Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 56
चिंतयामास मनसा किमिदं हर्षितो हरिः । अतिहर्षं च तं दृष्ट्वा यमराजस्वरूपिणम् । आश्चर्यमनसं चैव नारदः पृष्टवांस्तदा
ciṃtayāmāsa manasā kimidaṃ harṣito hariḥ | atiharṣaṃ ca taṃ dṛṣṭvā yamarājasvarūpiṇam | āścaryamanasaṃ caiva nāradaḥ pṛṣṭavāṃstadā
ព្រះនារទគិតក្នុងចិត្តថា «ហរិហេតុអ្វីបានជារីករាយ?» ហើយឃើញអ្នកនោះដែលមានរូបជាយមរាជ ពោរពេញដោយសេចក្តីរីករាយយ៉ាងខ្លាំង ព្រះនារទដែលចិត្តពោរពេញដោយអស្ចារ្យ ក៏សួរព្រះអង្គនៅពេលនោះ។
Narrator (Purāṇic narrator; unspecified in snippet)
Tirtha: Dharmāraṇya (about to be explained)
Type: kshetra
Scene: Nārada, brows raised in wonder, turns toward the joyous figure bearing Yamarāja’s form; the moment freezes at the cusp of a profound question about why ‘Hari’ is joyful in such a guise.
FAQs
Holy inquiry (praśna) arising from wonder opens the door to deeper teachings on dharma and divine purpose.
The verse is transitional within the Dharmāraṇya account and does not directly glorify a named tīrtha.
No ritual is prescribed; the emphasis is on reflective inquiry leading to instruction.