Shloka 146
युद्धकाण्डे एकोनषष्टितमः सर्गः
Rāvaṇa’s Assault on Nīla and Lakṣmaṇa; Hanumān Bears Rāma
तस्मिन्प्रभन्नेत्रिदशेन्द्रशतौसुरासुराभूतगणादिशश्च ।ससागरास्सर्षिमहोरगाश्चतथैवभूम्यम्बुचराश्चप्रहृष्टाः ।।6.59.146।।
tasmin prabhanne tridaśendraśatrau surāsurā bhūta-gaṇā diśaś ca |
sa-sāgarāḥ sa-ṛṣi-mahōragāś ca tathaiva bhūmy-ambu-carāś ca prahṛṣṭāḥ ||6.59.146||
ពេលសត្រូវរបស់ឥន្ទ្រៈត្រូវបានបំបាក់ឲ្យរត់រាលដាល នោះទេវតា និងអសុរា ព្រមទាំងក្រុមសត្វមានជីវិតនានា សូម្បីតែអ្នកអភិបាលទិសទាំងឡាយ—ជាមួយសមុទ្រ ព្រះឥសី និងនាគធំៗ—ដូចគ្នានេះ សត្វទាំងអស់ដែលដើរលើដី និងរស់នៅក្នុងទឹក ក៏រីករាយសប្បាយចិត្ត។
Again, comes Naranthaka, with multitude of swords and arrows, mounted on top of a chariot with flags, blazing like fire, who fights with mountain peaks.
FAQs
Dharma is portrayed as cosmic order: when a disruptive force is checked, harmony returns and all realms—divine, human, and natural—rejoice.
Following the rout of Indra’s enemy (contextually Indrajit), the epic marks a turning point with universal celebration, closing the sarga’s action.
The implied virtue is steadfastness in righteous struggle: dharmic victory benefits not only one side but the wider world.