Adhyaya 35

Verse 1

रंभोवाच । ब्रह्मा अव्यक्तसंभूतस्तस्माज्जज्ञे प्रजापतिः । अत्रिर्नाम स धर्मात्मा तस्य पुत्रो महामनाः

រំប្ហា បានមានព្រះវាចា៖ «ព្រះព្រហ្មា កើតឡើងពីអវ្យក្តៈ (អសម្ដែង); ពីព្រះអង្គនោះ ព្រះប្រជាបតិ បានប្រសូត។ ព្រះធម៌អាត្មា នោះមាននាមថា អត្រី ហើយបុត្ររបស់ព្រះអង្គគឺ មហាមនៈ អ្នកមានចិត្តធំ»។

Verse 2

अंगो नाम अयं भद्रे नंदनं वनमागतः । इंद्रस्य संपदं दृष्ट्वा लीलातेजसमुत्तमाम्

ឱ ស្ត្រីដ៏សុភាព, បុរសម្នាក់នេះមាននាមថា អង្គៈ បានមកដល់ព្រៃនន្ទនៈ។ ពេលបានឃើញសម្បត្តិ និងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះឥន្ទ្រ—ពន្លឺដ៏ឧត្តមដែលបញ្ចេញដូចជាលីលាដោយងាយ—គាត់ក៏ភ្ញាក់ផ្អើលអស្ចារ្យ។

Verse 3

कृता स्पृहा अनेनापि इंद्रस्य सदृशे पदे । ईदृशो हि यदा पुत्रो मम स्याद्धर्मसंयुतः

ដោយសារគាត់នេះ សេចក្តីប្រាថ្នានៅក្នុងខ្ញុំក៏កើតឡើង សូម្បីចង់បានតំណែងស្មើព្រះឥន្ទ្រ។ ព្រោះពេលណាខ្ញុំមានបុត្រដូច្នោះ—ដែលប្រកបដោយធម៌—ពេលនោះប្រាថ្នារបស់ខ្ញុំនឹងបានសម្រេច។

Verse 4

सुश्रेयो मे भवेज्जन्म यशः कीर्ति समन्वितम् । आराधितो हृषीकेशस्तपोभिर्नियमैस्तथा

សូមឲ្យកំណើតរបស់ខ្ញុំប្រសើរបំផុត ប្រកបដោយយស និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះ។ ហើយសូមឲ្យមានការអារាធនាព្រះហ្រឹសីកេស—តាមរយៈតបៈ និងការរក្សានិយមវិន័យផងដែរ។

Verse 5

सुप्रसन्ने हृषीकेशे वरं याचितवानयम् । इंद्रस्य सदृशं पुत्रं विष्णुतेजः पराक्रमम्

ពេលព្រះហ្រឹសីកេស (ព្រះវិṣṇុ) ទ្រង់ពេញព្រះហឫទ័យយ៉ាងខ្លាំង គាត់បានសូមពរ៖ បុត្រម្នាក់ដូចព្រះឥន្ទ្រ—ប្រកបដោយពន្លឺវិṣṇុតេជៈ និងសេចក្តីក្លាហានពលកម្ម។

Verse 6

वैष्णवं सर्वपापघ्नं देहि मे मधुसूदन । दत्तवान्स तदा पुत्रमीदृशं सर्वधारकम्

ឱ មធុសូទន សូមប្រទានកូនប្រុសអ្នកស្មោះភក្តិដល់ព្រះវិṣṇu ជាអ្នកបំផ្លាញបាបទាំងអស់ដល់ខ្ញុំ។ បន្ទាប់មក ព្រះองค์បានប្រទានកូនប្រុសដូច្នោះ ដែលជាទីពឹងពាក់របស់សព្វគ្នា។

Verse 7

तदाप्रभृति विप्रेंद्रः पुण्यां कन्यां प्रपश्यति । यथा त्वं चारुसर्वांगी तथायं परिपश्यति

ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរបំផុតបានតែងតែសម្លឹងមើលកុមារីមានបុណ្យនោះ; ដូចដែលអ្នកស្រស់ស្អាតគ្រប់អវយវៈ គាត់ក៏សម្លឹងនាងដូច្នោះដែរ។

Verse 8

एनं गच्छ वरारोहे अस्मात्पुत्रो भविष्यति । पुण्यात्मा पुण्यधर्मज्ञो विष्णुतेजः पराक्रमः

ចូរទៅរកគាត់ ឱ ស្ត្រីមានត្រគាកស្រស់ស្អាត; ពីគាត់ អ្នកនឹងបានកូនប្រុសមានចិត្តបុណ្យ—ជ្រាបច្បាស់ធម៌នៃកុសល មានពន្លឺតេជៈរបស់ព្រះវិṣṇu និងក្លាហានមានអំណាច។

Verse 9

एतत्ते सर्वमाख्यातं तथाहं पृच्छिता त्वया । अयं भर्ता भवत्यर्हो भवेदेव न संशयः

ខ្ញុំបានប្រាប់អ្នកគ្រប់យ៉ាងហើយ ដូចដែលអ្នកបានសួរខ្ញុំ។ បុរសនេះពិតជាសមគួរជាស្វាមីរបស់អ្នក; គ្មានសង្ស័យឡើយ។

Verse 10

सुशंखस्यापि यः शापो वृथा सोऽपि भविष्यति । अस्माज्जाते महाभागे पुत्रे धर्मप्रचारिणि

សូម្បីតែបណ្តាសារបស់ សុសង្គ្ខ ក៏នឹងក្លាយជាឥតប្រយោជន៍ ដោយពេលកូនប្រុសដ៏មានភាគ្យធំនោះកើតពីយើង—អ្នកនឹងផ្សព្វផ្សាយធម៌។

Verse 11

भविष्यसि सुखी भद्रे सत्यं सत्यं वदाम्यहम् । सुक्षेत्रे कृषिकारस्तु बीजं वपति तत्परः

ឱ នាងជាមង្គល អ្នកនឹងបានសុខ—នេះជាសច្ចៈ សច្ចៈខ្ញុំប្រាប់។ ដូចកសិករដែលខិតខំ បោះពូជក្នុងស្រែដែលបានរៀបចំល្អ។

Verse 12

स तथा भुंजते देवि यथा बीजं तथा फलम् । अन्यथा नैव जायेत तत्सर्वं सदृशं भवेत्

ឱ ទេវី ដូចពូជយ៉ាងណា ផលក៏យ៉ាងនោះ; សត្វលោកទទួលផលតាមហេតុដែលខ្លួនបានបោះ។ បើមិនដូច្នោះ វាមិនកើតឡើយ; អ្វីៗទាំងអស់ស្រដៀងហេតុរបស់ខ្លួន។

Verse 13

अयमेष महाभागस्तपस्वी पुण्यवीर्यवान् । अस्य वीर्यात्समुत्पन्नो अस्यैवगुणसंपदा

មនុស្សនេះហើយជាមហាភាគ តាបសី មានវីរយៈបុណ្យដ៏បរិសុទ្ធ។ ពីតេជៈរបស់គាត់ បានកើតឡើងអ្នកម្នាក់ ដែលមានសម្បត្តិគុណធម៌ស្រដៀងគាត់។

Verse 14

युक्तः पुत्रो महातेजाःसर्वदेहभृतां वरः । भविष्यति महाभाग्यो युक्तात्मा योगतत्ववित्

កូនប្រុសម្នាក់ដែលមានវិន័យ មានតេជៈដ៏មហា—ល្អបំផុតក្នុងចំណោមសត្វមានកាយទាំងអស់—នឹងកើតមក។ គាត់នឹងជាមហាភាគ្យ សង្រួមខ្លួន និងដឹងច្បាស់អំពីតត្តវៈនៃយោគៈ។

Verse 15

एवं हि वाक्यं तु निशम्य बाला रंभाप्रियोक्तं शिवदायकं तत् । विचिंत्य बुद्ध्येह सुनीथया तदा तत्त्वार्थमेतत्परिसत्यमेव हि

ពេលបានឮពាក្យទាំងនោះ—ដែលបាននិយាយដោយអ្នកជាទីស្រឡាញ់របស់រំភា និងប្រទានមង្គលនៃព្រះសិវៈ—ក្មេងស្រី សុនីថា បានពិចារណាដោយបញ្ញា ហើយសន្និដ្ឋានថា៖ «អត្ថន័យសារសំខាន់នេះ ពិតជាសច្ចៈទាំងស្រុង»។

Verse 35

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडेवेनोपाख्याने पंचत्रिंशोऽध्यायः

ដូច្នេះ ជំពូកទី៣៥ នៃ ភូមិខណ្ឌ ក្នុង ស្រីបដ្មបុរាណៈ ក្នុងផ្នែកដែលហៅថា វេនោបាខ្យានៈ បានបញ្ចប់។