត។ នាងស្លៀកវស្ត្រខ្មៅ ហើយអង្គុយលើខ្លាជាវាហនៈ។

Verse 4

द्वीपिचर्मपरीधाना दिव्याभरणभूषिता । घंटात्रिशूलाक्षमालाकमंडलुधरा शुभा

នាងពាក់ស្បែកខ្លាឃ្មុំខ្លារខិន (leopard) ជាវស្ត្រ និងតុបតែងដោយគ្រឿងអលង្ការទិព្វ។ ទេវីដ៏មង្គល កាន់កណ្តឹង ត្រីសូល អក្សមាលា និងកមណ្ឌលុ។

Verse 5

अलंकृतभुजा देवी सर्वदेवनमस्कृता । धनं धान्यं सुतान्भोगान्स्वभक्तेभ्यः प्रयच्छति

ព្រះទេវីមានព្រះពាហុតុបតែងវិចិត្រ ដែលទេវតាទាំងអស់គោរពនមស្ការ ប្រទានដល់អ្នកសក្ការៈរបស់ព្រះនាង នូវទ្រព្យសម្បត្តិ ធញ្ញជាតិ កូនចៅ និងសុខសម្បទានៃជីវិត។

Verse 6

पूजयेत्कमलै र्दिव्यैः कर्पूरागरुचंदनैः । तदुद्देशेन तत्रैव पूजयेद्द्विजसत्तमान्

គួរបូជាព្រះនាងដោយផ្កាឈូកទិព្វ កាពួរ ឈើអាករុ និងចន្ទន៍; ហើយដោយបំណងដូចគ្នានោះ នៅទីនោះឯង គួរគោរពសក្ការៈដល់ទ្វិជៈដ៏ប្រសើរបំផុតផងដែរ។

Verse 7

कुमारीर्भोजयेदन्नैर्विविधैर्भक्तिभावतः । धूपैर्दीपैः फलैः रम्यैः पूजयेच्च सुरादिभिः

ដោយចិត្តសទ្ធា គួរឲ្យកុមារីទទួលទានអាហារជាច្រើនប្រភេទ; ហើយគួរបូជាដោយធូប ប្រទីប ផ្លែឈើដ៏រីករាយ និងគ្រឿងនិវេទន៍ដូចជា សុរា ជាដើម តាមពិធី។

Verse 8

मांसैस्तु विविधैर्दिव्यैरथवा धान्यपिष्टजैः । अन्यैश्च विविधैर्धान्यैः पायसैर्वटकैस्तथा

អាចនិវេទន៍ដោយសាច់ជាច្រើនប្រភេទដ៏ប្រណិត ឬដោយម្ហូបធ្វើពីម្សៅធញ្ញជាតិ; ហើយក៏ដោយធញ្ញជាតិផ្សេងៗ ពាយស (បបរផ្អែម/ខីរ) និងវដក (នំចៀន) ផងដែរ។

Verse 9

ओदनैः कृशरापूपैः पूजयेत्सुसमाहितः । स्तुतिपाठेन तत्रैव शक्तिस्तोत्रैर्मनोहरैः

ដោយចិត្តផ្តោតមាំ គួរបូជាដោយឱទន (បាយស) ក្រឹសរា និងពូប (នំ); ហើយនៅទីនោះឯង គួរអានបទសរសើរ ជាស្តូត្រព្រះសក្តិដ៏ពិរោះរណ្តំចិត្ត។

Verse 10

रिपवस्तस्य नश्यंति सर्वत्र विजयी भवेत् । रणे राजकुले द्यूते लभते जयमंगलम्

សត្រូវរបស់គាត់ត្រូវវិនាស ហើយគាត់ក្លាយជាអ្នកឈ្នះគ្រប់ទីកន្លែង។ ទាំងក្នុងសមរភូមិ ក្នុងរាជសាលា និងសូម្បីតែក្នុងការប្រកួតសំណាង គាត់ទទួលបានជ័យមង្គលដ៏ប្រសើរ។

Verse 11

सौम्या शांता महाराज स्थापिता कुलमातृका । श्रीमाता सा प्रसिद्धा च माहात्म्यं शृणु भूपते

ឱ មហារាជ! នាងទន់ភ្លន់ និងស្ងប់ស្ងាត់ ត្រូវបានស្ថាបនាជា​មាតានៃវង្សកុល។ នាងល្បីល្បាញក្នុងនាម “Śrīmātā”; ឱ ព្រះអធិរាជ សូមស្តាប់មហាត្ម្យដ៏បរិសុទ្ធរបស់នាង។

Verse 12

कुलमाता महाशक्तिस्तत्रास्ते नृपसत्तम । कुमारी ब्रह्मपुत्री सा रक्षार्थं विधिना कृता

ឱ ព្រះមហាក្សត្រដ៏ប្រសើរ! នៅទីនោះ កុលមាតា—មហាសក្តិ—ស្ថិតនៅ។ នាងជាកុមារី ជាបុត្រីរបស់ព្រះព្រហ្មា ហើយត្រូវបានស្ថាបនាតាមវិធានសក្ការៈ ដើម្បីការពារ។

Verse 13

स्थानमाता च सा देवी श्रीमाता साभिधानतः । त्रिरूपा सा द्विजातीनां निर्मिता रक्षणाय च

ទេវីនោះក៏ជាស្ថានមាតា—មាតានៃទីស្ថាន—ផងដែរ; តាមនាម នាងគឺ “Śrīmātā”។ នាងមានបីរូប និងត្រូវបានបង្កើតឡើងសម្រាប់ការពារពួកទ្វិជៈ (អ្នកកើតពីរដង) ផងដែរ។

Verse 14

कमण्डलुधरा देवी घण्टाभरणभूषिता । अक्षमालायुता राजञ्छुभा सा शुभरूपिणी

ឱ ព្រះរាជា! ទេវីកាន់កមណ្ឌលុ (ក្រឡាទឹកសក្ការៈ) តុបតែងដោយគ្រឿងអលង្ការរូបកណ្ដឹង ហើយពាក់អក្សមាលា (ខ្សែគ្រាប់បូជា)។ នាងជាមង្គល មានរូបរាងដ៏មង្គល។

Verse 15

कुमारी चादिमाता च स्थानत्राणकरापि च । दैत्यघ्नी कामदा चैव महामोहविनाशिनी

ព្រះនាងជាគុមារី ជាមាតាបឋម; ជាអ្នកអភិរក្សការពារទីសក្ការៈ។ ជាអ្នកសម្លាប់អសុរៈ ប្រទានបំណងត្រឹមត្រូវ និងបំផ្លាញមហាមោហៈ។

Verse 16

भक्तिगम्या च सा देवी कुमारी ब्रह्मणः सुता । रक्तांबरधरा साधुरक्तचंदनचर्चिता

ព្រះទេវីគុមារីនោះ អាចឈានដល់បានដោយភក្តិ; នាងជាព្រះកញ្ញារបស់ព្រះព្រហ្មា។ នាងស្លៀកពាក់ពណ៌ក្រហម ជាមង្គល និងលាបចន្ទន៍ក្រហម។

Verse 17

रक्तमाल्या दशभुजा पंचवक्त्रा सुरेश्वरी । चंद्रावतंसिका माता सुरा सुरनमस्कृता

ព្រះនាងពាក់មាលាក្រហម មានដៃដប់ និងមុខប្រាំ ជាព្រះអធិរាជនីនៃទេវតា។ មានព្រះចន្ទជាគ្រឿងអលង្ការ ជាមាតា ដែលទេវតា និងអសុរៈទាំងពីរ នមស្ការ។

Verse 18

साक्षात्सरस्वतीरूपा रक्षार्थं विधिना कृता । ओंकारा सा महापुण्या काजेशेन विनिर्मिता

ព្រះនាងបង្ហាញជារូបសរស្វតីដោយផ្ទាល់; ដើម្បីការពារ ព្រះព្រហ្មាបានបង្កើតតាមវិធីវិន័យ។ ព្រះនាងមានសភាពជាអោំការៈ ពោរពេញដោយបុណ្យដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ហើយត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយកាជេឝ។

Verse 19

ऋषिभिः सिद्धयक्षा दिसुरपन्नगमानवैः । प्रणम्यांघ्रियुगा तेभ्यो ददाति मनसेप्सितम्

ឥសី សិទ្ធៈ យក្សៈ ទេវតា នាគ និងមនុស្ស ទាំងអស់គ្នា ក្រាបបង្គំចំពោះព្រះបាទទាំងគូររបស់នាង; នាងប្រទានអ្វីដែលចិត្តប្រាថ្នា។

Verse 20

पालयन्ती च संस्थानं द्विजातीनां हिताय वै । यथौरसान्सुतान्माता पालयन्तीह सद्गुणैः

នាងថែរក្សាស្ថាបនាសក្ការៈ ដើម្បីសេចក្តីប្រយោជន៍របស់ទ្វិជៈទាំងឡាយ ដូចម្តាយនៅលោកនេះថែទាំកូនប្រុសកើតពីខ្លួនដោយមេត្តា និងគុណធម៌ល្អ។

Verse 21

अथ पालयती देवी श्रीमाता कुलदेवता । उपद्रवाणि सर्वाणि नाशयेत्सततं स्तुता

ដូច្នេះ ព្រះនាងទេវីអ្នកអភិរក្ស—ស្រីមាតា ជាគុលទេវតា—ពេលត្រូវបានសរសើរជានិច្ច នាងបំផ្លាញឧបដ្រវ និងការរំខានទាំងអស់។

Verse 22

सर्वविघ्नोपशमनी श्रीमाता स्मरणेन हि । विवाहे चोपवीते च सीमंते शुभकर्मणि

ដោយគ្រាន់តែរលឹកដល់ស្រីមាតា នាងបន្ធូររាល់ឧបសគ្គទាំងពួង—ជាពិសេសក្នុងពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍ ពិធីអុបវីត (ខ្សែសក្ការៈ) និងពិធីសីមន្តោន្នយន ក្នុងកិច្ចមង្គលទាំងឡាយ។

Verse 23

सर्वेषु भक्तकार्येषु श्रीमाता पूज्यते सदा । यथा लंबोदरं देवं पूज यित्वा समारभेत्

ក្នុងកិច្ចការទាំងអស់របស់អ្នកមានភក្តី ស្រីមាតាត្រូវបានបូជាជានិច្ច; ដូចដែលគេតែងចាប់ផ្តើមការងារដោយបូជាព្រះលម្ពោទរ (គណេស) ជាមុនសិន។

Verse 24

कार्यं शुभं सर्वमपि श्रीमातरं तथा नृप । यत्किंचिद्भोजनं त्वत्र ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति

ឱ ព្រះរាជា ក្នុងកិច្ចមង្គលទាំងអស់ គួរគោរពបូជាស្រីមាតាដូច្នោះដែរ; ហើយអាហារណាដែលមាននៅទីនេះ គួរប្រគេនដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ។

Verse 25

अथवा विनिवेद्यं च क्रियते यत्परस्परम् । अनिवेद्य च तां राजन्कुर्वाणो विघ्नमेष्यति

ឬមួយទៀត ព្រះរាជា! អ្វីៗដែលមនុស្សធ្វើក្នុងការទាក់ទងគ្នាទៅវិញទៅមក គួរធ្វើក្រោយពីបានថ្វាយជូន និងជម្រាបដល់ព្រះទេវីជាមុន។ អ្នកណាធ្វើដោយមិនបានថ្វាយជូនជាមុន នឹងជួបឧបសគ្គ។

Verse 26

तस्मात्तस्यै निवेद्याथ ततः कर्म समारभेत् । तद्वरेणाखिलं कर्म अविघ्नेन हि सिद्धति । हेमंते शिशिरे प्राप्ते पूजयेद्धर्मपुत्रिकाम्

ដូច្នេះ ក្រោយពីបានថ្វាយជូនព្រះនាងជាមុនហើយ ទើបចាប់ផ្តើមការងារ។ ដោយព្រះពរ​របស់ព្រះនាង កិច្ចការទាំងអស់ពិតជាសម្រេចដោយគ្មានឧបសគ្គ។ ពេលរដូវហេមន្ត និងសិសិរ (រដូវរងា) មកដល់ គួរបូជាព្រះធម្មបុត្រីកា។

Verse 27

हेमपत्रे समालिख्य राजते वाथ कारयेत् । पादुकां चोत्तमां राजञ्छ्रीमातायै निवेदयेत्

ដោយសរសេរលើស្លឹកមាស—ឬឲ្យធ្វើជាប្រាក់—ព្រះរាជា គួរថ្វាយជូនព្រះស្រីមាតា នូវគូស្បែកជើងបាទុកា (pādukā) ដ៏ប្រសើរ។

Verse 28

स्नात्वा चैव शुचिर्भूत्वा तिलामलकमिश्रितैः । वासोभिः सुमनोभिश्च दुकूलैः सुमनोहरैः

ក្រោយពីងូតទឹក និងធ្វើខ្លួនឲ្យបរិសុទ្ធហើយ (គួរបូជា) ដោយគ្រឿងបូជាដែលលាយគ្រាប់ល្ង និងអាមលកៈ; ហើយដោយសម្លៀកបំពាក់ និងអំណោយដ៏រីករាយ—ក្រណាត់ល្អស្រស់ស្អាត និងផ្កាក្រអូបគួរឲ្យចិត្តរីករាយ។

Verse 29

लेपयेच्चंदनैः शुभ्रैः कुकुमैः सिंदुरासकैः । कर्पूरागुरुकस्तूरीमिश्रितैः कर्द्दमैस्तथा

គួរលាប (ព្រះទេវី) ដោយលាបចន្ទន៍សស្អាតភ្លឺថ្លា ជាមួយកុកុម (សាហ្វ្រុង) និងសិន្ទូរ​ពណ៌ក្រហម; ហើយដូចគ្នានេះ ដោយគ្រឿងលាបក្រអូបដែលលាយកាំភ័រ អគរុ និងកស្តូរីផងដែរ។

Verse 30

कर्णिकारैश्च कह्लारैः करवीरैः सितारुणैः । चंपकैः केतकीभिश्च जपा कुसुमकैस्तथा

គួរបូជាដោយផ្កាកណ្ណិការ ផ្កាកហ្លារ (ផ្កាឈូក) ផ្កាករវីរ​ពណ៌ស និងក្រហម ព្រមទាំងផ្កាចម្បក ផ្កាកេតកី និងផ្កាជបា (ហ៊ីប៊ីស្កុស) ដោយសក្ការៈ។

Verse 31

यक्षकर्द्दमकैश्चैव विल्वपत्रैरखंडितैः । पालाशजातिपुष्पैश्च वटकैर्माषसंभवैः । पूपभक्तादिदालीभिस्तोषयेच्छाकसंचयैः

ហើយដោយយក្សករទម (លាបក្រអូប), ស្លឹកបិល្វៈដែលមិនខូច, ផ្កាបាលាស និងផ្កាជាតិ (មល្លិ), និងវដក/វដា​ធ្វើពីមាស (សណ្តែកខ្មៅ) រួមទាំងពូបា បាយស cooked និងម្ហូបផ្សេងៗ—គួរធ្វើឲ្យព្រះទេវីពេញព្រះហឫទ័យដោយម្ហូបបន្លែច្រើនប្រភេទ។

Verse 32

धूपदीपादिपूर्वं तु पूजयेज्जगदंबिकाम् । तद्धियैव कुमारीर्वै विप्रानपि च भोजयेत् । पायसैर्घृतयुक्तैश्च शर्करामिश्रितैर्नृप

តែជាមុនសិន គួរបូជាព្រះជគទំបិកា ដោយធូប ប្រទីប និងអ្វីៗដទៃទៀត។ ដោយចេតនានោះដែរ ឱ ព្រះរាជា គួរឲ្យកុមារី និងព្រាហ្មណ៍ទទួលភោជន៍ ដោយបាយផ្អែម (បាយស/ខៀរ) លាយជាមួយគី និងស្ករ។

Verse 33

पक्वान्नैर्मोदकाद्यैश्च तर्पयेद्भक्तिभावतः । तर्प्यमाणे द्विजैकस्मिन्सहस्रफलमश्नुते

ដោយអាហារស cooked និងមោទកៈជាដើម គួរធ្វើឲ្យពួកគេពេញចិត្តដោយចិត្តភក្តិ។ បើសូម្បីតែព្រាហ្មណ៍ម្នាក់បានពេញចិត្តដូច្នេះ នឹងទទួលបានផលបុណ្យពាន់ដង។

Verse 34

दैत्यानां घातकं स्तोत्रं वाचयेच्च पुनः पुनः । एकाग्रमानसो भूत्वा श्रीमातरं स्तुवीय यः

គួរអានស្តោត្រាដែលជាអ្នកបំផ្លាញពួកដៃត្យា ម្តងហើយម្តងទៀត។ អ្នកណាដែលមានចិត្តឯកាគ្រ ហើយសរសើរព្រះស្រីមាតា ដូច្នេះ…

Verse 35

तस्य तुष्टा वरं दद्यात्स्नापिता पूजिता स्तुता । अनिष्टानि च सर्वाणि नाशयेद्धर्मपुत्रिका

ពេលនាងពេញព្រះហឫទ័យដោយការងូតទឹក បូជា និងសរសើរ នាងជា “កូនស្រីនៃធម៌” នឹងប្រទានពរ ហើយបំផ្លាញអមង្គលទាំងអស់។

Verse 36

अपुत्रो लभते पुत्रान्नि र्धनो धनवान्भवेत् । राज्यार्थी लभते राज्यं विद्यार्थी लभते च ताम्

អ្នកគ្មានកូននឹងបានកូន អ្នកក្រីក្រនឹងក្លាយជាអ្នកមាន; អ្នកប្រាថ្នារាជ្យនឹងបានអធិបតេយ្យ និងអ្នកស្វែងរកវិជ្ជានឹងបានវិជ្ជានោះផងដែរ។

Verse 37

श्रियोर्थी लभते लक्ष्मीं भार्यार्थी लभते च ताम् । प्रसादाच्च सरस्वत्या लभते नात्र संशयः

អ្នកស្វែងរកសិរីមង្គលនឹងបានព្រះលក្ខ្មី; អ្នកប្រាថ្នាប្រពន្ធក៏បាននាងដែរ។ ដោយព្រះគុណនៃព្រះសរស្វតី ផលទាំងនេះបានមក—គ្មានសង្ស័យឡើយ។

Verse 38

अन्ते च परमं स्थानं यत्सुरैरपि दुर्लभम् । प्राप्नोति पुरुषो नित्यं सरस्वत्याः प्रसादतः

នៅទីបញ្ចប់ ដោយព្រះគុណនៃព្រះសរស្វតី មនុស្សម្នាក់ពិតប្រាកដនឹងបានដល់ស្ថានដ៏ប្រសើរបំផុត ដែលសូម្បីទេវតាក៏ពិបាកទទួលបាន។