Adhyaya 96

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं कोटीश्वरं परम् । ऋषिकोटिः समायाता यत्र वै कुरुनन्दन

ព្រះមារកណ្ឌេយៈមានព្រះវាចា៖ «បន្ទាប់មក ឱ ព្រះរាជាធិរាជ ចូរទៅកាន់ទីរថៈអធិមហិមា នាម កោទីឥស្វរ—ឱ កូនចៅកុរុដ៏ជាទីរីករាយ—កន្លែងដែលមុននេះ ‘ឥសីរាប់កោដិ’ បានមកប្រជុំគ្នា»។

Verse 2

कृष्णद्वैपायनस्यैव क्षेमार्थं मुनिपुंगवाः । मन्त्रयित्वा द्विजैः सर्वैर्वेदमङ्गलपाठकैः

ដើម្បីសេចក្តីក្សេមសុខរបស់ ក្រឹស្ណទ្វៃបាយន (វ្យាស) ពួកមុនីដ៏ឧត្តម បានពិគ្រោះយោបល់ជាមួយទ្វិជទាំងអស់—អ្នកសូត្រព្រះវេទមង្គល—(ហើយបានចាប់ផ្តើមកិច្ចបរិសុទ្ធនៅទីនោះ)។

Verse 3

स्थापितः शङ्करस्तत्र कारणं बन्धनाशनम् । संसारच्छेदकरणं प्राणिनामार्तिनाशनम्

នៅទីនោះ ព្រះសង្ករ ត្រូវបានស្ថាបនា (ជាកោទីឥស្វរ)—ជាមូលហេតុបំផ្លាញចំណងពាក់ព័ន្ធ កាត់ផ្តាច់សង្សារ និងបំបាត់ទុក្ខវេទនារបស់សត្វលោក។

Verse 4

कोटीश्वरमिति प्रोक्तं पृथिव्यां नृपनन्दन । स्नापयेत्तं तु यो भक्त्या पूर्णिमायां नृपोत्तम

នៅលើផែនដីនេះ ព្រះអង្គត្រូវបានហៅថា «កោទីឥស្វរ» ឱ ព្រះរាជបុត្រា។ ហើយអ្នកណាក៏ដោយ ឱ ព្រះមហាក្សត្រដ៏ប្រសើរ ដែលនៅថ្ងៃពេញបូណ៌មី ធ្វើស្នាន និងអភិសេកព្រះអង្គដោយភក្តិ—

Verse 5

पित्ःणां तर्पणं कृत्वा पिण्डदानं यथाविधि । श्रावणस्य विशेषेण पूर्णिमायां युधिष्ठिर

ក្រោយបានធ្វើតර්បណ (tarpaṇa) ដល់បិត្រឹទាំងឡាយ និងថ្វាយពិណ្ឌទាន (piṇḍa-dāna) តាមវិធីវិន័យ—ជាពិសេសនៅថ្ងៃពេញបូណ៌មីខែស្រាវណ, ឱ យុធិષ્ઠិរ—

Verse 6

पित्ःणामक्षया तृप्तिर्यावदाभूतसम्प्लवम् । पित्ःणां परमं गुह्यं रेवातटसमाश्रितम् । मोक्षदं सर्वजन्तूनां निर्मितं मुनिसत्तमैः

សម្រាប់បិត្រឹទាំងឡាយ មានសេចក្តីពេញចិត្តមិនអស់មិនសាប ដែលស្ថិតស្ថេររហូតដល់ព្រាល័យ (ការលាយរលំសកល)។ នេះជាអាថ៌កំបាំងដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់សម្រាប់បុព្វបុរស ស្ថិតនៅលើច្រាំងទន្លេរេវា—ប្រទានមោក្ខៈដល់សត្វលោកទាំងអស់—ដែលបានស្ថាបនាដោយមុនីដ៏ប្រសើរបំផុត។

Verse 96

। अध्याय

នៅទីនេះ ជំពូកនេះបានបញ្ចប់។