Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 150
Devanagari script
स पुरोपवनाभ्याशे स्थित्वा तं फणि पुत्रकम् । विससर्जात्मदायादान्नृपासनगतान्प्रति
Transliteration
sa puropavanābhyāśe sthitvā taṃ phaṇi putrakam | visasarjātmadāyādānnṛpāsanagatānprati
Translation
ឈរនៅជិតឧទ្យានកម្សាន្តរបស់ព្រះរាជា គាត់បានបញ្ជូនកូនពស់វ័យក្មេងនោះទៅ ដោយណែនាំឲ្យទៅរកទាយាទរបស់ខ្លួន ដែលអង្គុយនៅលើរាជសింఠាសន។
Word by Word
सःhe
सः:
Karta (Subject/कर्ता)
TypeNoun
Rootतद् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; सर्वनाम
पुरोपवनाभ्याशेnear the city-grove
पुरोपवनाभ्याशे:
Adhikarana (Locative/अधिकरण)
TypeNoun
Rootपुर + उपवन + अभ्याश (प्रातिपदिक-त्रय)
Formतत्पुरुष-समास (पुरस्य उपवनस्य अभ्याशः), पुंलिङ्ग, सप्तमी, एकवचन
स्थित्वाhaving stood
स्थित्वा:
Purvakala-kriya (Prior action/पूर्वक्रिया)
TypeIndeclinable
Rootस्था (धातु)
Formक्त्वान्त-अव्यय (absolutive/gerund), पूर्वकालिक क्रिया
तम्him/that one
तम्:
Karma (Object/कर्म)
TypeNoun
Rootतद् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; सर्वनाम
फणिserpent
फणि:
Visheshana (Qualifier/विशेषण)
TypeNoun
Rootफणि (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, (अव्ययभावे) उपपद-विशेषणरूपेण; तं पुत्रकम् इत्यस्य विशेषणम्
पुत्रकम्little son/child
पुत्रकम्:
Karma (Object/कर्म)
TypeNoun
Rootपुत्रक (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; स्नेहार्थक-प्रत्यय (diminutive/affectionate)
विससर्जsent forth/dispatched
विससर्ज:
Kriya (Verb/क्रिया)
TypeVerb
Rootवि + सृज् (धातु)
Formलिट् (perfect), प्रथमपुरुष, एकवचन; परस्मैपद
आत्मदायादान्his own heirs/kinsmen
आत्मदायादान्:
Karma (Object/कर्म)
TypeNoun
Rootआत्मन् + दायाद (प्रातिपदिक-द्वय)
Formतत्पुरुष-समास (आत्मनः दायादाः), पुंलिङ्ग, द्वितीया, बहुवचन
नृपासनगतान्who had gone to the king’s seat/throne
नृपासनगतान्:
Visheshana (Qualifier/विशेषण)
TypeAdjective
Rootनृपासन + गत (कृदन्त-प्रातिपदिक; √गम्)
Formतत्पुरुष-समास (नृपासनं गताः), पुंलिङ्ग, द्वितीया, बहुवचन; आत्मदायादान् इत्यस्य विशेषणम्
प्रतिtowards
प्रति:
Gati/Direction (प्रति-सम्बन्ध)
TypeIndeclinable
Rootप्रति (अव्यय/उपसर्ग)
Formउपपद-अव्यय (preposition: towards)
Speaker
Unspecified narrator (storytelling voice)
Visual Art Cues
Scene: A commanding figure stands at the edge of a palace garden, arm extended as a young serpent (nāga-kumāra) is sent forth toward the throne hall where princes/heirs sit.
FAQs
The narrative shows purposeful action and communication to rightful authorities, reflecting order and responsibility in dharmic governance.
No tīrtha is named; the setting is a royal grove and throne-room context.
None.