Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 37
विष्णुरुवाच । विष्णुमायाबलेनैव मोहितं भुवनत्रयम् । ततो ब्रह्मोवाच चेदं न त्वं जानासि भो विभोः
viṣṇuruvāca | viṣṇumāyābalenaiva mohitaṃ bhuvanatrayam | tato brahmovāca cedaṃ na tvaṃ jānāsi bho vibhoḥ
ព្រះវិស្ណុមានព្រះបន្ទូលថា «ដោយអំណាចនៃមាយារបស់ព្រះវិស្ណុផ្ទាល់ ត្រីភពទាំងបីត្រូវបានបំភាន់»។ បន្ទាប់មក ព្រះព្រហ្មបានមានព្រះបន្ទូលថា «ឱ ព្រះអង្គអ្នកសព្វវ្យាបី តើព្រះអង្គក៏មិនជ្រាប (សេចក្តីពិត) ដែរឬ?»
Viṣṇu; then Brahmā (within the narration)
Scene: Viṣṇu speaks of māyā deluding the three worlds; Brahmā counters sharply, questioning Viṣṇu’s knowing; the assembly’s mood shifts from inquiry to challenge.
FAQs
Māyā can veil understanding across the cosmos; spiritual clarity arises only by divine grace and right discernment.
Dharmāraṇya is the setting; the episode forms the theological backdrop for the later emergence of a tīrtha there.
No direct ritual is prescribed here; the verse explains the metaphysical cause (māyā) behind confusion.