Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 67
समाह्वयत्ततो लक्ष्मीस्तान् विप्रान् भक्तिसंयुता । उवाच चरणान्गृह्य प्रसादः क्रियतां मयि
samāhvayattato lakṣmīstān viprān bhaktisaṃyutā | uvāca caraṇāngṛhya prasādaḥ kriyatāṃ mayi
បន្ទាប់មក ព្រះនាងលក្ខ្មី ដែលពោរពេញដោយភក្តិ បានអញ្ជើញព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងនោះមក ហើយកាន់ជើងរបស់ពួកគេ ទូលថា៖ «សូមមេត្តាប្រោសប្រទានអនុគ្រោះដល់ខ្ញុំ សូមទទួលខ្ញុំដោយព្រះប្រាសាទរបស់ព្រះអង្គ»។
Narrator (contextually Mārkaṇḍeya continuing)
Tirtha: Revā (Narmadā) tīrtha (contextual)
Type: river
Listener: Ṛṣis/assembly (contextual)
Scene: Śrī (Lakṣmī), radiant and modest, summons a group of brāhmaṇas and, in a gesture of deep reverence, holds their feet while requesting their gracious favor.
FAQs
Even the exalted embody humility: devotion expresses itself through honoring the virtuous and seeking their blessing.
The Revākhaṇḍa sacred region is the narrative backdrop; the verse emphasizes dharmic etiquette within that holy setting.
A social-dharmic act is shown: caraṇa-grahaṇa (reverently taking the feet) to seek prasāda (blessing).