Adhyaya 19

Verse 1

नारद उवाच । भार्गवेशं ततो गच्छेद्भक्त्या यत्र च विष्णुना । हुंकारितास्तु देवेन दानवाः प्रलयं गताः

នារ៉ទបានពោលថា៖ បន្ទាប់មក គួរទៅដោយភក្តិទៅកាន់ភារគវេឝៈ កន្លែងដែល ដោយព្រះវិṣṇុ តែសូរស័ព្ទ “ហ៊ុំការៈ” ប៉ុណ្ណោះ ក៏ធ្វើឲ្យពួកដានវៈដល់វិនាស។

Verse 2

तत्र स्नात्वा तु राजेंद्र सर्वपापैः प्रमुच्यते । शुक्लतीर्थस्य चोत्पत्तिं शृणु त्वं पांडुनंदन

ឱ ព្រះរាជា, អ្នកណាអប់ទឹកនៅទីនោះ នឹងរួចផុតពីបាបទាំងអស់។ ឥឡូវនេះ ឱ កូនប្រុសនៃបណ្ឌុ សូមស្តាប់អំពីកំណើតនៃទីរថៈដែលហៅថា ស៊ុក្ល-ទីរថៈ។

Verse 3

हिमवच्छिखरे रम्ये नानाधातुविचित्रिते । तरुणादित्यसंकाशे तप्तकांचनसंनिभे

លើកំពូលហិមវតដ៏ស្រស់ស្អាត ដែលតុបតែងដោយរ៉ែធាតុជាច្រើនប្រភេទ; ភ្លឺរលោងដូចព្រះអាទិត្យទើបរះ ហើយដូចមាសដែលកំពុងក្តៅរលាយ។

Verse 4

वज्रस्फटिकसोपाने चित्रपट्टशिलातले । जांबूनदमये दिव्ये नाना पद्मोपशोभिते

មានជណ្តើរធ្វើពីវជ្រៈ និងគ្រីស្តាល់ ហើយមានកម្រាលជាបន្ទះថ្មដែលចាក់លំនាំយ៉ាងវិចិត្រ; ជាទិព្វ ធ្វើពីមាសជាំបូនដៈ និងតុបតែងដោយលំនាំផ្កាឈូកជាច្រើន។

Verse 5

तत्रासीनं महादेवं सर्वज्ञं प्रभुमव्ययम् । लोकानुग्राहकं शांतं गणवृंदैः समावृतम्

នៅទីនោះ ពួកគេបានឃើញព្រះមហាទេវៈអង្គុយស្ថិត—ជាព្រះដឹងគ្រប់យ៉ាង ជាព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិរាជ មិនរលាយ; ស្ងប់ស្ងាត់ និងប្រទានអនុគ្រោះដល់លោកទាំងឡាយ ដោយមានក្រុមគណៈ (Gaṇa) ព័ទ្ធជុំវិញ។

Verse 6

स्कंदनंदिमहाकालैर्वीरभद्र गणादिभिः । उमया सहितं देवं मार्कंडः परिपृच्छति

នៅពេលព្រះអង្គស្ថិតជាមួយព្រះអុមា ហើយមានស្កន្ទៈ នន្ទី មហាកាល វីរភទ្រ និងក្រុមគណៈ (Gaṇa) ផ្សេងៗបម្រើជុំវិញ មារកណ្ឌេយៈបានសួរព្រះអង្គ។

Verse 7

देवदेव महादेव इन्द्र कामादि संस्तुत । संसारभवभीतोहं सुखोपायं ब्रवीहि मे

ឱ ព្រះទេវទេវ ឱ ព្រះមហាទេវៈ—ដែលព្រះឥន្ទ្រ កាមៈ និងអ្នកដទៃសរសើរ—ខ្ញុំភ័យខ្លាចចំពោះសង្សារ (saṃsāra); សូមព្រះអង្គប្រាប់ខ្ញុំនូវមធ្យោបាយងាយស្រួលដើម្បីឈានទៅសុខដ៏ដោះលែង។

Verse 8

भगवन्भूतभव्येश सर्वपापप्रणाशनम् । तीर्थानां परमं तीर्थं तद्वदस्व महेश्वर

ឱ ព្រះភគវាន ម្ចាស់នៃអតីត និងអនាគត ឱ មហេស្វរ! សូមព្រះអង្គប្រាប់ខ្ញុំអំពីទីរថៈ (tīrtha) ដ៏ប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមទីរថៈទាំងអស់ ដែលបំផ្លាញបាបគ្រប់យ៉ាង។

Verse 9

ईश्वर उवाच । शृणुविप्र महाभाग सर्वशास्त्रविशारद । स्नानादि कुरु गच्छ त्वं ऋषिसंघैस्समावृतः

ព្រះឥស្វរៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ “ស្តាប់ចុះ ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏មានភាគ្យល្អ អ្នកជំនាញក្នុងសាស្ត្រទាំងអស់។ ចូរធ្វើពិធីងូតទឹកបរិសុទ្ធ និងកិច្ចការផ្សេងៗ; បន្ទាប់មក ចូរចេញដំណើរ ដោយមានសមាគមឥសីព័ទ្ធជុំវិញ។”

Verse 10

मन्वत्रि याज्ञवल्क्याश्च काश्यपश्चैव अंगिराः । यमापस्तंब संवर्ताः कात्यायनबृहस्पती

មនុ អត្រី យាជ្ញវល្ក្យ កាស្យប និង អង្គិរៈ; ហើយក៏មាន យម អាបស្តម្ប សំវរត កាត្យាយន និង ព្រហស្បតិ—នាមទាំងនេះត្រូវបានរំលឹកនៅទីនេះ។

Verse 11

नारदो गौतमश्चैव पृच्छंति धर्मकांक्षिणः । गंगाकनखले पुण्या प्रयागं पुष्करं गया

នារៈទ និង គោតម ដែលប្រាថ្នាចង់ដឹងធម៌ បានសួរអំពីទីរីថ៌បរិសុទ្ធ៖ គង្គាដ៏ពិសិដ្ឋនៅកណខល, ប្រយាគ, ពុស្ករ និង គយា។

Verse 12

कुरुक्षेत्रं तु पुण्यं च राहुग्रस्ते दिवाकरे । दिवा वा यदि वा रात्रौ शुक्लतीर्थं महाफलम्

កុរុក្សេត្រ ពិតជាបរិសុទ្ធ; ហើយនៅពេលរាហូក្រពើសូរិយៈ (ពេលសូរិយគ្រាស) ការងូតទឹកនៅ សុក្ល-ទីរីថ៌—ទោះថ្ងៃឬយប់—នាំមកនូវផលបុណ្យដ៏មហិមា។

Verse 13

दर्शनात्स्पर्शनाच्चैव स्नानाद्ध्यानात्तपोर्जनात् । होमाच्चैवोपवासाच्च शुक्लतीर्थफलं महत्

ដោយគ្រាន់តែបានឃើញ បានប៉ះ បានងូតទឹកនៅទីនោះ បានសមាធិ បានបង្កើតតបៈ (ការប្រព្រឹត្តអាស្កេស) ហើយក៏ដោយការធ្វើហោម និងការតមអាហារ—ផលបុណ្យពី សុក្ល-ទីរីថ៌ នោះធំធេងយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 14

शुक्लतीर्थं महापुण्यं नद्यां तु संव्यवस्थितम् । चाणिक्योनाम राजर्षिः सिद्धिं तत्र समागतः

មានទីរីថ៌ដ៏មានបុណ្យមហាសាល ឈ្មោះ សុក្ល-ទីរីថ៌ ស្ថិតនៅលើមាត់ទន្លេ។ នៅទីនោះ ព្រះរាជឥសីឈ្មោះ ចាណិក្យ បានសម្រេចសិទ្ធិ (ភាពសម្រេចខាងវិញ្ញាណ)។

Verse 15

एतत्क्षेत्रं समुत्पन्नं योजनावृत्तिसंस्थितम् । शुक्लतीर्थं महापुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्

ដែនបរិសុទ្ធនេះបានកើតមានឡើង មានវិសាលភាពជាវង់មួយយោជនៈ។ នេះគឺ «សុក្ល-ទីរថ» មានបុណ្យធំ និងបំផ្លាញបាបទាំងអស់។

Verse 16

पादपाग्रेण दृष्टेन ब्रह्महत्यां व्यपोहति । अहमत्र ऋषिश्रेष्ठ तिष्ठामि ह्युमया सह

គ្រាន់តែបានឃើញចុងបាតជើង បាប «ព្រហ្មហត្យា» (សម្លាប់ព្រាហ្មណ៍) ក៏ត្រូវបំបាត់។ ឱ ឥសីដ៏ប្រសើរ ខ្ញុំនៅទីនេះពិតប្រាកដ ជាមួយអុមា។

Verse 17

वैशाखे विमले मासि कृष्णपक्षे चतुर्दशी । कैलासाच्चापि निर्गत्य तत्र संनिहितो ह्यहम्

ក្នុងខែវៃសាខៈដ៏បរិសុទ្ធ នៅថ្ងៃចតុរទសីនៃក្រឹស្ណបក្ស ខ្ញុំចេញពីកៃលាសផង ហើយស្ថិតមាននៅទីនោះ។

Verse 18

देवकिन्नरगंधर्वाः सिद्धविद्याधरास्तथा । गणाश्चाप्सरसो नागाः सर्वे देवाः समागताः

កិន្នរ និងគន្ធព៌ដ៏ទេវី, សិទ្ធ និងវិទ្យាធរ ដូចគ្នា; ព្រមទាំងគណៈ អប្សរា និងនាគ—ទេវទាំងអស់បានមកប្រជុំគ្នា។

Verse 19

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे ऊनविंशोध्यायः

ដូច្នេះ បញ្ចប់ជំពូកទី១៩ ក្នុងស្វರ್ಗខណ្ឌ នៃ «ស្រី បទ្ម មហាបុរាណ» ដ៏រុងរឿង។

Verse 20

रजकेन यथा वस्त्रं शुक्लं भवति वारिणा । आजन्मसंचितं पापं शुक्लतीर्थे व्यपोहति

ដូចជាអ្នកបោកខោអាវធ្វើឲ្យក្រណាត់សស្អាតដោយទឹក ដូច្នេះបាបដែលសន្សំមកតាំងពីកំណើត ក៏ត្រូវលាងបាត់នៅឯ សុក្លា ទីរថ។

Verse 21

स्नानं दानं महापुण्यं मार्कंड ऋषिसत्तम । शुक्लतीर्थात्परं तीर्थं न भूतं न भविष्यति

ឱ មារកណ្ឌេ ឥសីដ៏ប្រសើរ! ការងូតទឹកបរិសុទ្ធ និងការធ្វើទាន ជាមហាបុណ្យ។ មិនមានទីរថណាមួយធ្លាប់មាន ឬនឹងមាន ដែលលើស សុក្លា-ទីរថ ទេ។

Verse 22

पूर्वे वयसि कर्माणि कृत्वा पापानि मानवः । अहोरात्रोपवासेन शुक्लतीर्थे व्यपोहति

មនុស្សដែលបានប្រព្រឹត្តបាបនៅវ័យដើម អាចលុបបាបទាំងនោះបាន ដោយការតមអាហារទាំងថ្ងៃទាំងយប់ នៅឯ សុក្លា-ទីរថ។

Verse 23

तपसा ब्रह्मचर्येण यज्ञैर्दानेन वा पुनः । देवदानेन या पुष्टिर्न सा क्रतुशतैरपि

ភាពបំពេញបន្ថែមខាងវិញ្ញាណដែលកើតពី “ទេវទាន” គឺការធ្វើទានឧទ្ទិសដល់ទេវតា មិនអាចទទួលបានទេ ទោះធ្វើយជ្ញមួយរយដងក៏ដោយ ដោយតបៈ ព្រហ្មចរិយៈ យជ្ញ ឬទានធម្មតា។

Verse 24

कार्तिकस्य च मासस्य कृष्णपक्षे चतुर्दशी । घृतेन स्नापयेद्देवमुपोष्य परमेश्वरम्

នៅថ្ងៃចតុរទសី (ថ្ងៃទី១៤) នៃក្រិស្ណបក្ស ក្នុងខែកាតិកា បន្ទាប់ពីតមអាហារ គួរឲ្យស្រង់ព្រះបរមេស្វរ ព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិបតី ដោយឃី (ប៊ឺរលាយ)។

Verse 25

एकविंशत्कुलोपेतो न च्यवेच्चैश्वरात्पदात् । शुक्लतीर्थं परं तीर्थमृषिसिद्धनिषेवितम्

អ្នកដែលប្រកបដោយវង្សត្រកូលម្ភៃមួយ មិនធ្លាក់ចេញពីស្ថានភាពអធិរាជ្យឡើយ។ សុក្លា-ទីរថៈ ជាទីរថៈដ៏ប្រសើរបំផុត ដែលព្រះឥសី និងសិទ្ធៈទាំងឡាយមកគោរព និងសេវា។

Verse 26

तत्र स्नात्वा ततो राजन्पुनर्जन्म न विद्यते । स्नात्वा वै शुक्लतीर्थेपि अर्चयेद्वृषभध्वजम्

ឱ ព្រះរាជា! បន្ទាប់ពីងូតទឹកបរិសុទ្ធនៅទីនោះ កំណើតឡើងវិញមិនមានទៀតឡើយ។ ហើយក្រោយងូតនៅសុក្លា-ទីរថៈ គួរគោរពបូជាព្រះសិវៈ អ្នកមានទង់រូបគោ។

Verse 27

जागरं कारयेत्तत्र नृत्यगीतादिमंगलैः । प्रभाते शुक्लतीर्थे तु स्नानं वै देवतार्चनम्

នៅទីនោះ គួរធ្វើជាការយាមភ្ញាក់ពេញរាត្រី ដោយអំពើមង្គល ដូចជា រាំ និងច្រៀង។ ហើយពេលព្រឹកព្រលឹម នៅសុក្លា-ទីរថៈ គួរងូតទឹកបរិសុទ្ធ និងបូជាទេវតា។

Verse 28

आचार्यं भोजयेत्पश्चाच्छिवव्रतपरः शुचिः । भोजनं च यथाशक्त्या वित्तशाठ्यं न कारयेत्

បន្ទាប់មក អ្នកដែលបរិសុទ្ធ និងឧស្សាហ៍ក្នុងសិវវ្រតៈ គួរអញ្ជើញអាចារ្យទទួលភោជន។ ហើយគួរផ្តល់អាហារតាមសមត្ថភាព ដោយមិនបោកបញ្ឆោតអំពីទ្រព្យសម្បត្តិ។

Verse 29

प्रदक्षिणं ततः कृत्वा शनैर्देवांतिकं व्रजेत् । एवं वै कुरुते यस्तु तस्य पुण्यफलं शृणु

បន្ទាប់មក ធ្វើប្រទក្សិណា ហើយដើរយឺតៗចូលទៅកាន់សម្នាក់ព្រះទេវតា។ អ្នកណាធ្វើដូច្នេះ សូមស្តាប់ផលបុណ្យរបស់គាត់។

Verse 30

दिव्ययानसमारूढस्तूयमानोऽप्सरोगणैः । शिवतुल्यबलोपेतस्तिष्ठत्याभूतसंप्लवम्

ឡើងជិះរថទិព្វ ហើយត្រូវបានសរសើរដោយក្រុមអប្សរា មានកម្លាំងស្មើព្រះសិវៈ គាត់ស្ថិតនៅទីនោះរហូតដល់ពេលប្រល័យនៃសត្វទាំងអស់។

Verse 31

शुक्लतीर्थे तु या नारी ददाति कनकं शुभम् । घृतेन स्नापयेद्देवं कुमारं चाभिपूजयेत्

តែស្ត្រីណាដែលនៅឯ សុក្ល-ទីរថៈ បរិច្ចាគមាសដ៏មង្គល នាងគួរឲ្យស្រោចស្នានទេវតាដោយឃ្រឹត (ប៊ឺរលាយ) ហើយបូជាព្រះកុមារ (ស្កន្ទ) តាមវិធីសមគួរ។

Verse 32

एवं या कुरुते भक्त्या तस्याः पुण्यफलं शृणु । मोदते देवलोकस्था यावदिंद्राश्चतुर्दश

ដូច្នេះ ស្ត្រីដែលប្រព្រឹត្តដោយភក្តី សូមស្តាប់ផលបុណ្យរបស់នាង៖ នាងស្ថិតនៅទេវលោក ហើយរីករាយរហូតដល់កាលនៃឥន្ទ្រទាំងដប់បួន។

Verse 33

अयने वा चतुर्दश्यां संक्रांतौ विषुवे तथा । स्नात्वा तु सोपवासः स निर्जितात्मा समाहितः

នៅថ្ងៃអយនៈ ឬនៅថ្ងៃចតុរទសី ឬនៅកាលសង្ក្រាន្តិ ហើយដូចគ្នានៅកាលវិសុវៈ—ក្រោយស្នានហើយ គួរតមអាហារ មានការគ្រប់គ្រងខ្លួន និងផ្តោតចិត្តសមាធិ។

Verse 34

दानं दद्याद्यथाशक्त्या प्रीयेतां हरिशंकरौ । शुक्लतीर्थप्रभावेण सर्वं भवति चाक्षयम्

គួរបរិច្ចាគតាមសមត្ថភាព ដើម្បីឲ្យព្រះហរិ និងព្រះសង្ករ ពេញព្រះហឫទ័យ។ ដោយអานุភាពនៃ សុក្ល-ទីរថៈ កិច្ចការនិងទានទាំងអស់នៅទីនោះ ក្លាយជាអក្សយៈ មិនចេះអស់។

Verse 35

अनाथं दुर्गतं विप्रं नाथवंतमथापि वा । उद्वाहयति यस्तीर्थे तस्य पुण्यफलं शृणु

សូមស្តាប់ផលបុណ្យដ៏មហិមារបស់អ្នកដែលនៅទីរថ (tīrtha) រៀបចំពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍ឲ្យព្រាហ្មណ៍—មិនថាគាត់ជាអនាថា ក្រីក្រ ឬសូម្បីមានអ្នកអាស្រ័យក៏ដោយ។

Verse 36

यावत्तद्रोमसंख्या तु तत्प्रसूतिकुलेषु च । तावद्वर्षसहस्राणि शिवलोके महीयते

អស់រយៈពាន់ៗឆ្នាំតាមចំនួនរោមលើកាយ និងដូចគ្នាតាមចំនួនក្នុងជួរពូជពង្សកូនចៅរបស់គាត់ អ្នកនោះត្រូវបានគោរពលើកតម្កើងនៅក្នុងសិវលោក (Śivaloka)។