Adhyaya 196

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धराधीश हंसतीर्थमनुत्तमम् । यत्र हंसस्तपस्तप्त्वा ब्रह्मवाहनतां गतः

ព្រះមារកណ្ឌេយៈមានព្រះវាចា៖ «បន្ទាប់មក ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃផែនដី គួរទៅកាន់ ហំសតីរថៈ ដ៏អស្ចារ្យ—ទីដែល ហំសៈ បានធ្វើតបស្យា ហើយបានសម្រេចស្ថានភាពជាវាហនៈរបស់ ព្រះព្រហ្មា»។

Verse 2

हंसतीर्थे नरः स्नात्वा दानं दत्त्वा च काञ्चनम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोकं स गच्छति

នៅហំសតីរថៈ មនុស្សម្នាក់បានងូតទឹកសក្ការៈ ហើយថ្វាយទានទាំងមាសផង នឹងរួចផុតពីបាបទាំងអស់ ហើយទៅដល់ ព្រហ្មលោក។

Verse 3

हंसयुक्तेन यानेन तरुणादित्यवर्चसा । सर्वकामसमृद्धेन सेव्यमानोऽप्सरोगणैः

គេត្រូវបានអញ្ជើញឡើងលើ វិមាន ដែលចងដោយហង្ស បញ្ចេញពន្លឺដូចព្រះអាទិត្យកំពុងរះ ពេញលេញដោយសេចក្តីប្រាថ្នាទាំងអស់ ហើយមានក្រុមអប្សរា បម្រើបូជា។

Verse 4

तत्र भुक्त्वा यथाकामं सर्वान् भोगान् यथेप्सितान् । जातिस्मरो हि जायेत पुनर्मानुष्यमागतः

នៅទីនោះ ក្រោយបានសោយសុខទាំងអស់តាមចិត្ត និងតាមបំណងរបស់ខ្លួន រួចពេលត្រឡប់មកកើតជាមនុស្សម្តងទៀត គេពិតជាកើតជាអ្នកចងចាំជាតិមុន (ជាតិស្មរ)។

Verse 5

संन्यासेन त्यजेद्देहं मोक्षमाप्नोति भारत

ឱ ភារត! ប្រសិនបើគេបោះបង់រាងកាយដោយសន្យាស (ការលះបង់លោក) គេនឹងបានដល់មោក្ខៈ គឺសេចក្តីរួចផុត។

Verse 6

एतत्ते कथितं पार्थ हंसतीर्थस्य यत्फलम् । सर्वपापहरं पुण्यं सर्वदुःखविनाशनम्

ឱ បារថ! ខ្ញុំបានប្រាប់អ្នកអំពីផលនៃហំសទីរថៈហើយ; វាជាទីបរិសុទ្ធ លុបបំបាត់បាបទាំងអស់ និងបំផ្លាញទុក្ខទាំងពួង។

Verse 196

अध्याय

អធ្យាយ (ចំណងជើងជំពូក)។