Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 42
यथेदमुक्तं तव धर्मसूनो श्रुतं च यच्छङ्कराच्चन्द्रमौलेः । श्रुत्वेदमिच्छन्मुच्यते सर्वपापैः पठन्पदं याति हि वृत्रशत्रोः
yathedamuktaṃ tava dharmasūno śrutaṃ ca yacchaṅkarāccandramauleḥ | śrutvedamicchanmucyate sarvapāpaiḥ paṭhanpadaṃ yāti hi vṛtraśatroḥ
ឱ កូនប្រុសនៃធម៌ ដូចដែលពាក្យនេះបាននិយាយដល់អ្នក ហើយដូចដែលបានស្តាប់ពីព្រះសង្គរ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះចន្ទជាមកុដ ដូច្នោះ អ្នកណាស្តាប់ធម៌នេះដោយសទ្ធា នឹងរួចផុតពីបាបទាំងអស់; ហើយអ្នកណាសូត្រសាធ្យាយ នឹងទៅដល់ស្ថាន/លោករបស់ព្រះឥន្ទ្រា អ្នកសម្លាប់វ្រឹត្រ។
Mārkaṇḍeya
Listener: Yudhiṣṭhira (Dharma-sūnu)
Scene: A sage transmits a sacred account ‘as heard from Moon-crested Śiva’; listeners sit in reverent attention; above, Indra’s celestial city is hinted as the fruit of recitation.
FAQs
Śravaṇa (hearing) and pāṭha (recitation) of sacred tīrtha-teachings are themselves purifying acts that destroy sin and grant exalted attainments.
The immediate passage functions as a phalaśruti for the Revā Khaṇḍa’s sacred geography and observances around the Revā (Narmadā).
Hearing the account with intent and reciting it (pāṭha) are prescribed as merit-generating practices.