Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 21
नास्य दीक्षा न होमश्च न संस्कारो न तर्पणम् । न कालो नोपदेशश्च सदा शुचिरयं मनुः
nāsya dīkṣā na homaśca na saṃskāro na tarpaṇam | na kālo nopadeśaśca sadā śucirayaṃ manuḥ
សម្រាប់មន្ត្រនេះ មិនចាំបាច់មានពិធីទិក្សា មិនចាំបាច់ហោម; មិនមានសំស្ការ មិនមានតර්បណ។ មិនត្រូវការពេលវេលាពិសេស ឬការបង្រៀនវែងវាល—មន្ត្រនេះបរិសុទ្ធជានិច្ច។
Narrator (Purāṇic voice; likely Sūta/Lomaharṣaṇa in Brāhma Khaṇḍa framing)
Scene: A calm ascetic seated in simple posture, rosary in hand, with minimal ritual paraphernalia; a subtle aura around the syllables of the mantra indicating innate purity beyond time and rite.
FAQs
The mantra’s sanctity is intrinsic; devotion and remembrance matter more than elaborate ritual prerequisites.
No single tīrtha is named in this verse; it establishes the mantra’s universal purity before listing sacred sites later.
It explicitly relaxes ritual requirements—no dīkṣā, homa, saṃskāra, tarpaṇa, or special timing is mandated.