Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 37
नन्दाव्रत-समाप्तिः तथा शङ्करस्य प्रत्यक्ष-दर्शनम्
Completion of the Nandā-vrata and Śiva’s Direct Appearance
ब्रह्मोवाच । इत्युदीर्य महादेवस्सकाशे मे प्रजापतेः । सरस्वतीं विलोक्याशु वियोगवशगोभवत्
brahmovāca | ityudīrya mahādevassakāśe me prajāpateḥ | sarasvatīṃ vilokyāśu viyogavaśagobhavat
ព្រះព្រហ្មបានមានព្រះបន្ទូល៖ ព្រះមហាទេវបាននិយាយដូច្នេះ នៅចំពោះមុខខ្ញុំ ដែលជាប្រជាបតិ។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានទតមើលព្រះសរស្វតី ហើយភ្លាមៗ ព្រះអង្គត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយអំណាចនៃការបែកពីគ្នា (ក្តីអាល័យ)។
Brahma
Tattva Level: pati
Shiva Form: Mahādeva
FAQs
It highlights how even a powerful inner movement like viraha (the agitation born of separation) can arise suddenly upon perception; Shaiva teaching points toward transforming such impulses through discrimination, devotion, and steadiness in Śiva-consciousness.
The verse shows the mind’s quick susceptibility to longing; Linga/Saguṇa-Śiva worship channels the same emotional force into bhakti—redirecting attachment toward the stable symbol of Pati (Śiva) rather than fluctuating sense-driven fixation.
A practical takeaway is mantra-japa (especially the Pañcākṣarī, “Om Namaḥ Śivāya”) with bhasma/Tripuṇḍra and breath-settling meditation to prevent the mind from being overpowered by sudden emotional waves.