Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 78
आनंदयसि मे चेतः प्रेम्णा संभाषणादिव । अद्य मे तव पादाब्जशरणस्य कृतैनसः । शांतिं कुरु महाभाग येनाहं सुखमाप्नुयाम्
ānaṃdayasi me cetaḥ premṇā saṃbhāṣaṇādiva | adya me tava pādābjaśaraṇasya kṛtainasaḥ | śāṃtiṃ kuru mahābhāga yenāhaṃ sukhamāpnuyām
អ្នកធ្វើឲ្យចិត្តខ្ញុំរីករាយ ដូចជាការសន្ទនាដោយសេចក្តីស្រឡាញ់។ ថ្ងៃនេះ ទោះខ្ញុំមានបាបក៏ដោយ ខ្ញុំបានចូលជ្រកក្រោមជើងផ្កាឈូករបស់អ្នក; ឱ មហាភាគ សូមប្រទានសន្តិភាព ដើម្បីឲ្យខ្ញុំបានសុខមង្គល។
Unnamed petitioner/king (addressing Gautama)
Scene: A penitent supplicant bows at the sage’s feet, hands folded, expressing that affectionate words delight his heart; he confesses sin and begs for peace and well-being.
FAQs
Śaraṇāgati—humble refuge in a righteous guide—opens the way to peace and purification beyond mere self-effort.
No specific tīrtha is named; the verse emphasizes refuge and the quest for śānti.
The act of taking refuge (śaraṇa) and seeking śānti; the detailed expiation is given in the following verses.