Adhyaya 110

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । धौतपापं ततो गच्छेन्महापातकनाशनम् । समीपे चक्रतीर्थस्य विष्णुना निर्मितं पुरा

ព្រះមារកណ្ឌេយៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ បន្ទាប់មក ក្រោយលាងបាបឲ្យស្អាតហើយ គួរទៅកាន់ទីរត្ថដែលកម្ចាត់មហាបាប—ទីបរិសុទ្ធដែលព្រះវិษ្ណុបានបង្កើតតាំងពីបុរាណ នៅជិតចក្រតីរត្ថ។

Verse 2

निहतैर्दानवैर्घोरैर्देवदेवो जनार्दनः । तत्पापस्य विनाशार्थं दानवान्तोद्भवस्य च

ក្រោយពេលដានវៈដ៏សាហាវត្រូវបានសម្លាប់ហើយ ព្រះជនារទនៈ ព្រះជាម្ចាស់នៃទេវទាំងអស់ បានប្រតិបត្តិដើម្បីបំផ្លាញបាបដែលកើតពីកិច្ចនោះ និងដើម្បីបំបាត់ទុក្ខវេទនាដែលបណ្តាលដោយដានវៈផងដែរ។

Verse 3

तत्र तीर्थे जितक्रोधश्चचार विपुलं तपः । दुश्चरं मौनमास्थाय ह्यशक्यं देवदानवैः

នៅទីរថៈនោះ ព្រះองค์បានឈ្នះកំហឹង ហើយបំពេញតបៈយ៉ាងធំទូលាយ; ទ្រង់កាន់ព្រហ្មចារីមោនវ្រតដ៏តឹងរឹង—ជាវិន័យដែលសូម្បីទេវ និងដានវៈក៏មិនអាចអនុវត្តបាន។

Verse 4

स्नात्वा दत्त्वा द्विजातिभ्यो दानानि विविधानि च । तत्क्षणात्सुपापस्तु गतस्तद्वैष्णवं पदम्

ដោយងូតទឹកបរិសុទ្ធ ហើយប្រគេនទាននានាប្រភេទដល់ទ្វិជៈ សូម្បីអ្នកមានបាបធ្ងន់ក៏អាចឈានដល់ “វៃષ્ણវបដ” គឺដ្ឋានដ៏ឧត្តមរបស់ព្រះវិષ્ણុ ក្នុងភ្លាមនោះ។

Verse 5

एवं युक्तस्तु यस्तत्र पापं कृत्वा सुदारुणम् । स्नात्वा जप्त्वा विधानेन मुच्यते सर्वपातकैः

ដូច្នេះ ដោយប្រកបខ្លួនតាមវិធីវិន័យ តើសូម្បីអ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តបាបដ៏សាហាវនៅទីនោះ ក៏ដោយងូតទឹក និងសូត្រជបៈតាមពិធីការកំណត់ នឹងរួចផុតពីបាប និងការធ្លាក់ចុះទាំងអស់។

Verse 110

। अध्याय

“អធ្យាយ” — សញ្ញាសម្គាល់ជំពូក/ចប់ជំពូក។