Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 7
पराशर उवाच । अत्रावाच्यं हि यत्किंचित्कथं शक्तोस्मि शंसितुम् । यच्छ्रुत्वा धृतिमंतोपि विषादं प्राप्नुयुर्जनाः
parāśara uvāca | atrāvācyaṃ hi yatkiṃcitkathaṃ śaktosmi śaṃsitum | yacchrutvā dhṛtimaṃtopi viṣādaṃ prāpnuyurjanāḥ
បារាសរ បាននិយាយថា៖ នៅទីនេះមានអ្វីមួយដែលមិនគួរនិយាយ—ខ្ញុំនឹងអាចប្រកាសវាបានដូចម្តេច? បើបានឮវា សូម្បីអ្នកមានចិត្តមាំមួនក៏អាចធ្លាក់ចូលក្នុងទុក្ខសោក។
Parāśara
Listener: the king
Scene: Parāśara raises a hand in gentle restraint, eyes lowered, expressing reluctance; the king watches anxiously, the court/āśrama tense and quiet.
FAQs
Dharma includes responsible speech—truth may be heavy, and a sage weighs compassion and the hearer’s capacity.
None; the verse is about ethical disclosure within a dialogue.
No ritual is stated; it highlights the dharma of vāṇī (speech) and sensitivity.