Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 45
किं वर्णयामो रूपं ते किं प्रमाणमिदं हरे । माहात्म्यं किं नु ते देव यज्जिह्वाया न गोचरे
kiṃ varṇayāmo rūpaṃ te kiṃ pramāṇamidaṃ hare | māhātmyaṃ kiṃ nu te deva yajjihvāyā na gocare
ឱ ព្រះហរិ តើយើងអាចពណ៌នារូបព្រះអង្គដូចម្តេច ហើយមាត្រដ្ឋានណាអាចគ្របដណ្តប់វាបាន? ឱ ព្រះទេវៈ មហិមារបស់ព្រះអង្គអស្ចារ្យយ៉ាងណា ព្រោះវាមិនស្ថិតក្នុងវិស័យនៃអណ្តាតនិងពាក្យសម្តីឡើយ។
Apsarās, collectively
Tirtha: Revā tīrtha (contextual)
Type: kshetra
Listener: Hari (addressed as Hare, Deva)
Scene: Apsarās with veenas and lotus garlands attempt to praise; their mouths half-open, then gently closed in reverent silence as an immeasurable Hari radiates; script-like golden syllables dissolve into light.
FAQs
The divine is ultimately beyond full verbal description; devotion includes reverent silence and awe.
No specific tīrtha is referenced in this line; it functions as theological praise within the Revā-khaṇḍa.
None.