Shloka 5
चतुश्चत्वारिंशः सर्गः (Sarga 44): निशायुद्धम्, धूलिरुधिरप्रवाहः, इन्द्रजितो मायायुद्धम्
जहिदारयचैहीतिकथंविद्रवसीतिच ।एवंसुतुमुलश्शब्दस्तस्मिंस्तमसिशुश्रुवे ।।6.44.4।।कालाःकाञ्चनसन्नाहास्तस्मिंस्तमसिराक्षसाः ।सम्प्रदृश्यन्तशैलेन्द्रादीप्तौषधिवनाइव ।।6.44.5।।
jahidāraya caihīti kathaṃ vidravasīti ca |
evaṃ sutumulaḥ śabdas tasmiṃs tamasi śuśruve ||
kālāḥ kāñcana-sannāhās tasmiṃs tamasi rākṣasāḥ |
sampradṛśyanta śailendrā dīptauṣadhivanā iva ||
ក្នុងភាពងងឹតនៃរាត្រី សូរសន្ធឹកសន្ធាប់នៃសង្គ្រាមលាន់ឮគ្រប់ទិសថា “វាយ!” “ហែកវា!” “ហេតុអ្វីរត់?” ពួករាក្សសសម្បុរខ្មៅ ប៉ុន្តែភ្លឺចែងចាំងដោយអាវុធការពារមាស មើលទៅដូចមហាភ្នំជាច្រើនដែលត្រូវបានបំភ្លឺដោយព្រៃឱសថភ្លឺរលោង។
The angry Rakshasa (remaining invisible) pierced arrows full of serpents all over the body of Rama and Lakshmana.
FAQs
Dharma in conflict includes restraint and discrimination; this verse highlights how darkness and rage can blur moral perception, making disciplined conduct essential.
The night battle intensifies; the text paints a sensory scene of shouting and the eerie visibility of armoured rākṣasas.
Alertness and composure—virtues needed to avoid adharma when circumstances are confusing.