Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 7
स्वेच्छाचारी भवे देव वेदवेदाङ्गपारगः । त्रिकालज्ञो जगन्नाथ गीतज्ञोऽहं सदा भवे
svecchācārī bhave deva vedavedāṅgapāragaḥ | trikālajño jagannātha gītajño'haṃ sadā bhave
«ឱ ព្រះទេវៈ សូមឲ្យខ្ញុំដើរតាមចិត្តប្រាថ្នាដោយសេរី; សូមឲ្យខ្ញុំជ្រាបច្បាស់វេទ និងវេទាង្គ។ ឱ ជគន្នាថ សូមឲ្យខ្ញុំជាអ្នកដឹងកាលទាំងបី ហើយជានិច្ចឲ្យខ្ញុំឈ្លាសវៃក្នុងបទចម្រៀងបរិសុទ្ធ»
Nārada
Listener: Īśvara (Śiva)
Scene: Nārada enumerates boons: freedom to roam, Vedic mastery, knowledge of past-present-future, and perpetual skill in sacred song; Śiva listens, approving.
FAQs
Divine grace is sought to deepen knowledge, sacred expression, and spiritual agency—capacities used in service of dharma.
Indirectly the Revā Khaṇḍa setting; the verse lists boons that arise from tapas done at the Revā-bank.
None; the verse is a boon-request emphasizing Vedic learning and sacred song.