Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 7
देवा ऊचुः । नमो नमस्ते देवेश सुरार्तिहर सर्वग । विश्वमूर्ते नमस्तुभ्यं त्राहि सर्वान्महद्भयात्
devā ūcuḥ | namo namaste deveśa surārtihara sarvaga | viśvamūrte namastubhyaṃ trāhi sarvānmahadbhayāt
ព្រះទេវតាទាំងឡាយបានពោលថា៖ «សូមក្រាបបង្គំ សូមក្រាបបង្គំដល់ព្រះអង្គ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា អ្នកបំបាត់ទុក្ខរបស់សុរៈ ព្រះអង្គដែលសព្វទីសព្វកន្លែង! ឱ ព្រះអង្គជារូបនៃសកលលោក សូមក្រាបបង្គំដល់ព្រះអង្គ។ សូមសង្គ្រោះយើងទាំងអស់ពីភ័យដ៏មហិមានេះ»
Devas
Listener: The Lord (Keśava/Viṣṇu)
Scene: A gathered assembly of devas with folded hands, faces anxious, offering repeated namaskāra to the all-pervading Lord envisioned as the universe itself.
FAQs
Śaraṇāgati—taking refuge in the all-pervading Lord—dispels fear and restores order.
No site is named in the verse; it is part of the narrative that grounds the later tīrtha’s greatness.
Devotional homage and prayer for protection (namas, trāhi) are modeled.