
मकराक्षवधः (The Slaying of Makarākṣa)
युद्धकाण्ड
សರ್ಗ ៧៩ ពិពណ៌នាអំពីការប្រយុទ្ធទ្វេភាគីដ៏តានតឹងមួយនៅកណ្ដាលសង្គ្រាមធំលង្កា។ ពេលមការក្សៈ—ដែលបានសម្គាល់ថាជាកូនប្រុសរបស់ខរៈ—បង្ហាញខ្លួន មេដឹកនាំវានរចូលរួមគ្នាត្រៀមច្បាំង ហើយសង្គ្រាមវានរ–រាក្សសក៏ផ្ទុះឡើង ដោយមានការបោះដើមឈើ ថ្ម និងការបាញ់អាវុធជាបន្តបន្ទាប់ ឲ្យសមរភូមិស្ទើរតែរញ្ជួយ។ មការក្សៈប្រកាសប្រជែងព្រះរាមឲ្យប្រយុទ្ធផ្ទាល់ ដោយលើកឡើងពីសេចក្តីសងសឹកស្នងមកពីដណ្ឌការណ្យ និងគំរាមថានឹងផ្ញើព្រះរាមទៅកាន់លោកយម។ ព្រះរាមបដិសេធជ័យជម្នះដោយពាក្យសម្តី ហើយរំលឹកការបំផ្លាញកងទ័ពខរៈកាលមុន ដើម្បីបញ្ជាក់ថាការពិតត្រូវបង្ហាញដោយសកម្មភាព។ បន្ទាប់មក ការបាញ់ព្រួញឆ្លងទៅមកក្លាយជាខ្លាំងក្លា សម្លេងកងរំពងពេញអាកាស ហើយសត្វទេវតានៅលើមេឃក៏ចាំមើល។ ព្រះរាមបំបាក់រទេះសង្គ្រាមរបស់មការក្សៈ ឲ្យវាចុះប្រយុទ្ធដោយជើង។ រាក្សសនោះយកស៊ូឡា (លំពែង) ភ្លើងដ៏គួរឱ្យភ័យ ដែលរុទ្រៈប្រទាន ដូចអាវុធបំផ្លាញពិភពលោក ធ្វើឲ្យសូម្បីទេវតាក៏ភ្ញាក់ផ្អើល។ ព្រះរាមប្រើព្រួញបីដើមបំបែកស៊ូឡាដែលហោះមកក្នុងអាកាស ហើយទទួលបានការសរសើរពីសត្វទិព្វ។ បន្ទាប់មក ព្រះរាមដាក់បាវកាស្ត្រា វាយមការក្សៈ ឲ្យបេះដូងបែក និងដួលស្លាប់។ ពេលឃើញមេបញ្ជាការរបស់ខ្លួនដួល រាក្សសទាំងឡាយភ័យខ្លាចព្រួញព្រះរាម ហើយថយក្រោយទៅកាន់លង្កា។
Verse 1
निर्गतंमकराक्षंतेदृष्टवावानरपुङ्गवाः ।आप्लुत्यसहसासर्वेयोद्धुकामाव्यवस्थिताः ।।।।
ពេលឃើញមការក្សៈលេចចេញ មេវានរទាំងឡាយក៏លោតឡើងភ្លាមៗ ហើយឈរត្រៀមជួរយុទ្ធ ដោយចិត្តប្រាថ្នាចង់ប្រយុទ្ធ។
Verse 2
ततःप्रवृत्तंसुमहत्तद्युद्धंरोमहर्षणम् ।निशाचरैःप्लवङ्गानांदेवानांदानवैरिव ।।।।
បន្ទាប់មក សង្គ្រាមដ៏មហិមា និងធ្វើឲ្យរោមឈរបានផ្ទុះឡើង រវាងពួកនិសាចរ (រាក្សស) និងពួកវានរ ដូចជាការប្រយុទ្ធបុរាណរវាងទេវតា និងដានវ។
Verse 3
वृक्षशूलनिपातैश्चशिलापरिघपातनैः ।अन्योन्यंमर्दयन्तिस्मतदाकपिनिशाचराः ।।।।
នៅពេលនោះ ពួកកាពិ (ស្វា) និងពួកនិសាចរ រាក្សស បានប្រយុទ្ធបុកបាក់គ្នាទៅវិញទៅមក—បោះទម្លាក់ដើមឈើ និងស៊ូល (លំពែង), ហើយគប់ថ្ម និងបរិឃ (ក្លឹប/គុជ) ដាក់គ្នា។
Verse 4
शक्तिखडगगदाकुन्तैस्तोमरैश्चनिशाचराः ।पट्टसैर्भिण्ढिपालैश्चबाणपातैःसमन्ततः ।।।।पाशमुद्गरदण्डैश्चनिखातैश्चापरेस्तथा ।कदनंकपिसिंहानांचक्रुस्तेरजनीचराः ।।।।
ពួកនិសាចរ បានគប់លំពែង ដាវ គទា កុន្ត និងតោមរ ព្រមទាំងកាំបិតខ្លី បិណ្ឌិបាល និងភ្លៀងព្រួញពីគ្រប់ទិស; ទាំងបាស មុទ្គរ ដំបង និងអាវុធផ្សេងៗទៀត ដោយហេតុនោះ ពួករាត្រីចរ បានបង្កការសម្លាប់រង្គាលលើពួកកពិសីហៈ (ស្វាដូចសិង្ហ) ជុំវិញ។
Verse 5
शक्तिखडगगदाकुन्तैस्तोमरैश्चनिशाचराः ।पट्टसैर्भिण्ढिपालैश्चबाणपातैःसमन्ततः ।।6.79.4।।पाशमुद्गरदण्डैश्चनिखातैश्चापरेस्तथा ।कदनंकपिसिंहानांचक्रुस्तेरजनीचराः ।।6.79.5।।
ដោយលំពែង ដាវ គទា កុន្ត តោមរ កាំបិតខ្លី បិណ្ឌិបាល និងភ្លៀងព្រួញពីគ្រប់ទិស ព្រមទាំងបាស មុទ្គរ ដំបង និងអាវុធផ្សេងៗទៀត ពួករាត្រីចរ បានបង្កការបំផ្លិចបំផ្លាញយ៉ាងខ្លាំងលើពួកស្វាដូចសិង្ហ ជុំវិញ។
Verse 6
बाणौघैरर्दिताश्चापिखरपुत्रेणवानराः ।सम्भ्रान्तमनसस्सर्वेदुद्रुवुर्भयपीडिताः ।।।।
វានរទាំងអស់ត្រូវបានវាយប្រហារដោយព្រួញជាប្រមាណច្រើនដែលកូនប្រុសរបស់ខរៈបាញ់មក ដោយចិត្តភ័យស្លន់ស្លោ និងត្រូវសេចក្តីភ័យបង្ខំ ក៏រត់គេចខ្លួនទៅ។
Verse 7
तान्दृष्टवाराक्षसास्सर्वेद्रवमाणान्वलीमुखान् ।नेदुस्तेसिम्हवद्दृष्टाराक्षसाजितकाशिनः ।।।।
ពេលរាក្សសទាំងអស់ឃើញវានរមុខស្វារត់គេច ពួកគេក៏ស្រែកគំហុកដូចសត្វសិង្ហ ហាក់បីដូចជាបានឈ្នះរួចហើយ។
Verse 8
विद्रवत्सुतदातेषुवानरेषुसमन्ततः ।रामस्तान्वारमायासशरवर्षेणराक्षसान् ।।।।
នៅពេលវានរទាំងនោះរត់ចែកចាយទៅគ្រប់ទិស ព្រះរាមបានទប់ស្កាត់រាក្សសទាំងនោះ ដោយភ្លៀងព្រួញដែលបាញ់ព្រួស។
Verse 9
रितान्राक्षसान्दृष्टवामकराक्षोनिशाचरः ।क्रोधानलसमाविष्टोवचनंचेदमब्रवीत् ।।।।
ពេលមករាក្សៈ អ្នកដើរពេលរាត្រី ឃើញពួករាក្សសត្រូវបានទប់ស្កាត់ គាត់ត្រូវភ្លើងកំហឹងគ្របដណ្ដប់ ហើយបាននិយាយពាក្យទាំងនេះ។
Verse 10
तिष्ठराम मयासार्धंद्वन्द्वयुद्धंददामिते ।त्याजयिष्यामितेप्राणान् धनुर्मुक्सैशशितैश्शरैः ।।।।
“ឈរឲ្យមាំណា ព្រះរាម! ខ្ញុំសូមប្រកួតយុទ្ធទ្វន្ទ្វជាមួយព្រះអង្គ។ ដោយព្រួញមុតដែលបាញ់ចេញពីធ្នូ ខ្ញុំនឹងដកយកជីវិតព្រះអង្គ។”
Verse 11
यत्तदादण्डकारण्येपितरंहतवान्मम ।तदग्रतःस्वकर्मस्थंदृष्टवारोषोऽभिवर्धते ।।।।
“ព្រោះកាលមុន នៅដណ្ឌការណ្យ ព្រះអង្គបានសម្លាប់ឪពុកខ្ញុំ—ឥឡូវនេះ ឃើញព្រះអង្គនៅមុខខ្ញុំ ជាអ្នកប្រព្រឹត្តកិច្ចនោះเอง កំហឹងរបស់ខ្ញុំកាន់តែរីកធំឡើង។”
Verse 12
दह्यन्तेधृशमङ्गानिदुरात्मन्ममराघव ।यन्मयासि न दृष्टस्त्वंतस्मिन् कालेमहावने ।।।।
“ឱ រាឃវៈ អ្នកមានចិត្តអាក្រក់! អង្គកាយខ្ញុំឆេះរោលយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះកាលនោះ ក្នុងព្រៃធំ ខ្ញុំមិនបានឃើញព្រះអង្គឡើយ។”
Verse 13
दिष्ट्यासिदर्शनंराम ममत्वंप्राप्तवानिह ।काङ्क्षितोऽसिक्षुधार्तस्यसिंहस्येवेतरोमृगः ।।।।
“ដោយសំណាង ព្រះរាមបានមកដល់ក្នុងទស្សនៈខ្ញុំនៅទីនេះ។ ព្រះអង្គគឺជាអ្នកដែលខ្ញុំប្រាថ្នាមកយូរ ដូចសត្វព្រៃមួយទៀតដែលសីហៈឃ្លានកំពុងរង់ចាំ។”
Verse 14
अद्यमद्बाणवेगेनप्रेतराडिवषयंगतः ।येत्वयानिहताःशूराःसहतैश्चसमेष्यसि ।।।।
ថ្ងៃនេះ ដោយល្បឿននៃព្រួញរបស់ខ្ញុំ អ្នកនឹងទៅដល់អាណាចក្ររបស់ព្រះយមរាជ ហើយនឹងបានជួបរួមជាមួយវីរបុរសទាំងឡាយដែលអ្នកបានសម្លាប់។
Verse 15
बहुनात्रकिमुक्तेनशृणुराम वचोमम ।पश्यन्तुसकलालोकास्त्वा, मांचैवरणाजिरे ।।।।
តើចាំបាច់និយាយច្រើនអ្វីទៀតនៅទីនេះ? សូមស្តាប់ពាក្យរបស់ខ្ញុំ ឱ ព្រះរាម; សូមឲ្យសកលលោកទាំងអស់បានឃើញ—ទាំងអ្នក និងខ្ញុំ—នៅលើសមរភូមិនេះ។
Verse 16
अस्त्रैर्वागदयावापिबाहुभ्यांवामहाहवे ।अभ्यस्तंयेनवाराम तेनैवयुधिवर्तताम् ।।।।
មិនថាដោយអាវុធបាញ់ ឬដោយគទា ឬសូម្បីតែដោយដៃទាំងពីរ ក្នុងសង្គ្រាមដ៏ធំនេះ ឱ ព្រះរាម ចូរប្រយុទ្ធនៅសមរភូមិដោយអ្វីដែលអ្នកហាត់ស្ទាត់ជាងគេ។
Verse 17
मकराक्ष्वचश्श्रुत्वारामोदशरथात्मजः ।अब्रवीत्प्रहसन्वाक्यमुत्तरोत्तरवादिनम् ।।।।
ពេលបានឮពាក្យរបស់មការក្សៈ ព្រះរាម ព្រះរាជបុត្ររបស់ទសរថ បានញញឹម ហើយមានព្រះបន្ទូលតបចំពោះគេ ដែលបន្តនិយាយតបតែងតែខ្លាំងឡើងៗ។
Verse 18
कत्थसेकिंवृथारक्षो बहून्यसदृशानिते ।न रणेशक्यतेजेतुंविनायुद्धेनवाग्भलात् ।।।।
ឱ រាក្សស! ហេតុអ្វីបានជាអ្នកអួតអាងដោយឥតប្រយោជន៍ ហើយនិយាយពាក្យមិនអាចកើតមានបានជាច្រើនដូច្នេះ? នៅលើសមរភូមិ ជ័យជម្នះមិនអាចទទួលបានដោយកម្លាំងពាក្យសម្តីតែប៉ុណ្ណោះទេ បើគ្មានការប្រយុទ្ធពិតប្រាកដ។
Verse 19
चतुर्दशसहस्राणिरक्षसांत्वत्पिता च यः ।त्रिशिरादूषणश्चापिदण्डकेनिहतामया ।।।।
នៅព្រៃទណ្ឌកៈ ខ្ញុំបានសម្លាប់រាក្សសចំនួនដប់បួនពាន់—ទាំងឪពុករបស់អ្នកផង—រួមជាមួយ ត្រីសិរៈ និង ទូษណៈ។
Verse 20
स्वाशितास्तवमांसेनगृध्रगोमायुवायसाः ।भविष्यन्त्यद्यवैपाप तीक्ष्णतुण्डनखाङ्कुराः ।।।।
ពិតប្រាកដថ្ងៃនេះ ឱ អ្នកមានបាប! សត្វកន្ទុយក្រពើ (អក្សរ៖ ក្អែកស្លាបធំ/អក្សរ៖ ក្អែកស្លាបធំ), ចចក និងក្អែក ដែលមានចំពុះនិងក្រចកមុតស្រួច នឹងឆ្អែតដោយសាច់របស់អ្នក។
Verse 21
राघवेणैवमुक्तस्तुमकराक्षोमहाबलः ।बाणौघानमुचत्तस्मैराघवायरणाजिरे ।।।।
ពេលត្រូវរាឃវៈមានព្រះបន្ទូលដូច្នោះនៅលើសមរភូមិ មការក្សៈអ្នកមានកម្លាំងមហិមា ក៏បាញ់ព្រួញជាច្រើនដូចភ្លៀង ទៅលើព្រះរាម។
Verse 22
तान्शरान् शरवर्षेणरामश्चिच्छेदनैकधा ।निपेतुर्भुवितेछिन्नारुक्मपुङ्खास्सहस्रशः ।।।।
ព្រះរាមបានបាញ់ព្រួញតបដូចភ្លៀង កាត់ព្រួញទាំងនោះឲ្យបែកជាច្រើនផ្នែក; ព្រួញដែលមានព្រលឹងពណ៌មាស ត្រូវកាត់ហើយធ្លាក់ចុះលើដីជាបំណែករាប់ពាន់។
Verse 23
तद्युद्धमभवत्तत्रसमेत्यान्योन्यमोजसा ।खरराक्षसपुत्रस्यसूनोर्धशरथस्य च ।।।।
នៅទីនោះ ពេលទាំងពីរប្រឈមមុខគ្នាដោយកម្លាំងដ៏ខ្លាំងក្លា សង្គ្រាមដ៏សាហាវបានកើតឡើង រវាងបុត្ររបស់ខរៈ អសុរ-រាក្សស និងបុត្ររបស់ទសរថ។
Verse 24
जीमूतयोरिवाकाशेशब्दोज्यातलयोस्तदा ।धनुर्मुक्तःस्वनोत्कृष्टश्श्रूयते च रणाजिरे ।।।।
បន្ទាប់មក នៅលើសមរភូមិនោះ សំឡេងកង្វក់ដ៏ខ្លាំងនៃធ្នូដែលបានបាញ់ចេញ—ពីដៃ និងខ្សែធ្នូដែលតឹង—បានលាន់ឮទៅក្នុងមេឃ ដូចសូរសន្ធឹករន្ទះនៃពពក។
Verse 25
देवदानवगन्धर्वाःकिन्नराश्चमहोरगाः ।अन्तरिक्षगतास्सर्वेद्रष्टुकामास्तदद्भुतम् ।।।।
ព្រះទេវតា ដានវៈ គន្ធព្វៈ កិន្នរ និងនាគដ៏មហិមា—ទាំងអស់ស្ថិតនៅក្នុងអាកាស—បានមកប្រមូលផ្តុំគ្នានៅទីនោះ ដោយប្រាថ្នាចង់ឃើញអស្ចារ្យនោះ។
Verse 26
विद्धमन्योन्यगात्रेषुद्विगुणंवर्धतेपरम् ।कृतप्रतिकृतान्योन्यंकुरुतांतौरणाजिरे ।।।।
ទោះបីរាងកាយរបស់ពួកគេត្រូវបានចាក់ប៉ះគ្នាម្តងហើយម្តងទៀតតាមអវយវៈក៏ដោយ ក្តីក្លាហាននៅលើសមរភូមិវិញកាន់តែរីករាលដាលឡើង ជាពីរដង; ហើយទាំងពីរបានឆ្លើយតបគ្នា ដោយវាយតបនឹងវាយ។
Verse 27
राममुक्तांस्तुबाणौघान् राक्षसस्त्वच्छिनद्रणे ।रक्षोमुक्तांस्तुरामोवैनैकथाप्राच्छिनच्छरैः ।।।।
ក្នុងការប៉ះទង្គិចនៃសង្គ្រាម រាក្សសបានកាត់បំបាក់ព្យុះព្រួញដែលព្រះរាមបានបាញ់ចេញ; ហើយព្រះរាមវិញ ក៏បានបំបែកអាវុធព្រួញដែលរាក្សសបាញ់មក ដោយព្រួញរបស់ព្រះអង្គ តាមវិធីជាច្រើន។
Verse 28
बाणौघैर्विततास्सर्वादिशश्चप्रदिशस्तथा ।सञ्छन्नावसुधाचैवसमन्तान्नप्रकाशते ।।।।
ទិសទាំងអស់ និងទិសរងទាំងឡាយ ត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយព្យុះព្រួញដ៏ក្រាស់ក្រហម; សូម្បីតែផែនដីក៏ត្រូវបាំងជុំវិញទាំងមូល រហូតស្ទើរមិនអាចមើលឃើញ។
Verse 29
तःक्रुद्धोमहाबाहुर्धनुच्शिच्छेदरक्षसः ।अष्टाभिरथनाराचैस्सूतंविव्याधराघवः ।।।।
បន្ទាប់មក ព្រះរាឃវៈអ្នកមានព្រះពាហាដ៏ខ្លាំងក្លា ព្រះក្រហមកំហឹង បានកាត់បំបែកធ្នូរបស់រាក្សសនោះ; ហើយដោយព្រួញដែក (នារាច) ចំនួនប្រាំបី ព្រះអង្គបានចាក់សូត (អ្នកបើករទេះ) ផងដែរ។
Verse 30
भित्त्वारथंशरैरामोहत्वाआश्वानपातयत् ।विरथोवसुधास्थश्चमकराक्षोनिशाचरः ।।।।
ព្រះរាមបានបំបែករទេះដោយព្រួញរបស់ព្រះអង្គ សម្លាប់សេះ ហើយធ្វើឲ្យវាលំដាប់ដួលចុះ; មករាក្សៈ រាក្សសអ្នកដើរល្បាតពេលរាត្រី ក្លាយជាវិរថ (គ្មានរទេះ) ឈរលើដី។
Verse 31
तत्तिष्ठद्वसुधांरक्षश्शूलंजग्राहपाणिना ।त्रासनंसर्वभूतानांयुगान्ताग्निसमप्रभम् ।।।।
ឈរលើផែនដី រាក្សសនោះបានកាន់ស៊ូល (លំពែង) នៅក្នុងដៃ—ជាអ្វីដែលធ្វើឲ្យសត្វលោកទាំងអស់ភ័យខ្លាច—ភ្លឺរលោងដូចភ្លើងនៅចុងយុគ។
Verse 32
दुरवापम् महच्छूलंरुद्रदत्तंभयङ्करम् ।जाज्वल्यमानमाकाशेसंहारास्त्रमिवापरम् ।।।।यंदृष्टवादेवताःसर्वाभयार्ताविद्रुतादिशः ।
លំពែងធំមួយ—ពិបាកទប់ទល់ ជាអំណោយពីព្រះរុទ្រា គួរឱ្យភ័យខ្លាច—បានឆេះភ្លឺនៅលើមេឃ ដូចជាអាវុធសំហារមួយទៀត។ ពេលទេវតាទាំងអស់ឃើញវា ក៏ភ័យរន្ធត់ ហើយរត់គេចទៅតាមទិសទាំងឡាយ។
Verse 33
विभ्राम्यतुमहच्छूलंप्रज्वलन्तन्निशाचरः ।।।।स क्रोधाप्राहिणोत्तस्मैराघवायमहात्मने ।
រាក្សសាដែលដើរល្បាតពេលរាត្រី បានបង្វិលលំពែងធំដែលកំពុងឆេះភ្លឺ ហើយដោយកំហឹង ក៏បោះវាទៅកាន់ព្រះរាឃវៈ អ្នកមានព្រះហឫទ័យធំ។
Verse 34
तमापतन्तंज्वलितंखरपुत्रकराच्च्युतम् ।।।।बाणैत्रिभिराकाशेशूलंचिच्छेदराघवः ।
លំពែងដែលកំពុងឆេះភ្លឺនោះ ដែលបានហោះមករកព្រះអង្គ ពីដៃកូនប្រុសខរៈ រព្រះរាឃវៈបានកាត់បំបែកវានៅកណ្ដាលអាកាស ដោយព្រួញបី។
Verse 35
सच्छन्नोनैकथाशूलोदिव्यहाटकमण्डितः ।।।।व्यशीर्यतमहोल्केवरामबाणार्दितोभुवि ।
ពេលត្រូវព្រួញរបស់ព្រះរាមបាញ់ប៉ះ លំពែងដែលតុបតែងដោយមាសទិព្វនោះ ក៏បែកបាក់ជាច្រើនផ្នែក ហើយធ្លាក់ចុះលើដី ដូចជាដុំអុជភ្លើងធំមួយដែលបែកខ្ទេច។
Verse 36
च्छूलंनिहतंदृष्टवारामेणाक्लिष्टकर्मणा ।।।।साधुसावधितिभूतानिव्याहरन्तिनभोगताः ।
ពេលឃើញលំពែងត្រូវព្រះរាម អ្នកប្រព្រឹត្តកិច្ចដោយមិននឿយហត់ បំផ្លាញចោល សត្វមានជីវិតនៅលើមេឃក៏អំពាវនាវសរសើរ៖ «សាធុ! សាធុ!»
Verse 37
तंदृष्टवानिहतंशूलंमकराक्षोनिशाचरः ।।।।मुष्टिमुद्यम्यकाकुत्स्थंतिष्ठतिष्ठेतिचाब्रवीत् ।
កាលមការក្សៈ និសាចរ ឃើញលំពែងរបស់ខ្លួនត្រូវបំផ្លាញ គេក៏លើកកណ្ដាប់ដៃ ហើយស្រែកទៅកាន់ កាកុតស្ថៈ ថា «ឈប់! ឈប់!»
Verse 38
सःतंदृष्टवाऽपतन्तंवैप्रहस्यरघुनन्दनः ।।।।पावकास्त्रंततोरामस्सन्दधेतुशरासने ।
ឃើញគេកំពុងស្ទុះចូលមក រាមៈ អ្នកជាទីរីករាយនៃវង្សរាឃុ បានញញឹម ហើយបន្ទាប់មក ទ្រង់បានដាក់ “បាវកាស្ត្រ” អាវុធទិព្វនៃភ្លើង លើធ្នូរបស់ទ្រង់។
Verse 39
तेनास्त्रणहतंरक्षःकाकुत्थ्सेनतदारणे ।।।।सञ्चिन्नहृदयंतत्रपपात च ममार च ।
ដោយអាវុធនោះ របស់កាកុតស្ថៈ បានសម្លាប់រាក្សសនៅក្នុងសមរភូមិ; បេះដូងត្រូវបែកចេញ គេក៏ដួលនៅទីនោះ ហើយស្លាប់ទៅ។
Verse 40
दृष्टवातेराक्षसास्सर्वेमकराक्षस्यपातनम् ।।।।लङ्कामेवप्रधावन्तरामबाणभयार्दिताः ।
កាលដែលរាក្សសទាំងអស់បានឃើញមការក្សៈដួលរលំ ពួកគេភ័យខ្លាចដោយព្រួញរបស់ព្រះរាម ហើយរត់ត្រឡប់ទៅកាន់លង្កាដោយត្រង់។
Verse 41
दशरथनृपसूनुबाणवेगैःरजनिचरंनिहतंखरात्मजंतम् ।ददृशुरथदेवताःप्रहृष्टागिरिमववज्रहतंक्षितौकीर्णम् ।।।।
បន្ទាប់មក ព្រះទេវតាទាំងឡាយមានចិត្តរីករាយ បានឃើញអ្នកដើរពេលរាត្រី—កូនប្រុសរបស់ខរៈ—ត្រូវបានសម្លាប់ដោយកម្លាំងព្រួញរបស់ព្រះរាម ព្រះរាជបុត្រនៃទសរថ ហើយបែកបាក់រាលដាលលើផែនដី ដូចភ្នំត្រូវវជ្រៈបាញ់។
The chapter contrasts boastful threat-speech with accountable battlefield conduct: Makarākṣa seeks to establish dominance through intimidation and vendetta, while Rāma insists that victory is determined by disciplined action in combat, not by rhetorical force.
The dialogue teaches that anger and inherited grievance, when absolutized, distort judgment; principled restraint and clarity of purpose govern legitimate force. Rāma’s response models measured confidence: words are secondary to ethical agency and demonstrable capability.
Daṇḍakāraṇya is cited as the earlier theater of conflict motivating Makarākṣa’s grievance, and Laṅkā functions as the immediate strategic center to which the Rākṣasas retreat. The reference to Yama’s realm frames the duel within a culturally legible horizon of death, judgment, and consequence.
Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.