Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 24
कुत्सितं च कृतं कर्म राज्ञा चण्डालचारिणा । ब्राह्मणो नैव वध्यो हि विशेषेण तपोवृतः
kutsitaṃ ca kṛtaṃ karma rājñā caṇḍālacāriṇā | brāhmaṇo naiva vadhyo hi viśeṣeṇa tapovṛtaḥ
អំពើដ៏គួរឱ្យស្អប់ខ្ពើមត្រូវបានធ្វើឡើងដោយព្រះរាជា ដែលប្រព្រឹត្តខ្លួនដូចជា ចណ្ឌាល ព្រោះថាព្រាហ្មណ៍មិនគួរត្រូវបានសម្លាប់ឡើយ ជាពិសេសព្រាហ្មណ៍ដែលប្រកាន់ខ្ជាប់នូវតបៈ។
Mārkaṇḍeya (narrative voice, inferred)
Tirtha: Revā tīra (contextual)
Type: kshetra
Scene: Elders/citizens condemn the king’s deed, calling him caṇḍāla-like in behavior; the focus is on moral speech—hands raised in admonition, faces stern yet sorrowful; the slain/impaled dvija is implied as a tapasvin.
FAQs
A ruler’s legitimacy rests on dharma; harming the innocent—especially the vow-bound ascetic—brings severe moral downfall.
The Revā Khaṇḍa’s Narmadā-region sanctity is the backdrop; this verse is primarily a dharma-statement, not a tīrtha eulogy.
None directly; it states a prohibition grounded in dharma (non-slaying of a brāhmaṇa).