Shloka 109
Merit of Causeways and Crossings, Temple Construction Rewards, and the Rudrākṣa Mahātmya
नृपाणामीश्वराणां च धनिनां गुणिनां पुरः । पठित्वा मोक्षमाप्नोति श्रवणात्तत्फलं लभेत्
nṛpāṇāmīśvarāṇāṃ ca dhanināṃ guṇināṃ puraḥ | paṭhitvā mokṣamāpnoti śravaṇāttatphalaṃ labhet
ដោយសូត្របទនេះនៅមុខព្រះមហាក្សត្រ អ្នកគ្រប់គ្រង អ្នកមាន និងអ្នកមានគុណធម៌ មនុស្សម្នាក់បានដល់មោក្ខ; ហើយសូម្បីតែគ្រាន់តែស្តាប់ ក៏ទទួលបានផលដូចគ្នា។
Unspecified (narratorial injunction within the Adhyaya context)
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
Type: city
Sandhi Resolution Notes: नृपाणाम्+ईश्वराणाम्→नृपाणामीश्वराणाम्; मोक्षम्+आप्नोति→मोक्षमाप्नोति; श्रवणात्+तत्+फलम्→श्रवणात्तत्फलं; तत्+फलम् (षष्ठी-तत्पुरुष)→तत्फलम्
FAQs
The verse praises pāṭha (recitation/reading) and śravaṇa (hearing) of the sacred text, stating that both can yield the same spiritual result.
It highlights public, socially prominent settings—implying wider dissemination, honor to dharma, and the encouragement of others—while asserting that the act remains spiritually potent.
Sincere engagement with sacred teachings—whether by reciting or even listening attentively—is presented as transformative, culminating in the highest goal, mokṣa.