Padma Purana — Bhumi Khanda, Shloka 20
The Narrative of Suvrata: Tapas, Surrender-Prayer, and Cyclical Time
सुव्रत उवाच । संसारसागरमतीव महासुदुःखजालोर्मिभिर्विविधमोहचयैस्तरंगैः । संपूर्णमस्ति निजदोषगुणैस्तु प्राप्तस्तस्मात्समुद्धर जनार्दनमाशुदीनम्
suvrata uvāca | saṃsārasāgaramatīva mahāsuduḥkhajālormibhirvividhamohacayaistaraṃgaiḥ | saṃpūrṇamasti nijadoṣaguṇaistu prāptastasmātsamuddhara janārdanamāśudīnam
សុវ្រតបាននិយាយថា៖ មហាសមុទ្រនៃសង្សារនេះ ពោរពេញដោយរលកជាសំណាញ់ទុក្ខដ៏ធំធេង និងជារលកធំៗកើតពីគំនរមោហៈនានា។ ខ្ញុំត្រូវបានចាប់ជាប់ទាំងស្រុងដោយកំហុស និងលក្ខណៈរបស់ខ្លួនឯង; ដូច្នេះ ឱ ព្រះជនារទនៈ សូមលើកសង្គ្រោះអ្នកទុក្ខទោមនស្សនេះឲ្យឆាប់។
Suvrata
Primary Rasa: karuna
Secondary Rasa: shanta
Sandhi Resolution Notes: संसारसागरम्+अतीव → संसारसागरमतीव; जाल+ऊर्मिभिः → जालोर्मिभिः; मोहचयैः+तरङ्गैः (समुच्चय) ; संपूर्णम्+अस्ति → संपूर्णमस्ति; गुणैः+तु → गुणैस्तु; प्राप्तः+तस्मात् → प्राप्तस्तस्मात्; जनार्दनम्+आशु+दीनम् → जनार्दनमाशुदीनम् (माशु इति मा+आशु)
FAQs
It portrays saṁsāra as an ocean whose waves are woven from intense sorrow and whose billows arise from accumulated delusion—suggesting instability, danger, and repeated overwhelm.
The speaker directly appeals to Janārdana for rescue, expressing dependence on divine grace rather than self-sufficiency—an essential bhakti stance of surrender.
It highlights personal responsibility: suffering in saṁsāra is linked to one’s own tendencies and mistakes, encouraging self-reflection alongside seeking divine help.