Sarga 39

Verse 1

विश्वामित्रवचश्श्रुत्वा कथाऽन्ते रघुनन्दन:।उवाच परमप्रीतो मुनिं दीप्तमिवानलम्।।1.39.1।।

លុះរាមា (រគុនន្ទនៈ) បានស្តាប់ពាក្យរបស់វិશ્વាមិត្រ នៅចុងបញ្ចប់នៃរឿងរ៉ាវ នោះទ្រង់មានព្រះហฤទ័យរីករាយយ៉ាងខ្លាំង ហើយបានទូលទៅកាន់មុនី អ្នកភ្លឺរលោងដូចភ្លើង។

Verse 2

श्रोतुमिच्छामि भद्रं ते विस्तरेण कथामिमाम्।पूर्वको मे कथं ब्रह्मन् यज्ञं वै समुपाहरत्।।1.39.2।।

សូមសេចក្តីមង្គលមានដល់លោក ព្រះព្រាហ្មណ៍។ ខ្ញុំប្រាថ្នាស្តាប់រឿងនេះដោយលម្អិត—ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ បុព្វបុរសរបស់ខ្ញុំបានរៀបចំ និងចាប់ផ្តើមយជ្ញៈនោះដូចម្តេច?

Verse 3

विश्वामित्रस्तु काकुत्स्थमुवाच प्रहसन्निव।श्रूयतां विस्तरो राम सगरस्य महात्मन:।।1.39.3।।

បន្ទាប់មក វិស្វាមិត្រ ដូចជាញញឹម បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ព្រះរាម កាកុតស្ថៈថា៖ «ឱ ព្រះរាម សូមស្តាប់រឿងរ៉ាវដោយលម្អិតអំពីព្រះមហាក្សត្រ សគរ ដ៏មហានុភាព»។

Verse 4

शङ्करश्वशुरो नाम हिमवानचलोत्तम:।विंध्यपर्वतमासाद्य निरीक्षेते परस्परम्।।1.39.4।।

ហិមវាន ភ្នំដ៏ប្រសើរបំផុត ដែលគេស្គាល់ថាជាព្រះបិតាក្មេករបស់ព្រះសង្ករៈ បានចូលទៅជិតជួរភ្នំវិន្ធ្យៈ ហើយភ្នំទាំងពីរនោះក៏សម្លឹងមើលគ្នាទៅវិញទៅមក។

Verse 5

तयोर्मध्ये प्रवृत्तोऽभूद्यज्ञ स्सपुरुषोत्तम।स हि देशो नरव्याघ्र प्रशस्तो यज्ञकर्मणि।।1.39.5।।

នៅចន្លោះភ្នំទាំងពីរនោះ បានចាប់ផ្តើមធ្វើយជ្ញៈ ឱ បុរសឧត្តម; ព្រោះដែននោះ ឱ ខ្លាឃ្មុំក្នុងចំណោមមនុស្ស គឺល្អប្រសើរ និងសមស្របយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ពិធីយជ្ញកម្ម។

Verse 6

तस्याश्वचर्यां काकुत्स्थ दृढधन्वा महारथ:।अंशुमानकरोत्तात सगरस्य मते स्थित:।।1.39.6।।

ឱ កាកុតស្ថៈ កូនជាទីស្រឡាញ់—អಂសុមាន មហារថីអ្នកកាន់ធ្នូរឹងមាំ ដោយឈរលើព្រះបញ្ជារបស់សគរ បានទទួលភារកិច្ចការពារ និងតាមដានសេះយជ្ញនោះ។

Verse 7

तस्य पर्वणि तं यज्ञं यजमानस्य वासव:।राक्षसीं तनुमास्थाय यज्ञीयाश्वमपाहरत्।।1.39.7।।

នៅថ្ងៃបវ៌នដ៏សក្ការៈដែលជាវេលាបញ្ចប់ពិធី ខណៈសគរ ជាយជមាន កំពុងប្រតិបត្តិយជ្ញា វាសវៈ (ឥន្ទ្រ) បានយករាងដូចរាក្សស ហើយលួចយកសេះសម្រាប់យជ្ញា។

Verse 8

ह्रियमाणे तु काकुत्स्थ तस्मिन्नश्वे महात्मन:।उपाध्यायगणास्सर्वे यजमानमथाब्रुवन्।।1.39.8।।

ឱ កាកុតស្ថ! នៅពេលសេះរបស់ព្រះមហាត្មានោះកំពុងត្រូវបាននាំយកទៅ ក្រុមឧបាធ្យាយ និងព្រះព្រាហ្មណ៍អ្នកបម្រើពិធីទាំងអស់ ក៏បាននិយាយទៅកាន់យជមាន។

Verse 9

अयं पर्वणि वेगेन यज्ञियाश्वोऽपनीयते।हर्तारं जहि काकुत्स्थ हयश्चैवोपनीयताम्।।1.39.9।।

នៅថ្ងៃបវ៌ននេះ សេះយជ្ញាកំពុងត្រូវបានយកទៅដោយកម្លាំង និងល្បឿន។ ឱ កាកុតស្ថ! ចូរប្រហារចោរ ហើយនាំសេះនោះត្រឡប់មកវិញ។

Verse 10

यज्ञच्छिद्रं भवत्येतत्सर्वेषामशिवाय न:।तत्तथा क्रियतां राजन् यथाऽच्छिद्र: क्रतुर्भवेत्।।1.39.10।।

នេះក្លាយជាចន្លោះខូចខាតក្នុងយជ្ញៈ ដែលនាំអមង្គលមកលើពួកយើងទាំងអស់។ ដូច្នេះ ព្រះរាជា សូមរៀបចំឲ្យបានដូច្នោះ ដើម្បីឲ្យពិធីក្រតុដំណើរការដោយគ្មានកំហុសឆ្គង។

Verse 11

उपाध्यायवच श्श्रुत्वा तस्मिन् सदसि पार्थिव:।षष्टिं पुत्रसहस्राणि वाक्यमेतदुवाच ह।।1.39.11।।

លុះព្រះបាទបានស្តាប់ពាក្យរបស់ឧបាធ្យាយៈ (ព្រះសង្ឃពិធី) ក្នុងសភាយជ្ញៈនោះ ទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ព្រះរាជបុត្រចំនួនហុកសិបពាន់ ហើយមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ។

Verse 12

गतिं पुत्रा: न पश्यामि रक्षसां परुषर्षभा:।मन्त्रपूतैर्महाभागैरास्थितो हि महाक्रतु:।।1.39.12।।

កូនៗអើយ អ្នកប្រសើរនៅក្នុងមនុស្សទាំងឡាយ បិតាមិនឃើញផ្លូវណាឲ្យពួករាក្សសចូលមកទីនេះបានទេ ព្រោះយជ្ញៈដ៏មហិមានេះត្រូវបានបរិសុទ្ធដោយមន្ត្រា ហើយស្ថិតក្រោមការការពាររបស់ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ឧត្តម។

Verse 13

तद्गच्छत विचिन्वध्वं पुत्रका: भद्रमस्तु व:।समुद्रमालिनीं सर्वां पृथिवीमनुगच्छत।।1.39.13।।

ដូច្នេះ កូនៗអើយ ចូរទៅស្វែងរកចុះ សូមសិរីមង្គលមានដល់អ្នកទាំងអស់គ្នា។ ចូរធ្វើដំណើរត្រួតពិនិត្យផែនដីទាំងមូល ដែលត្រូវបានសមុទ្រទាំងឡាយព័ទ្ធជុំវិញ។

Verse 14

एकैकयोजनं पुत्रा विस्तारमधिगच्छत।यावत्तुरगसन्दर्श: तावत् खनत मेदिनीम्।तं चैव हयहर्तारं मार्गमाणा ममाज्ञया।।1.39.14।।

កូនៗអើយ ចូរតាមដានផ្ទៃដីជាប្រព័ន្ធ មួយយោជន៍ម្តងៗ។ រហូតដល់ឃើញសេះ ចូរជីកដីនេះ; ហើយតាមព្រះបញ្ជារបស់ខ្ញុំ ចូរស្វែងរកចោរដែលលួចសេះបូជានោះឲ្យបាន។

Verse 15

दीक्षित: पौत्रसहितस्सोपाध्यायगणो ह्यहम्।इह स्थास्यामि भद्रं वो यावत्तुरगदर्शनम्।।1.39.15।।

ខ្ញុំដែលបានទទួលទិක්ෂា ហើយមានចៅ និងក្រុមគ្រូអាចារ្យរួមគ្នា នឹងស្នាក់នៅទីនេះ។ សូមសេចក្តីសុខសាន្តមានដល់អ្នកទាំងអស់គ្នា រហូតដល់បានឃើញ និងយកសេះមកវិញ។

Verse 16

इत्युक्ता हृष्टमनसो राजपुत्रा महाबला:।जग्मुर्महीतलं राम पितुर्वचनयन्त्रिता:।।1.39.16।।

ពេលបានទទួលព្រះបន្ទូលដូច្នោះ ព្រះរាជបុត្រដ៏មហាកម្លាំងទាំងឡាយ មានចិត្តរីករាយ—ឱ រាម—ក៏ចេញដំណើរលើផែនដី ដោយគោរពតាមព្រះបញ្ជារបស់ព្រះបិតា។

Verse 17

योजनायामविस्तारमेकैको धरणीतलम्।बिभिदु: परुषव्याघ्र वज्रस्पर्शसमैर्नखै:।।1.39.17।।

ឱ ខ្លាដ៏ប្រសើរនៅក្នុងមនុស្ស! ម្នាក់ៗបានយកផ្ទៃដីប្រវែងមួយយោជន៍ ហើយបានហែកបំបែកដីដោយក្រចករឹងមុត ដូចការប៉ះពាល់នៃវជ្រៈ។

Verse 18

शूलैरशनिकल्पैश्च हलैश्चापि सुदारुणै:।भिद्यमाना वसुमती ननाद रघुनन्दन।।1.39.18।।

ឱ ព្រះរាម ជាទីរីករាយនៃវង្សរាឃុ! ពេលផែនដីត្រូវបានបំបែកដោយនង្គ័លដ៏សាហាវ និងលំពែងដូចផ្គរលាន់ នោះផែនពសុធាក៏លាន់រំពងខ្លាំង។

Verse 19

नागानां मथ्यमानानामसुराणां च राघव ।राक्षसानां च दुर्धर्षस्सत्त्वानां निनदोऽभवत्।।1.39.19।।

ឱ រាឃវៈ! ពេលពួកគេកូរលាយ និងកាត់ឆ្កាងចូលទៅក្នុងជម្រៅ នោះសំឡេងអ៊ូអរ​ដ៏មិនអាចទ្រាំបានក៏កើតឡើង ពីពួកនាគ អសុរ រាក្សស និងសត្វមានជីវិតផ្សេងៗដែលត្រូវរំខាននៅទីនោះ។

Verse 20

योजनानां सहस्राणि षष्टिं तु रघुनन्दन ।बिभिदुर्धरणीं वीरा: रसातलमनुत्तमम्।।1.39.20।।

ឱ រគុនន្ទនៈ វីរបុត្ររបស់សគរ បានបំបែកផែនដីចុះទៅដល់ហុកសិបពាន់យោជន៍ ហើយទៅដល់រាសាតលៈ ដែនបាតាលដ៏ប្រសើរបំផុត។

Verse 21

एवं पर्वतसम्बाधं जम्बूद्वीपं नृपात्मजा:।खनन्तो नरशार्दूल सर्वत: परिचक्रमु:।।1.39.21।।

ដូច្នេះ ឱ ខ្លាធំក្នុងចំណោមមនុស្ស ខណៈពួកគេខ្នះខ្នែងជីកកកាយជម្ពូទ្វីបដែលចង្អៀតដោយភ្នំ ព្រះរាជបុត្រទាំងនោះបានដើរវិលវល់ទៅគ្រប់ទិសទាំងអស់។

Verse 22

ततो देवास्सगन्धर्वास्सासुरास्सहपन्नगा:।सम्भ्रान्तमनसस्सर्वे पितामहमुपागमन्।।1.39.22।।

បន្ទាប់មក ព្រះទេវតាទាំងឡាយ ជាមួយគន្ធព្វ អសុរ និងនាគទាំងអស់ ដោយចិត្តភ័យស្លន់ស្លោ បាននាំគ្នាទៅជិតពិតាមហៈ ព្រះព្រហ្មា។

Verse 23

ते प्रसाद्य महात्मानं विषण्णवदनास्तदा। ऊचु: परमसन्त्रस्ता पितामहमिदं वच:।।1.39.23।।

ក្រោយពេលបួងសួងសូមព្រះគុណពីមហាត្មៈ (ព្រះព្រហ្មា) ហើយ ពួកគេមុខស្រពោន និងភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំង បានទូលពាក្យនេះចំពោះពិតាមហៈ។

Verse 24

भगवन् पृथिवी सर्वा खन्यते सगरात्मजै:।बहवश्च महात्मानो हन्यन्ते तलवासिन:।।1.39.24।।

ឱ ព្រះអម្ចាស់ដ៏បរិសុទ្ធ! កូនៗរបស់សគរ កំពុងជីកកកាយផែនដីទាំងមូល ហើយសត្វមានបុណ្យធំៗជាច្រើន ដែលស្នាក់នៅក្នុងលោកក្រោម ក៏ត្រូវបានសម្លាប់។

Verse 25

अयं यज्ञहरोऽस्माकमनेनाश्वोऽपनीयते।इति ते सर्वभूतानि निघ्नन्ति सगरात्मजा:।।1.39.25।।

«នេះហើយជាអ្នកបំផ្លាញយជ្ញារបស់យើង ដោយគាត់សេះរបស់យើងត្រូវបានយកទៅ!»—គិតដូច្នេះហើយ កូនៗរបស់សគរ ក៏វាយសម្លាប់សត្វមានជីវិតទាំងអស់។