Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 18
त्वं शङ्करत्वं हि महेश्वरोऽसि प्रधानमग्र्यं त्वमसि प्रविष्टः । त्वं विष्णुरीशः प्रपितामहश्च त्वं सप्तजिह्वस्त्वमनन्तजिह्वः
tvaṃ śaṅkaratvaṃ hi maheśvaro'si pradhānamagryaṃ tvamasi praviṣṭaḥ | tvaṃ viṣṇurīśaḥ prapitāmahaśca tvaṃ saptajihvastvamanantajihvaḥ
ព្រះអង្គជាពិតជាសង្គរ; ព្រះអង្គជាមហេស្វរ។ ព្រះអង្គបានចូលស្ថិតក្នុងប្រធានដើមកំណើត ដែលជាមូលដ្ឋានដ៏អធិក។ ព្រះអង្គជាវិស្ណុ ជាព្រះអីស និងជាប្រពិតាមហៈ (ព្រះព្រហ្ម) ផងដែរ។ ព្រះអង្គជាអគ្គិមានជិហ្វា៧ ហើយព្រះអង្គជាអ្នកមានជិហ្វាអនន្ត។
Likely Indra / Devas (continuing stuti); exact speaker not explicit in the snippet
Tirtha: Revā-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: A cosmic identification tableau: Śiva is praised as Śaṅkara and Maheśvara, simultaneously appearing with hints of Viṣṇu and Brahmā, and as sacrificial fire with seven tongues expanding into infinite flames.
FAQs
The hymn teaches unity: the one Supreme appears as Śiva, Viṣṇu, Brahmā, and the sacrificial fire—one reality in many functions.
No specific tīrtha is mentioned; it is theological praise within the Revā Khaṇḍa.
Indirectly honors Agni and yajña imagery (seven tongues), encouraging worship through sacrificial and devotional frameworks.