Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 33
गिलासुर-आक्रमणम् तथा शिवसैन्य-समाह्वानम् — The Assault of Gila and Śiva’s Mobilization
तदीयाद्विष्यन्दात्क्षिति तलगतैरन्धकगणैरतिव्याप्तघोरं विकृतवदनं स्वात्मसदृशम् । दधत्कल्पांताग्निप्रतिमवपुषा भूतपतिना त्रिशूले नोद्भिन्नस्त्रिपुररिपुणा दारुणतरम्
tadīyādviṣyandātkṣiti talagatairandhakagaṇairativyāptaghoraṃ vikṛtavadanaṃ svātmasadṛśam | dadhatkalpāṃtāgnipratimavapuṣā bhūtapatinā triśūle nodbhinnastripuraripuṇā dāruṇataram
ពីរាងកាយរបស់គេ មានហ្វូងអន្ធកៈហូរចេញមកលើផ្ទៃដី ដូចទឹកជំនន់ដ៏គួរភ័យ ដែលរាលដាលគ្រប់ទិស។ ម្នាក់ៗមានមុខខូចទ្រង់ទ្រាយ គួរឱ្យស្ញប់ស្ញែង ហើយស្រដៀងនឹងខ្លួនគេផ្ទាល់។ ប៉ុន្តែ ព្រះអម្ចាស់ភូតៈ ដែលរាងកាយភ្លឺឆេះដូចភ្លើងចុងកល្បៈ មិនត្រូវបានចាក់ធ្លុះសូម្បីតែដោយត្រីសូលរបស់សត្រូវត្រីបុរៈ (ព្រះសិវៈ) ទេ; ផ្ទុយទៅវិញ ទ្រង់កាន់តែសាហាវខ្លាំងឡើង។
Suta Goswami
Tattva Level: pati
Shiva Form: Tripurāntaka
Type: rudram
Role: destructive
Cosmic Event: kalpa-anta (pralaya) imagery
FAQs
The verse depicts the demonic tendency of ego and ignorance to multiply and pervade consciousness, while Śiva—Pati, the sovereign Lord—remains unshaken and ultimately subdues such darkness; it points to the Shaiva Siddhānta view that only the Lord’s grace can overcome the expanding power of mala (impurity).
By presenting Śiva as Bhūtapati and Tripurāri with a kalpānta-agni-like form, the text emphasizes Saguna Śiva—worshipped in the Liṅga—as the accessible, protective Lord whose manifested power destroys inner and outer obstacles.
Contemplate Śiva as Tripurāri/Bhūtapati while repeating the Pañcākṣarī mantra (Om Namaḥ Śivāya), and pair it with Tripuṇḍra (bhasma) and Rudrākṣa as reminders of dissolution of ego and steadfast refuge in the Lord.