शब्दब्रह्मतनुवर्णनम् — Description of the Form of Śabda-Brahman

Verse 1

ब्रह्मोवाच । एवं तयोर्मुनिश्रेष्ठ दर्शनं कांक्षमाणयोः । विगर्वयोश्च सुरयोः सदा नौ स्थितयोर्मुने

ព្រះព្រហ្មមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដូច្នេះ ឱ មុនីដ៏ប្រសើរ, ខណៈដែលទេវទាំងពីរនោះ—ពោរពេញដោយមោទនភាព—កំពុងប្រាថ្នាចង់ឃើញទស្សនៈ (នៃអធិទេវ), ហើយខណៈដែលយើងនៅទីនោះជានិច្ច ឱ មុនី,»

Verse 2

दयालुरभवच्छंभुर्दीनानां प्रतिपालकः । गर्विणां गर्वहर्ता च सवेषां प्रभुरव्ययः

នៅពេលនោះ ព្រះសម្ភូមានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណា—ជាអ្នកការពារអ្នកទុក្ខលំបាក; ជាអ្នកដកហូតមោទនភាពរបស់អ្នកអួតអាង; និងជាព្រះអម្ចាស់អមតៈ មិនប្រែប្រួល នៃសព្វសត្វទាំងអស់។

Verse 3

तदा समभवत्तत्र नादो वै शब्दलक्षणः । ओमोमिति सुरश्रेष्ठात्सुव्यक्तः प्लुतलक्षणः

បន្ទាប់មក នៅទីនោះបានកើតមាននាដៈ—សំឡេងដែលមានសភាពជាសំឡេងដោយខ្លួនវា។ ពីទេវដ៏ប្រសើរបំផុត ព្យាង្គ «អោម អោម» បានបង្ហាញច្បាស់ លាន់ឮយូរ និងក្រអូបក្រអួនក្នុងការបញ្ចេញសូរ។

Verse 4

किमिदं त्विति संचिंत्य मया तिष्ठन्महास्वनः । विष्णुस्सर्वसुराराध्यो निर्वैरस्तुष्टचेतसा

ខ្ញុំគិតថា «នេះជាអ្វីដែរ?» ហើយនៅទីនោះ ខណៈសំឡេងដ៏មហិមាបន្តក្រហមក្រហាយ។ ព្រះវិṣṇu ដែលទេវទាំងអស់គោរពបូជា ឈរដោយគ្មានសត្រូវ មានចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ និងពេញចិត្ត។

Verse 5

लिंगस्य दक्षिणे भागे तथापश्यत्सनातनम् । आद्यं वर्णमकाराख्यमुकारं चोत्तरं ततः

បន្ទាប់មក នៅផ្នែកខាងត្បូងនៃលិង្គ គាត់បានឃើញសច្ចៈអស់កល្បជានិច្ច៖ ជាមុនគេ ព្យាង្គដែលហៅថា «អ» ហើយបន្ទាប់មក នៅខាងលើវា ព្យាង្គ «ឧ»។

Verse 6

मकारं मध्यतश्चैव नादमंतेऽस्य चोमिति । सूर्यमंडलवद्दृष्ट्वा वर्णमाद्यं तु दक्षिणे

គួរតែសមាធិលើព្យាង្គ «ម» ដែលស្ថិតនៅកណ្ដាល ហើយនៅចុងមានសូរស្រាល (នាទ) ដូច្នេះជាការប្រកបជា «អោំ»។ ដោយឃើញវាដូចមណ្ឌលព្រះអាទិត្យភ្លឺចែងចាំង គួរដាក់អក្សរដំបូងនៅខាងស្តាំ (ខាងត្បូង)។

Verse 7

उत्तरे पावकप्रख्यमुकारमृषि सत्तम । शीतांशुमण्डलप्रख्यं मकारं तस्य मध्यतः

ឱ ព្រះឥសីដ៏ប្រសើរ នៅផ្នែកខាងជើងមានព្យាង្គ «ឧ» ភ្លឺរលោងដូចភ្លើង; ហើយនៅកណ្ដាលរបស់វា មានព្យាង្គ «ម» ភ្លឺដូចមណ្ឌលព្រះចន្ទដែលមានកាំរស្មីត្រជាក់។

Verse 8

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां प्रथमखण्डे सृष्ट्युपाख्याने शब्दब्रह्मतनुवर्णनो नामाष्टमोऽध्यायः

ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រី សិវ មហាបុរាណ» នៅក្នុង រុទ្រសំហិតា (សំហិតាទីពីរ) ផ្នែកទីមួយ នៃរឿងរ៉ាវសೃಷ್ಟិ (ការបង្កើត) បានបញ្ចប់ជំពូកទី៨ ដែលមាននាមថា «ការពិពណ៌នារូបសភាពនៃ សប្ដ-ព្រហ្មន»។

Verse 9

निर्द्वंद्वं केवलं शून्यं बाह्याभ्यंतरवर्जितम् । स बाह्यभ्यंतरे चैव बाह्याभ्यंतरसंस्थितम्

ព្រះអង្គគ្មានទ្វេភាគទាំងអស់—បរិសុទ្ធ តែមួយឯកា លើសពីការបែងចែកទាំងឡាយ ដូច «សូន្យ» ដែលពាក្យមិនអាចពិពណ៌នា; គ្មានភាពខាងក្រៅ និងខាងក្នុង។ ទោះយ៉ាងណា ព្រះអម្ចាស់ដ៏ដូចគ្នានោះ ស្ថិតនៅជាខាងក្នុង និងខាងក្រៅ ដោយតាំងនៅក្នុងទាំងពិភពក្រៅ និងពិភពក្នុង។

Verse 10

आदिमध्यांतरहितमानंदस्यापिकारणम् । सत्यमानन्दममृतं परं ब्रह्मपरायणम्

ព្រះអង្គគ្មានដើម កណ្ដាល ឬចុង; ព្រះអង្គជាមូលហេតុសូម្បីតែសុខានন্দ។ ព្រះអង្គជាសច្ចៈ—អានន្ទ អម្រឹត ព្រហ្មនដ៏លើសលប់—ដែលសារសំខាន់ និងទីជ្រកចុងក្រោយ គឺសេចក្តីពិតអតីតលើស (ព្រះសិវៈ) នោះឯង។

Verse 11

कुत एवात्र संभूतः परीक्षावोऽग्निसंभवम् । अधोगमिष्याम्यनलस्तंभस्यानुपमस्य च

«អ្វីបានជាកើតមាននៅទីនេះ—ការសាកល្បងដែលកើតពីអាថ៌កំបាំងនៃភ្លើង? ខ្ញុំនឹងចុះទៅក្រោម ដើម្បីពិនិត្យសសរភ្លើងដ៏អស្ចារ្យ មិនអាចប្រៀបបាន»។

Verse 12

वेदशब्दोभयावेशं विश्वात्मानं व्यचिंतयत् । तदाऽभवदृषिस्तत्र ऋषेस्सारतमं स्मृतम्

ព្រះអង្គបានសមាធិគិតគូរព្រះអាត្មាសកល ដែលត្រូវព័ទ្ធពេញពីទាំងពីរខាងដោយសូរស័ព្ទវេដៈដ៏ក្រអូបក្រអួន។ នៅពេលនោះឯង មានឥសីមួយកើតឡើងនៅទីនោះ ដែលត្រូវចងចាំថា ជាសារសំខាន់ដ៏ល្អឥតខ្ចោះក្នុងចំណោមអ្នកឃើញទាំងឡាយ។

Verse 13

तेनैव ऋषिणा विष्णुर्ज्ञातवान्परमेश्वरम् । महादेवं परं ब्रह्म शब्दब्रह्मतनुं परम्

ដោយសារព្រះឥសីនោះឯង ព្រះវិෂ್ಣុបានដឹងអំពីព្រះបរមេស្វរ—ព្រះមហាទេវ ព្រះព្រហ្មដ៏លើសលប់—ដែលរូបកាយរបស់ព្រះអង្គជាព្រះសប្ទព្រហ្ម (ព្រះអប្សូលូតជាសំឡេងបរិសុទ្ធ) ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់។

Verse 14

चिंतया रहितो रुद्रो वाचो यन्मनसा सह । अप्राप्य तन्निवर्तंते वाच्यस्त्वेकाक्षरेण सः

ព្រះរុទ្រា គ្មានការគិតបង្កើតឡើយ; ពាក្យ និងចិត្ត រួមគ្នា ត្រឡប់ក្រោយដោយមិនអាចឈានដល់ព្រះអង្គ។ ទោះយ៉ាងណា ព្រះអង្គអាចត្រូវបានបង្ហាញដោយអក្សរតែមួយដ៏អមតៈ គឺ “អោម”។

Verse 15

एकाक्षरेण तद्वाक्यमृतं परमकारणम् । सत्यमानन्दममृतं परं ब्रह्म परात्परम्

ព្រះវាចាដ៏អមតៈ ដែលបង្ហាញដោយអក្សរតែមួយ គឺជាមូលហេតុដ៏អធិបតី។ វាជាសច្ចៈ ជាអានន្ទៈ និងអមតៈ—ព្រះព្រហ្មដ៏អតិបរមា លើសលប់សូម្បីតែអ្វីខ្ពស់បំផុត។

Verse 16

एकाक्षरादकाराख्याद्भगवान्बीजकोण्डजः । एकाक्षरादुकाराख्याद्धरिः परमकारणम्

ពីអក្សរតែមួយដែលហៅថា «អ» បានកើតមានព្រះបរមសុខ—ព្រះព្រហ្មា អ្នកកើតពីគ្រាប់ពូជ និងស៊ុតលោកធាតុ។ ពីអក្សរតែមួយដែលហៅថា «ឧ» បានកើតមានហរិ (វិષ્ણុ) ជាមូលហេតុដ៏អធិបតីសម្រាប់ការរក្សាទ្រទ្រង់។

Verse 17

एकाक्षरान्मकाराख्याद्भगवान्नीललोहितः । सर्गकर्ता त्वकाराख्यो ह्युकाराख्यस्तु मोहकः

ពីអក្សរតែមួយដែលហៅថា «ម» បានកើតមានព្រះអម្ចាស់ដ៏មានព្រះភាគ នីលលោហិត។ ពីអក្សរ «ត» កើតមានអ្នកបង្កើតការបង្ហាញលោក; ហើយអក្សរ «ហុ» ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាអ្នកបំភាន់—អ្នកបាំងបិតសត្វលោកដោយមាយា។

Verse 18

मकाराख्यस्तु यो नित्यमनुग्रहकरोऽभवत् । मकाराख्यो विभुर्बीजी ह्यकारो बीज उच्यते

គោលធម៌អនន្ត ដែលហៅថា «ម» បានក្លាយជាអ្នកប្រទានអនុគ្រោះជានិច្ច។ ព្រះអម្ចាស់សព្វគ្រប់ ដែលមាននាមថា «ម» ជាប្រភពគ្រាប់ពូជ (ប៊ីជ) ហើយអក្សរ «អ» ក៏ត្រូវបានប្រកាសថាជាគ្រាប់ពូជដែរ។

Verse 19

उकाराख्यो हरिर्योनिः प्रधानपुरुषेश्वरः । बीजी च बीजं तद्योनिर्नादाख्यश्च महेश्वरः

អក្សរ «ឧ» ដែលគេហៅថា ហរិ ជាមាត្រមូល (យោនិ) ជាព្រះអម្ចាស់លើ ប្រាធាន និង បុរុષ។ ព្រះអង្គជាអ្នកកាន់គ្រាប់ពូជ និងជាគ្រាប់ពូជផ្ទាល់; ហើយយោនិនោះឯងគឺ ព្រះមហេស្វរ ដែលគេហៅថា «នាទ» សំឡេងដើម។

Verse 20

बीजी विभज्य चात्मानं स्वेच्छया तु व्यवस्थितः । अस्य लिंगादभूद्बीजमकारो बीजिनः प्रभोः

ព្រះអម្ចាស់មានគ្រាប់ពូជ (ប៊ីជី) ដោយព្រះឆន្ទៈសេរីរបស់ព្រះអង្គ បានបែងចែកព្រះអង្គឯង ហើយតាំងខ្លួនក្នុងការបង្ហាញ។ ពីលិង្គរបស់ព្រះអង្គ បានកើតមានគ្រាប់ពូជ គឺអក្សរ «អ» របស់ព្រះអម្ចាស់អតីតកំពូល ដែលជាប្រភពនៃគ្រាប់ពូជទាំងអស់។

Verse 21

उकारयोनौ निःक्षिप्तमवर्द्धत समंततः । सौवर्णमभवच्चांडमावेद्य तदलक्षणम्

គ្រាប់ពូជនោះ ត្រូវបានបោះចូលក្នុងយោនិរបស់អក្សរ «ឧ» ហើយវាបានរីកធំទូលាយគ្រប់ទិស។ បន្ទាប់មក ស៊ុតលោកធាតុពណ៌មាសបានកើតឡើង បង្ហាញសញ្ញាលក្ខណៈនៃ «នោះ» (គោលការណ៍ដើម)។

Verse 22

अनेकाब्दं तथा चाप्सु दिव्यमंडं व्यवस्थितम् । ततो वर्षसहस्रांते द्विधाकृतमजोद्भवम्

អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ព្រះមណ្ឌលទេវៈនោះ (ស៊ុតលោកធាតុ) បានស្ថិតនៅក្នុងទឹក។ បន្ទាប់មក នៅចុងបញ្ចប់នៃពាន់ឆ្នាំ គោលការណ៍ «កើតដោយមិនកើត» នោះ បានបង្ហាញដោយបែកចេញជាពីរ។

Verse 23

अंडमप्सु स्थितं साक्षाद्व्याघातेनेश्वरेण तु । तथास्य सुशुभं हैमं कपालं चोर्द्ध्वसंस्थितम्

ស៊ុតចក្រវាលស្ថិតលើទឹកដោយផ្ទាល់; បន្ទាប់មក ដោយការប៉ះទង្គិចដ៏ដាច់ខាតរបស់ព្រះអម្ចាស់ វាត្រូវបានវាយបំបែក។ ហើយសំបកខាងលើមាសរលោងរបស់វា បានលេចឡើងនៅលើ និងស្ថិតនៅខាងលើ។

Verse 24

जज्ञे सा द्यौस्तदपरं पृथिवी पंचलक्षणा । तस्मादंडाद्भवो जज्ञे ककाराख्यश्चतुर्मुखः

ពីគោលការណ៍ចក្រវាលនោះ មេឃបានកើតឡើង ហើយបន្ទាប់មក ផែនដីដែលមានលក្ខណៈប្រាំបានលេចឡើង។ ពីស៊ុតចក្រវាលនោះ ព្រះភវៈ (ព្រះអម្ចាស់) បានបង្កើតអ្នកមានមុខបួន ដែលគេហៅតាមព្យាង្គ «ក» គឺ ព្រះព្រហ្មា ដើម្បីការងារបង្កើត។

Verse 25

स स्रष्टा सर्वलोकानां स एव त्रिविधः प्रभुः । एवमोमोमिति प्रोक्तमित्याहुर्यजुषां वराः

ព្រះអង្គតែមួយគត់ជាអ្នកបង្កើតលោកទាំងអស់; ព្រះអង្គតែមួយគត់ជាព្រះអម្ចាស់ ដែលបង្ហាញជាទម្រង់បី។ ដូច្នេះ ព្រះឥសីដ៏ឧត្តមនៃយជុរវេទ ប្រកាសថា ព្រះអង្គត្រូវបានហៅថា «អោម អោម»។

Verse 26

यजुषां वचनं श्रुत्वा ऋचः समानि सादरम् । एवमेव हरे ब्रह्मन्नित्याहुश्चावयोस्तदा

ពេលបានឮព្រះវចនៈនៃយជុរវេទ បទឫក និងបទសាម បានឆ្លើយតបដោយគោរពថា៖ «មែនហើយ—ដូច្នេះពិតប្រាកដ ឱ ហរិ; ឱ ព្រហ្មន៍ យើងតែងនិយាយអំពីព្រះទាំងពីររបស់អ្នកទាំងពីរដូច្នេះជានិច្ច»។

Verse 27

ततो विज्ञाय देवेशं यथावच्छक्तिसंभवैः । मंत्रं महेश्वरं देवं तुष्टाव सुमहोदयम्

បន្ទាប់មក ដោយបានយល់ដឹងត្រឹមត្រូវអំពីព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា ដែលកើតឡើងតាមការបង្ហាញដ៏សមរម្យនៃសក្តិរបស់ព្រះអង្គ គាត់បានសរសើរព្រះមហេស្វរៈ ទេវតាដ៏មហាអភិរម្យ និងសុភមង្គលខ្ពស់ ដែលព្រះអង្គផ្ទាល់ជាមន្ត្រសក្ការៈ។

Verse 28

एतस्मिन्नंतरेऽन्यच्च रूपमद्भुतसुन्दरम् । ददर्श च मया सार्द्धं भगवान्विश्वपालकः

នៅក្នុងចន្លោះនោះ ព្រះអម្ចាស់ដ៏ព្រះពរ—អ្នកថែរក្សាចក្រវាល—បានឃើញជាមួយខ្ញុំ នូវរូបមួយទៀត ដែលអស្ចារ្យ និងស្រស់ស្អាតលើសលប់។

Verse 29

पंचवक्त्रं दशभुजं गौरकर्पूरवन्मुने । नानाकांति समायुक्तं नानाभूषणभूषितम्

ឱ មុនី! គាត់បានឃើញព្រះសិវៈក្នុងរូបបង្ហាញដ៏អនុគ្រោះ—មានមុខប្រាំ ដៃដប់ ភ្លឺស និងស្រស់ដូចកាំផ័រ—ពោរពេញដោយពន្លឺនានា និងតុបតែងដោយអលង្ការទេវីយ៍ជាច្រើន។

Verse 30

महोदारं महावीर्यं महापुरुषलणम् । तं दृष्ट्वा परमं रूपं कृतार्थोऽभून्मया हरिः

ព្រះអង្គមានព្រះហឫទ័យទូលាយ មានវីរភាពដ៏មហិមា និងមានលក្ខណៈនៃបុរសអធិរាជ។ ពេលបានឃើញរូបដ៏លើសលប់នោះ ខ្ញុំ—ហរិ (វិષ્ણុ)—ក៏បានពេញចិត្ត សម្រេចគោលបំណង។

Verse 31

अथ प्रसन्नो भगवान्महेशः परमेश्वरः । दिव्यं शब्दमयं रूपमाख्याय प्रहसन्स्थितः

បន្ទាប់មក ព្រះភគវាន មហេសៈ ព្រះអធិរាជដ៏លើសលប់ បានប្រទានព្រះគុណ។ ព្រះអង្គបានប្រកាសអំពីរូបទិព្វដែលកើតពីសូរស័ព្ទបរិសុទ្ធ (śabda) ហើយស្ថិតនៅដោយញញឹម។

Verse 32

अकारस्तस्य मूर्द्धा हि ललाटो दीर्घ उच्यते । इकारो दक्षिणं नेत्रमीकारो वामलोचनम्

«អក្សរ ‘អ’ ជាព្រះសិរសា; ចិញ្ចើមលលាដ៍ទូលាយ ត្រូវបានហៅថាជារូបពង្រីករបស់វា។ អក្សរ ‘អិ’ ជាព្រះនេត្រខាងស្តាំ និងអក្សរ ‘អី’ ជាព្រះនេត្រខាងឆ្វេង»។

Verse 33

उकारो दक्षिणं श्रोत्रमूकारो वाम उच्यते । ऋकारो दक्षिणं तस्य कपोलं परमेष्ठिनः

អក្សរ «អុ» ត្រូវបាននិយាយថា​ជា​ត្រចៀកស្តាំ និង «អូ» ជាត្រចៀកឆ្វេង; ហើយ «ឫ» ត្រូវបានប្រកាសថា​ជា​ក្បាលថ្ពាល់ស្តាំ នៃព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិរាជ (បរមេឥស្ឋិន)។

Verse 34

वामं कपोलमूकारो लृ लॄ नासापुटे उभे । एकारश्चोष्ठ ऊर्द्ध्वश्च ह्यैकारस्त्वधरो विभोः

អក្សរ «U» ជាថ្ពាល់ឆ្វេង; អក្សរ «Lṛ» និង «Lṝ» ជារន្ធច្រមុះទាំងពីរ។ អក្សរ «E» ជាបបូរមាត់លើ ហើយអក្សរ «Ai» ជាបបូរមាត់ក្រោម របស់ព្រះអម្ចាស់សព្វគ្រប់។

Verse 35

ओकारश्च तथौकारो दन्तपंक्तिद्वयं क्रमात् । अमस्तु तालुनी तस्य देवदेवस्य शूलिनः

តាមលំដាប់ សំឡេង «o» និង «au» ត្រូវយល់ថាជាជួរធ្មេញពីរ; ហើយសំឡេង «aṃ» ត្រូវបាននិយាយថាជាក្រអូមមាត់ទាំងពីរ—ដូច្នេះ (រូបសំឡេងទាំងនេះ) ស្ថិតនៅលើព្រះទេវទេវៈ ព្រះសិវៈអ្នកកាន់ត្រីសូល។

Verse 36

कादिपंचाक्षराण्यस्य पञ्च हस्ताश्च दक्षिणे । चादिपंचाक्षराण्येवं पंच हस्तास्तु वामतः

ក្នុងការរៀបចំដ៏បរិសុទ្ធនេះ អក្សរប្រាំចាប់ពី «ka» ត្រូវដាក់លើដៃប្រាំខាងស្តាំ; ដូចគ្នានេះ អក្សរប្រាំចាប់ពី «ca» ត្រូវដាក់លើដៃប្រាំខាងឆ្វេង។

Verse 37

टादिपंचाक्षरं पादास्तादिपंचाक्षरं तथा । पकार उदरं तस्य फकारः पार्श्व उच्यते

ក្រុមអក្សរប្រាំចាប់ពី «ṭa» ស្ថិតនៅលើជើងទាំងពីរ; ដូចគ្នានេះ ក្រុមអក្សរប្រាំចាប់ពី «ta» ក៏ស្ថិតនៅទីនោះដែរ។ អក្សរ «pa» ត្រូវប្រកាសថាជាពោះរបស់ព្រះអង្គ ហើយអក្សរ «pha» ត្រូវនិយាយថាជាចំហៀង (ផ្នែកចំហៀង) របស់ព្រះអង្គ។

Verse 38

बकारो वामपार्श्वस्तु भकारः स्कंध उच्यते । मकारो हृदयं शंभोर्महादेवस्य योगिनः

«ប» ជាផ្នែកខាងឆ្វេង; «ភ» ត្រូវបានហៅថា​ស្មា; និង «ម» ជាបេះដូងរបស់​ព្រះសម្ភូ—ព្រះមហាទេវា យោគីដ៏អធិក។ ដូច្នេះ ព្យាង្គបរិសុទ្ធត្រូវបានសមាធិថា ជាអវយវៈរបស់​ព្រះអម្ចាស់។

Verse 39

यकारादिसकारान्ता विभोर्वै सप्तधातवः । हकारो नाभिरूपो हि क्षकारो घ्राण उच्यते

ចាប់ពីព្យាង្គ «យ» រហូតដល់ «ស» គេពោលថា ជាធាតុជីវិត៧ របស់​ព្រះអម្ចាស់ដ៏ពេញទូលាយ។ «ហ» ត្រូវបានហៅថា ជារូបនៃផ្ចិត; និង «ក្ស» ត្រូវបានប្រកាសថា ជាច្រមុះ (អង្គធាតុក្លិន)។

Verse 40

एवं शब्दमयं रूपमगुणस्य गुणात्मनः । दृष्ट्वा तमुमया सार्द्धं कृतार्थोऽभून्मया हरिः

ដូច្នេះ ដោយបានឃើញរូបដែលបង្កើតពីសំឡេងបរិសុទ្ធ—រូបនៃ​ព្រះអម្ចាស់ដែលលើសលក្ខណៈទាំងអស់ ប៉ុន្តែជាសារសំខាន់នៃលក្ខណៈទាំងអស់—រួមជាមួយ​ព្រះអុមា ខ្ញុំ ហរិ (វិષ્ણុ) បានក្លាយជាអ្នកបានសម្រេចគោលបំណង។

Verse 41

एवं दृष्ट्वा महेशानं शब्दब्रह्मतनुं शिवम् । प्रणम्य च मया विष्णुः पुनश्चापश्यदूर्द्ध्वतः

ដូច្នេះ ដោយបានឃើញ​ព្រះមហេសាន—ព្រះសិវៈដែលរាងកាយជាព្រះព្រហ្មនៃសំឡេងបរិសុទ្ធ—វិષ્ણុបានក្រាបបង្គំ។ បន្ទាប់មក គាត់បានមើលឡើងលើម្ដងទៀត។

Verse 42

ओंकारप्रभवं मंत्रं कलापंचकसंयुतम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं शुभाष्टत्रिंशदक्षरम्

មន្ត្រនេះកើតពី​ព្យាង្គបរិសុទ្ធ «អោម» មានរួមជាមួយ​កលា៥។ វាសភ្លឺដូចកញ្ចក់ស្វិតបរិសុទ្ធ និងមានព្យាង្គមង្គល៣៨។

Verse 43

मेधाकारमभूद्भूयस्सर्वधर्मार्थसाधकम् । गायत्रीप्रभवं मंत्रं सहितं वश्यकारकम्

បន្ទាប់មក កម្លាំងប្រទានប្រាជ្ញាបានកើតឡើងម្ដងទៀត ជាមធ្យោបាយសម្រេចធម៌ និងគោលបំណងត្រឹមត្រូវទាំងអស់។ មន្ត្រដែលកើតពីគាយត្រី នោះ—ពេលប្រើតាមវិធី—នាំឲ្យមានអំណាចគ្រប់គ្រងចិត្ត និងអារម្មណ៍ ឲ្យអ្វីដែលត្រូវណែនាំក្លាយជាស្រួលទទួល។

Verse 44

चतुर्विंशतिवर्णाढ्यं चतुष्कालमनुत्तमम् । अथ पंचसितं मंत्रं कलाष्टक समायुतम्

វាមានព្យញ្ជនៈ២៤ ប្រសើរឥតប្រៀប ហើយអនុវត្តនៅពេលបរិសុទ្ធទាំងបួន។ បន្ទាប់មក មានមន្ត្រដែលមាន៥រយ (ព្យញ្ជនៈ/អក្សរ) រួមជាមួយកលា៨ (អំណាចដ៏ទេវីយ)។

Verse 45

आभिचारिकमत्यर्थं प्रायस्त्रिंशच्छुभाक्षरम् । यजुर्वेदसमायुक्तं पञ्चविंशच्छुभाक्षरम्

សម្រាប់ពិធីអាភិចារិក ដើម្បីបន្ធូរឬទប់ទល់ឥទ្ធិពលអាក្រក់ដោយកម្លាំង មន្ត្រនោះជាទូទៅមានព្យញ្ជនៈល្អ៣០។ បើភ្ជាប់ជាមួយមន្ត្រយជុរវេទ វាមានព្យញ្ជនៈល្អ២៥។

Verse 46

कलाष्टकसमा युक्तं सुश्वेतं शांतिकं तथा । त्रयोदशकलायुक्तं बालाद्यैस्सह लोहितम्

ពេលភ្ជាប់ជាមួយកលា៨ វាសស្អាតស ដ៏បរិសុទ្ធ និងប្រទានសន្តិភាព។ ពេលភ្ជាប់ជាមួយកលា១៣ វាមានពណ៌ក្រហម—រួមជាមួយទេវតាអមដំណើរ ចាប់ពីព្រះបាលា ជាដើម។

Verse 47

बभूवुरस्य चोत्पत्तिवृद्धिसंहारकारणम् । वर्णा एकाधिकाः षष्टिरस्य मंत्रवरस्य तु

មន្តដ៏អធិឧត្តមនេះ បានក្លាយជាមូលហេតុនៃការបង្កើត ការរីកចម្រើន/ការរក្សាទុក និងការលាយរលំ។ អក្សរនៃមន្តដ៏ប្រសើរបំផុតនេះ មានចំនួនហុកសិបមួយ។

Verse 48

पुनर्मृत्युंजयं मन्त्रं पञ्चाक्षरमतः परम् । चिंतामणिं तथा मंत्रं दक्षिणामूर्ति संज्ञकम्

ម្តងទៀត មានមន្ត្រ ម្រឹត្យុញ្ជយ; បន្ទាប់មក មានមន្ត្រ បញ្ចាក្សរី (ប្រាំព្យាង្គ) ដ៏អធិរាជ។ ដូចគ្នានេះ មានមន្ត្រ ចិន្តាមណិ និងមន្ត្រដែលគេហៅថា «ទក្សិណាមូរតិ»។

Verse 49

ततस्तत्त्वमसीत्युक्तं महावाक्यं हरस्य च । पञ्चमंत्रांस्तथा लब्ध्वा जजाप भगवान्हरिः

បន្ទាប់មក ពាក្យធំ «តត្ត្វមសិ»—«អ្នកនោះហើយ»—ត្រូវបាននិយាយ (ដល់ព្រះហរិ) ហើយមន្ត្រ៥របស់ហរៈក៏ត្រូវបានទទួលផងដែរ។ ព្រះហរិដ៏មានព្រះភាគ បានទទួលវាទាំងនោះហើយ ចាប់ផ្តើមជបៈសូត្រមន្ត្រ។

Verse 50

अथ दृष्ट्वा कलावर्णमृग्यजुस्सामरूपिणम् । ईशानमीशमुकुटं पुरुषाख्यं पुरातनम्

បន្ទាប់មក គាត់បានឃើញព្រះឥសានៈ ព្រះអម្ចាស់ដែលរូបទ្រង់ជាវេដៈ ឫក យជុស និងសាមៈ ព្រះបុរសបុរាណអនន្ត ដែលជាមកុដនៃអធិរាជទាំងអស់ ហើយគោរពសមាធិចំពោះទ្រង់។

Verse 51

अघोरहृदयं हृद्यं सर्वगुह्यं सदाशिवम् । वामपादं महादेवं महाभोगीन्द्रभूषणम्

ព្រះបាទឆ្វេងរបស់ទ្រង់គឺជាបេះដូងនៃអឃោរៈ ឆ្ងាញ់ចិត្តបំផុត ជាអាថ៌កំបាំងខ្ពស់ និងជាព្រះសដាសិវៈផ្ទាល់; វាជាព្រះមហាទេវៈ តុបតែងដោយព្រះនាគរាជដ៏មហិមា ជាសញ្ញានៃអធិបតេយ្យដ៏អស្ចារ្យ។

Verse 52

विश्वतः पादवन्तं तं विश्वतोक्षिकरं शिवम् । ब्रह्मणोऽधिपति सर्गस्थितिसंहारकारणम्

ខ្ញុំសមាធិគោរពព្រះសិវៈនោះ ដែលមានជើងនៅគ្រប់ទិស មានភ្នែក និងដៃនៅគ្រប់ទិស—ជាព្រះអម្ចាស់លើសូម្បីព្រះព្រហ្មា—ជាមូលហេតុនៃការបង្កើត ការរក្សា និងការលាយបាត់។

Verse 53

तुष्टाव वाग्भिरिष्टाभिस्साम्बं वरदमीश्वरम् । मया च सहितो विष्णुर्भगवांस्तुष्टचेतसा

ដោយពាក្យពេចន៍ដែលបានជ្រើសរើស និងជាទីស្រឡាញ់ ខ្ញុំបានសរសើរ​ព្រះសិវៈ—សាំបៈ ព្រះអម្ចាស់ប្រទានពរ។ ហើយព្រះវិស្ណុ ភគវាន ក៏បានសរសើរព្រះអង្គជាមួយខ្ញុំ ដោយចិត្តរីករាយ។