Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 25
इत्यूचे देवदेवेशः क्षणं ध्यात्वेन्दुना ततः । स्थापितं परमं लिङ्गं कामदं प्राणिनां भुवि । सर्वदुःखहरं तत्तु ब्रह्महत्याविनाशनम्
ityūce devadeveśaḥ kṣaṇaṃ dhyātvendunā tataḥ | sthāpitaṃ paramaṃ liṅgaṃ kāmadaṃ prāṇināṃ bhuvi | sarvaduḥkhaharaṃ tattu brahmahatyāvināśanam
ក្រោយព្រះអម្ចាស់នៃទេវទាំងឡាយមានព្រះបន្ទូលដូច្នោះ ព្រះអង្គបានសមាធិមួយភ្លែត; បន្ទាប់មក តាមរយៈឥន្ទុ/សោម ព្រះអង្គបានឲ្យស្ថាបនាលិង្គដ៏ប្រសើរបំផុតលើផែនដី—ជាអ្នកបំពេញបំណងសត្វលោក បំបាត់ទុក្ខទាំងអស់ និងបំផ្លាញសូម្បីបាបព្រហ្មហត្យា។
Narrator (following Śiva’s speech)
Tirtha: Somanātha-liṅga (Revā region)
Type: kshetra
Listener: Yudhiṣṭhira (frame), with Mārkaṇḍeya as primary speaker in surrounding verses
Scene: Śiva, after a brief meditation, empowers Soma/Indu to establish a radiant liṅga on earth; the liṅga emits light, dispelling sorrow and sin; devas and sages witness.
FAQs
Śiva’s grace crystallizes into a sacred presence (liṅga) that grants boons and removes even grave sins through sincere approach.
A tīrtha-linked liṅga (Somanātha tradition) is exalted as wish-fulfilling and sorrow-destroying within the Revā Khaṇḍa sacred geography.
Implicitly, worship and resorting to the established liṅga at the tīrtha for purification and relief; no step-by-step vidhi is detailed in this verse.