Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 25
तवाश्विनौ कर्णगतौ समस्तास्तवास्थिता बाहुषु लोकपालाः । घ्राणोऽनिलो नेत्रगतौ रवीन्दु जिह्वा च ते नाथ सरस्वतीयम्
tavāśvinau karṇagatau samastāstavāsthitā bāhuṣu lokapālāḥ | ghrāṇo'nilo netragatau ravīndu jihvā ca te nātha sarasvatīyam
ឱព្រះនាថ! អស្វិនទាំងពីរស្ថិតនៅក្នុងត្រចៀកព្រះអង្គ; ព្រះលោកបាលទាំងឡាយតាំងមាំនៅក្នុងព្រះពាហា។ ខ្យល់ជាអំណាចនៃក្លិនរបស់ព្រះអង្គ; ព្រះអាទិត្យ និងព្រះចន្ទស្ថិតនៅក្នុងព្រះនេត្រ; ហើយព្រះសរស្វតីទេវីផ្ទាល់ ឱព្រះអម្ចាស់ គឺជាអណ្ដាតព្រះអង្គ។
A devotee/sage praising the Supreme Lord (Viṣṇu/Nārāyaṇa) in Revā Khaṇḍa context
Tirtha: Revā tīrtha (Revākhaṇḍa)
Type: kshetra
Scene: The Lord’s head and torso are shown with symbolic placements: Aśvins at the ears, Lokapālas in the arms, Vāyu as breath/smell, Sun and Moon in the eyes, Sarasvatī as the tongue (speech/chant).
FAQs
All divine powers and cosmic functions are limbs of the Supreme, encouraging reverence toward the world as God’s embodied order.
The Revā Khaṇḍa context connects to the Narmadā tīrtha-landscape, though this verse is a universal viśvarūpa description.
No explicit rite; the verse supports worship through remembrance of the Lord’s cosmic embodiment.