Shloka 48
नारदतपोवर्णनम्
Nārada’s Austerities Described
विष्णुरुवाच । देवदेव महादेव प्रसीद परमेश्वर । धन्यस्त्वं शिव धन्या ते माया सर्व विमोहिनी
viṣṇuruvāca | devadeva mahādeva prasīda parameśvara | dhanyastvaṃ śiva dhanyā te māyā sarva vimohinī
ព្រះវិស្ណុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «បពិត្រព្រះនៃទេវៈទាំងឡាយ បពិត្រមហាទេវៈ សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រោស បពិត្រព្រះបរមេស្វរៈ។ បពិត្រព្រះសិវៈ ទ្រង់មានមហិទ្ធិឫទ្ធិណាស់—ពិតជាមានមហិទ្ធិឫទ្ធិមែន គឺមាយារបស់ទ្រង់ ដែលជាអំណាចបំភាន់សព្វសត្វទាំងឡាយ»។
Lord Vishnu
Tattva Level: pati
Shiva Form: Mahādeva
Mantra: devadeva mahādeva prasīda parameśvara | dhanyastvaṃ śiva dhanyā te māyā sarva vimohinī
Type: stotra
Role: teaching
FAQs
The verse highlights that even Viṣṇu acknowledges Śiva as Parameśvara and seeks His grace; it also points to Māyā as Śiva’s power that binds and bewilders beings, implying liberation comes through Śiva’s anugraha (grace).
Calling Śiva “Devadeva” and “Parameśvara” supports Saguna upāsanā: the devotee approaches the Supreme through a worshipful form such as the Liṅga, seeking prasāda (divine favor) to cross Māyā’s delusion.
A practical takeaway is humble śaraṇāgati (surrender) with japa of the Pañcākṣarī “Om Namaḥ Śivāya,” along with Śiva-pūjā (often with bhasma and rudrākṣa) as a grace-oriented means to overcome Māyā.