अस्त्येको वामदेवाख्यः शिवयोगी महा तपाः । निर्द्वंद्वो निर्गुणः शांतो निःसंगः समदर्शनः
astyeko vāmadevākhyaḥ śivayogī mahā tapāḥ | nirdvaṃdvo nirguṇaḥ śāṃto niḥsaṃgaḥ samadarśanaḥ
មានយោគីព្រះសិវៈម្នាក់ឈ្មោះ វាមទេវៈ ជាមហាតបស្វី។ គាត់លើសពីទ្វេភាគ លើសពីគុណទាំងបី ស្ងប់ស្ងាត់ មិនជាប់ពាក់ព័ន្ធ និងមើលស្មើគ្នាទាំងអស់។
Sūta (narrator)
Scene: A serene Śiva-yogin Vāmadeva seated in stillness, ash-smeared, eyes half-closed, radiating equanimity; background minimal, suggesting guṇa-transcendence.
True Śiva-yoga is marked by equanimity, detachment, and transcendence of the guṇas, not merely external signs.
No tīrtha is referenced; the verse introduces a saintly exemplar (Vāmadeva) whose life will carry the teaching.
None directly; it outlines the inner disciplines/qualities of a realized Śaiva yogin.