Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 21
अंतःस्थितं रक्षतु शंकरो मां स्थाणुः सदा पातु बहिःस्थितं माम् । तदंतरे पातु पतिः पशूनां सदा शिवो रक्षतु मां समंतात्
aṃtaḥsthitaṃ rakṣatu śaṃkaro māṃ sthāṇuḥ sadā pātu bahiḥsthitaṃ mām | tadaṃtare pātu patiḥ paśūnāṃ sadā śivo rakṣatu māṃ samaṃtāt
សូមឲ្យព្រះសង្ករ ការពារខ្ញុំពីខាងក្នុង; សូមឲ្យព្រះស្ថាណុ ការពារខ្ញុំពីខាងក្រៅជានិច្ច។ នៅចន្លោះទាំងពីរ សូមឲ្យព្រះបសុបតិ ការពារខ្ញុំ; ហើយសូមឲ្យព្រះសិវៈ ការពារខ្ញុំជុំវិញគ្រប់ទិសជានិច្ច។
Unknown (Śiva-kavaca voice)
Scene: A mandala-like composition: Śaṅkara seated in the heart-lotus (within), Sthāṇu as a steadfast pillar/linga outside, Paśupati in the intermediate ring with animals/devotees, and Śiva’s protective circle around all directions.
FAQs
Śiva is invoked as protector of inner consciousness, outer life, and every in-between space—total refuge (śaraṇāgati).
No specific tīrtha is named; the verse universalizes protection in all states and directions.
None explicit; it is suited to daily protective recitation, especially before travel or sleep.