Adhyaya 82

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल वह्नितीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धो महातेजास्तपः कृत्वा हुताशनः

ព្រះមារកណ្ឌេយៈមានព្រះវាចា៖ «បន្ទាប់មក ឱ ព្រះមហាក្សត្រ គួរទៅកាន់ទីរត្ថដ៏អស្ចារ្យឈ្មោះ វហ្និ-ទីរថៈ ដែលនៅទីនោះ ហុតាសនៈមានពន្លឺដ៏មហិមា បានសម្រេចសិទ្ធិដោយការធ្វើតបស្យា»។

Verse 2

सर्वभक्ष्यः कृतो योऽसौ दण्डके मुनिना पुरा । नर्मदातटमाश्रित्य पूतो जातो हुताशनः

«កាលពីមុន នៅព្រៃទណ្ឌកៈ មុនីមួយអង្គបានធ្វើឲ្យគាត់ក្លាយជា ‘អ្នកលេបស៊ីគ្រប់យ៉ាង’; ប៉ុន្តែដោយស្របពឹងលើច្រាំងទន្លេនរមទា ហុតាសនៈបានក្លាយជាបរិសុទ្ធ»។

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयित्वा महेश्वरम् । अग्निप्रवेशं कुरुते स गच्छेदग्निसाम्यताम्

«នៅទីរថៈនោះ អ្នកណាដែលងូតទឹកសក្ការៈ ហើយបូជាព្រះមហេស្វរៈ បន្ទាប់មកចូលទៅក្នុងភ្លើង នឹងបានសមភាពដូចព្រះអគ្គនី»។

Verse 4

भक्त्या स्नात्वा तु यस्तत्र तर्पयेत्पितृदेवताः । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमाप्नोत्यसंशयम्

អ្នកណាដែលងូតទឹកនៅទីនោះដោយសទ្ធាភក្តី ហើយបូជាតർបណៈ (tarpaṇa) ដល់ពិត្រ (Pitṛ) និងទេវតាទាំងឡាយ នោះប្រាកដជាទទួលបានផលនៃយជ្ញា អគ្និષ્ટោម (Agniṣṭoma) ដោយមិនសង្ស័យ។

Verse 5

तस्यैवानन्तरं राजन्कौबेरं तीर्थमुत्तमम् । कुबेरो यत्र संसिद्धो यक्षाणामधिपः पुरा

បន្ទាប់ពីនោះភ្លាមៗ ព្រះរាជា មានទីរថៈដ៏ឧត្តមឈ្មោះ កៅបេរ-ទីរថៈ (Kaubera-tīrtha) ដែលកាលពីបុរាណ គុបេរ ព្រះអធិការនៃយក្ស (Yakṣa) បានសម្រេចសិទ្ធិ (siddhi) នៅទីនោះ។

Verse 6

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा समभ्यर्च्य जगद्गुरुम् । उमया सहितं भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते

នៅទីរថៈនោះ មនុស្សណាដែលងូតទឹក ហើយអរចនា (arcanā) បូជាព្រះសិវៈ ជាគ្រូលោក (Jagadguru) រួមជាមួយព្រះអុមា ដោយសទ្ធាភក្តី នោះនឹងរួចផុតពីបាបទាំងអស់។

Verse 7

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दद्याद्विप्राय कांचनम् । नाभिमात्रे जले तिष्ठन्स लभेतार्बुदं फलम्

នៅទីរថៈនោះ អ្នកណាដែលងូតទឹក ហើយបរិច្ចាគមាសដល់ព្រាហ្មណ៍ ដោយឈរនៅក្នុងទឹកដល់កម្រិតផ្ចិត នោះនឹងទទួលបានផល “អរពុទ” (arbuda) ដ៏មហាសាលមិនអាចរាប់បាន។

Verse 8

दधिस्कन्दे मधुस्कन्दे नन्दीशे वरुणालये । आग्नेये यत्फलं तात स्नात्वा तत्फलमाप्नुयात्

ឱ កូនអើយ នៅដធិស្កន្ទ (Dadhiskanda) មធុស្កន្ទ (Madhuskanda) នន្ទីស (Nandīśa) និងវរុណាល័យ (Varuṇālaya) ការងូតទឹកនៅទីនោះ នឹងទទួលបានផលដូចគ្នានឹងផលដែលបានប្រកាសសម្រាប់ពិធីអាគ្នេយ (Āgneya) ដែលទាក់ទងនឹងអគ្គិ។

Verse 9

ते वन्द्या मानुषे लोके धन्याः पूर्णमनोरथाः । यैस्तु दृष्टं महापुण्यं नर्मदातीर्थपञ्चकम्

អ្នកដែលបានឃើញបញ្ចតីរថៈនៃទន្លេនរមទា ដែលមានបុណ្យធំ យ៉ាងមហិមា គេគួរគោរពបូជានៅក្នុងលោកមនុស្ស ជាអ្នកមានពរ និងបំណងបានសម្រេច។

Verse 10

ते यान्ति भास्करे लोके परमे दुःखनाशने । भास्करादैश्वरे लोके चैश्वरादनिवर्तके

ពួកគេទៅដល់លោករបស់ភាស្ករ (ព្រះអាទិត្យ) អ្នកបំផ្លាញទុក្ខដ៏ប្រសើរ; ហើយពីលោកព្រះអាទិត្យ ទៅកាន់លោកអៃશ્વរ្យ—ដែនដែលមិនមានការត្រឡប់មកវិញ។

Verse 11

नीयते स परे लोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश । ततः स्वर्गाच्च्युतो मर्त्यो राजा भवति धार्मिकः

គេនាំគាត់ទៅកាន់លោកខ្ពស់ៗ ដរាបណា ឥន្ទ្រ ១៤ អង្គគ្រប់គ្រង; បន្ទាប់មក ពេលធ្លាក់ចុះពីសួគ៌ គាត់កើតជាមនុស្សវិញ ជាព្រះរាជាដែលប្រកបដោយធម៌។

Verse 12

सर्वरोगविनिर्मुक्तो भुनक्ति सचराचरम् । विष्णुश्च देवता येषां नर्मदातीर्थसेविनाम्

ដោយរួចផុតពីជំងឺទាំងអស់ គាត់សោយសុខសម្បត្តិនៅក្នុងសព្វវត្ថុទាំងចល និងអចល។ សម្រាប់អ្នកបម្រើនរមទា-តីរថៈ ព្រះវិษ្ណុផ្ទាល់ជាទេវតាអធិបតី។

Verse 13

अखण्डितप्रतापास्ते जायन्ते नात्र संशयः । गङ्गा कनखले पुण्या कुरुक्षेत्रे सरस्वती

ពួកគេកើតមកដោយតេជៈអស្ចារ្យមិនដាច់ខាត—គ្មានសង្ស័យឡើយ។ ទន្លេគង្គាសក្ការៈនៅកនខលៈ ហើយទន្លេសរស្វតីសក្ការៈនៅកុរុក្សេត្រ។

Verse 14

ग्रामे वा यदि वारण्ये पुण्या सर्वत्र नर्मदा । रेवातीरे वसेन्नित्यं रेवातोयं सदा पिबेत्

ទោះនៅក្នុងភូមិ ឬនៅក្នុងព្រៃក៏ដោយ នរមទា​បរិសុទ្ធគ្រប់ទីកន្លែង។ គួររស់នៅជានិច្ចលើច្រាំងរេវា ហើយផឹកទឹករេវាជានិច្ច។

Verse 15

स स्नातः सर्वतीर्थेषु सोमपानं दिने दिने । गङ्गाद्याः सरितः सर्वाः समुद्राश्च सरांसि च । कल्पान्ते संक्षयं यान्ति न मृता तेन नर्मदा

គាត់ដូចជាបានងូតទឹកនៅទីរថៈទាំងអស់ ហើយដូចជាបានផឹកសោមរ៉សរៀងរាល់ថ្ងៃ។ ទន្លេទាំងឡាយចាប់ពីគង្គា រួមទាំងសមុទ្រ និងបឹងស្រះទាំងអស់ នឹងរលាយនៅចុងកល្ប; ដូច្នេះ នរមទា​មិនមែន ‘ស្លាប់’—នាងមិនវិនាសឡើយ។

Verse 82

। अध्याय

ទីនេះជាសញ្ញាបញ្ចប់អធ្យាយ (ជំពូក)។