Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 6
न क्लेशत्वं द्विजे युक्तं न चान्यो जानते फलम् । विद्यादानस्य महतः श्रावितस्य सुतस्य च
na kleśatvaṃ dvije yuktaṃ na cānyo jānate phalam | vidyādānasya mahataḥ śrāvitasya sutasya ca
ឱ ទ្វិជ! មិនគួរមានការលំបាក ឬការស្ទាក់ស្ទើរ ក្នុងការឆ្លើយឡើយ; ព្រោះគ្មានអ្នកដទៃណាដឹងពិតប្រាកដអំពីផលនៃទានដ៏មហិមា គឺការផ្តល់វិជ្ជា និងផលនៃកូនប្រុសដែលបានបណ្តុះបណ្តាលល្អដោយការស្តាប់។
Unspecified (listener addressing the sage)
Tirtha: Revā-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Listener: dvija/ṛṣi
Scene: Yudhiṣṭhira gently urges the brāhmaṇa not to hesitate, praising the immense fruit of imparting knowledge and of a well-instructed son; the scene emphasizes pedagogical sanctity—teacher, student, and the ‘gift’ of learning.
FAQs
Teaching and transmitting sacred knowledge is a supreme charity whose true fruit is subtle and profound.
No tīrtha is named in this verse; it emphasizes dharmic pedagogy within the Revā Khaṇḍa narrative frame.
The dharmic ‘prescription’ here is vidyādāna—generous instruction and recitation for the benefit of the listener.