Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 1
सूत उवाच । एवं ब्रह्मर्षिणा प्रोक्तां वाणीं पीयूषसन्निभाम् । आकर्ण्य मुदितो राजा प्रांजलिः पुनरब्रवीत्
sūta uvāca | evaṃ brahmarṣiṇā proktāṃ vāṇīṃ pīyūṣasannibhām | ākarṇya mudito rājā prāṃjaliḥ punarabravīt
សូត្រាបាននិយាយថា៖ ព្រះរាជា បានស្តាប់ពាក្យដែលព្រះឥសីបរមព្រាហ្មណ៍បានថ្លែង ដូចទឹកអម្រឹត ហើយព្រះអង្គមានព្រះហឫទ័យរីករាយ។ ដោយប្រណម្យដៃគោរព ព្រះអង្គបានមានព្រះបន្ទូលម្តងទៀត។
Sūta
Scene: Sūta narrates: the king, delighted after hearing the brahmarṣi’s nectar-like words, folds hands and speaks again—an intimate moment of respectful inquiry.
FAQs
Reverent listening to a realized sage’s nectar-like teaching is itself a dharmic act that prepares one for deeper inquiry.
No tīrtha is mentioned in this verse; it frames the teacher–king dialogue.
None directly; the implied practice is respectful śravaṇa (listening) and pranāma (folded-hands reverence).