Sarga 95

Verse 1

अथ शैलाद्विनिष्क्रम्य मैथिलीं कोसलेश्वरः।अदर्शयच्छुभजलां रम्यां मन्दाकिनीं नदीम्।।।।

បន្ទាប់មក ព្រះរាម ជាព្រះអធិរាជនៃកោសលៈ ចុះពីភ្នំ ហើយបង្ហាញដល់មៃថិលី (ព្រះនាងសីតា) នូវទន្លេមន្ទាគិនីដ៏ស្រស់ស្អាត ដែលសម្បូរទៅដោយទឹកសុទ្ធ និងជាមង្គល។

Verse 2

अब्रवीच्च वरारोहां चारुचन्द्रनिभाननाम्।विदेहराजस्य सुतां रामो राजीवलोचनः।।।।

បន្ទាប់មក ព្រះរាមអ្នកមានភ្នែកដូចផ្កាឈូក បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ព្រះសីតា កូនស្រីនៃព្រះមហាក្សត្រវិទេហៈ ដែលមានរាងរូបអង្គស្រស់ស្អាត និងមុខដូចព្រះចន្ទដ៏ល្អឥតខ្ចោះ។

Verse 3

विचित्रपुलिनां रम्यां हंससारससेविताम्।कमलैरुपसम्पन्नां पश्य मन्दाकिनीं नदीम्।।।।

ឱ ស្រីជាទីស្រឡាញ់ សូមមើលទន្លេមន្ទាគិនីដ៏រីករាយនេះ—ខ្សាច់តាមច្រាំងមានលំនាំវិចិត្រ មានហង្ស និងបកសារាសា មកអាស្រ័យ ហើយសម្បូរទៅដោយផ្កាឈូក។

Verse 4

नानाविधैस्तीररुहै र्वृतां पुष्पफलद्रुमैः।राजन्तीं राजराजस्य नलिनीमिव सर्वतः।।।।

សូមមើល នាងភ្លឺរលោងស្រស់ស្អាត ត្រូវបានព័ទ្ធជុំវិញដោយដើមឈើតាមច្រាំងជាច្រើនប្រភេទ ដែលពោរពេញដោយផ្កា និងផ្លែ; នាងរុងរឿងគ្រប់ទិស ដូចស្រះនលិនីដ៏ល្បីរបស់ព្រះកុបេរា រាជានៃរាជាទាំងឡាយ។

Verse 5

मृगयूथनिपीतानि कलुषाम्भांसि साम्प्रतम्।तीर्थानि रमणीयानि रतिं सञ्जनयन्ति मे।।।।

ទោះបីឥឡូវនេះ ទឹកក៏មើលទៅស្រអាប់ដោយហ្វូងក្តាន់ចុះផឹកក៏ដោយ; ក៏ដោយសារតែច្រកទឹក និងកន្លែងចុះឡើងដ៏រីករាយទាំងនេះ វាបង្កើត “រតិ” គឺសេចក្តីរីករាយ និងសេចក្តីស្រឡាញ់ ក្នុងចិត្តខ្ញុំ។

Verse 6

जटाजिनधराः काले वल्कलोत्तरवाससः।ऋषय स्त्ववगाहन्ते नदीं मन्दाकिनीं प्रिये।।।।

ឱព្រះនាងជាទីស្រឡាញ់! នៅវេលាដែលកំណត់ ព្រះឥសីទាំងឡាយ—ពាក់សក់ជាចងជតា ស្លៀកស្បែកក្តាន់ ហើយគ្របខាងលើដោយក្រណាត់សំបកឈើ—ចុះចូលទៅក្នុងទន្លេមន្ទាគិនី ដើម្បីងូតទឹកបរិសុទ្ធ។

Verse 7

आदित्यमुपतिष्ठन्ते नियमादूर्ध्वबाहवः।एते परे विशालाक्षि मुनय स्संशितव्रताः।।।।

ឱនាងភ្នែកធំ! មានមុនីផ្សេងទៀត ដែលមាំមួនក្នុងវ្រតដ៏តឹងរឹង; ពួកគេអនុវត្តតាមនិយម ឈរលើកដៃឡើងខ្ពស់ ហើយគោរពបូជាព្រះអាទិត្យ (អាទិត្យ)។

Verse 8

मारुतोद्धूतशिखरैः प्रनृत्त इव पर्वतः।पादपैः पत्रपुष्पाणि सृजद्भिरभितो नदीम्।।।।

ដោយកំពូលដើមឈើត្រូវខ្យល់បក់បោក ភ្នំមើលទៅដូចជាកំពុងរាំ; ខណៈដែលដើមឈើទាំងឡាយបោះបង់ស្លឹក និងផ្កា ពាសពេញជុំវិញទន្លេ។

Verse 9

चिन्मणिनिकाशोदां क्वचित्पुलिनशालिनीम्।क्वचित्सिद्धजनाकीर्णां पश्य मन्दाकिनीं नदीम्।।।।

សូមមើលទន្លេមន្ទាគិនី: កន្លែងខ្លះទឹកស្អាតថ្លាដូចគ្រីស្តាល់; កន្លែងខ្លះរុងរឿងដោយសណ្តានខ្សាច់; ហើយកន្លែងខ្លះក៏ពោរពេញដោយសិទ្ធជន។

Verse 10

निर्धूतान्वायुना पश्य विततान्पुष्पसञ्चयान्।पोप्लूयमानानपरान्पश्य त्वं जलमध्यगान्।।।।

សូមមើលចុះ គំនរផ្កាដែលរាលដាល ត្រូវខ្យល់បក់ក្រឡុកឲ្យធ្លាក់ចុះ; ហើយសូមមើលផងដែរ ក្រុមផ្កាផ្សេងៗ ដែលអណ្តែតហូរទៅនៅកណ្ដាលទឹក។

Verse 11

तांश्चातिवल्गुवचसो रथाङ्गाह्वयना द्विजाः।अधिरोहन्ति कल्याणि निष्कूजन्त श्शुभा गिरः।।।।

ឱ ព្រះសីតាអ្នកជាមង្គល! បក្សីសំឡេងផ្អែម ដែលហៅថា រថាង្គ (ចក្រវាក) បានចុះស្នាក់លើកម្រងផ្កាទាំងនោះ ហើយច្រៀងសូរសំឡេងដ៏ពិរោះស្រទន់។

Verse 12

दर्शनं चित्रकूटस्य मन्दाकिन्याश्च शोभने।अधिकं पुरवासाच्च मन्ये तव च दर्शनात्।।।।

ឱ ព្រះសីតាដ៏ស្រស់ស្អាត! ខ្ញុំយល់ថា ការបានឃើញចិត្រកូដ និងទន្លេមន្ទាគិនីដ៏រុងរឿង—នៅក្នុងវត្តមានរបស់អ្នក—រីករាយលើសជាងការស្នាក់នៅក្នុងទីក្រុង (អយោធ្យា)។

Verse 13

विधूतकलुषै स्सिद्धैस्तपोदमशमान्वितैः।नित्यविक्षोभितजलां विगाहस्व मया सह।।।।

សូមចុះលុយចូលទន្លេនេះជាមួយខ្ញុំ ដោយទឹករបស់វាតែងតែរលករំញ័រដោយព្រះសិទ្ធៈ អ្នកបានសម្អាតបាបមលិន ហើយប្រកបដោយតបៈ ការសង្រួមខ្លួន និងសេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់នៃចិត្ត។

Verse 14

सखीवच्च विगाहस्व सीते मन्दाकिनीं नदीम्।कमलान्यवमज्जन्ती पुष्कराणि च भामिनि।।।।

ឱ សីតា ឱ ស្រីស្រស់ស្អាត សូមចុះចូលទន្លេមន្ទាគិនី ដូចមិត្តស្និទ្ធម្នាក់; ខណៈលេងទឹក ឱ នារីមានពន្លឺស្រស់ សូមជ្រមុជផ្កាឈូកក្រហម និងផ្កាឈូកស (បុស្ករ) ចូលក្នុងទឹក។

Verse 15

त्वं पौरजनवद्व्यालानयोध्यामिव पर्वतम्।मन्यस्व वनिते नित्यं सरयूवदिमां नदीम्।।।।

ឱ នារីអ្នកគួរគោរព សូមចាត់ទុកសត្វព្រៃទាំងនេះដូចជាប្រជាជនក្នុងទីក្រុងជានិច្ច; សូមគិតថាភ្នំនេះជាអយោធ្យាផ្ទាល់ ហើយទន្លេនេះដូចទន្លេសរាយូ។

Verse 16

लक्ष्मणश्चापि धर्मात्मा मन्निदेशे व्यवस्थितः।त्वं चानुकूला वैदेहि प्रीतिं जनयथो मम।।।।

លក្ខ្មណៈផងដែរ អ្នកមានធម៌ក្នុងចិត្ត ឈរត្រៀមខ្លួនតាមបញ្ជារបស់ខ្ញុំ; ហើយអ្នក ឱ វៃទេហី ដែលតែងតែសម្របសម្រួល និងគាំទ្រ បង្កើតសេចក្តីរីករាយក្នុងចិត្តខ្ញុំ។

Verse 17

उपस्पृशंस्त्रिषवणं मधुमूलफलाशनः।नायोध्यायैन राज्याय स्पृहयेऽद्य त्वया सह।।।।

ដោយសម្អាតខ្លួននៅបីវេលានៃការអធិស្ឋាន និងរស់នៅដោយទឹកឃ្មុំ ឫសឈើ និងផ្លែឈើ—ថ្ងៃនេះ ពេលមានអ្នកនៅជិតខ្ញុំ ខ្ញុំមិនប្រាថ្នាអយោធ្យាទេ សូម្បីតែអំណាចរាជ្យក៏មិនចង់បាន។

Verse 18

इमांहि रम्यां मृगयूथशालिनीं निपीततोयां गजसिंहवानरैः।सुपुष्पितां पुष्पभरैरलङ्कृतां नसोऽस्ति य स्स्यान्न गतक्लम स्सुखी।।।।

ទន្លេមន្ទាគិនីនេះពិតជាស្រស់ស្អាត—ពោរពេញដោយហ្វូងក្តាន់ ទឹករបស់នាងត្រូវបានដំរី សីហៈ និងវានរផឹក; តុបតែងដោយកម្រងផ្កាជ្រុះជាច្រើនពីដើមឈើកំពុងរីក។ អ្នកណាមើលឃើញហើយមិនរីករាយបានទេ ហើយភាពនឿយហត់មិនរលាយទៅ?

Verse 19

इतीव रामो बहुसङ्गतं वचः प्रियासहाय स्सरितं प्रति ब्रुवन्।चचार रम्यं नयनाञ्जनप्रभं स चित्रकूटं रघुवंशवर्धनः।।।।

ដូច្នេះ ព្រះរាម បានពោលពាក្យយូរៗ និងសមរម្យអំពីទន្លេ ដោយមានព្រះនាងជាទីស្រឡាញ់ជាគូដំណើរ ហើយព្រះអង្គ—អ្នកលើកតម្កើងវង្សរាឃុ—បានដើរលេងលើភ្នំចិត្រកូដដ៏រីករាយ មានពណ៌ងងឹតភ្លឺរលោងដូចអញ្ចន (កូឡិរីយ៉ូម)។