Padma Purana — Bhumi Khanda, Shloka 39
Vision of Nandana Grove: The Glory of the Wish-Fulfilling Tree and the Birth of Aśokasundarī
विद्यासु मध्ये च यथात्मविद्या लोकेषु सर्वेषु यथा नरेंद्रः । तथैव मुख्यस्तरुराज एष सर्वातिथिर्देवपतेः प्रियोयम्
vidyāsu madhye ca yathātmavidyā lokeṣu sarveṣu yathā nareṃdraḥ | tathaiva mukhyastarurāja eṣa sarvātithirdevapateḥ priyoyam
ដូចជាក្នុងចំណោមវិជ្ជាទាំងឡាយ អាត្មវិជ្ជា (វិជ្ជារក្សាខ្លួន/ដឹងខ្លួន) ជាប្រធាន ហើយដូចជាក្នុងលោកទាំងពួង ស្តេច (នរេន្រ្ទរ) ជាប្រធានក្នុងចំណោមមនុស្ស។ ដូច្នេះដែរ ព្រះរាជានៃដើមឈើនេះជាអធិបតី—ទទួលភ្ញៀវទាំងអស់—ហើយជាទីស្រឡាញ់យ៉ាងខ្លាំងរបស់ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតាទាំងឡាយ។
Unspecified (narratorial/teaching voice within Bhūmi-khaṇḍa context)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
Type: forest
Sandhi Resolution Notes: यथात्मविद्या = यथा + आत्मविद्या; तथैव = तथा + एव; मुख्यस्तरुराज = मुख्यः + तरुराजः; सर्वातिथिर्देवपतेः = सर्वातिथिः + देवपतेः; प्रियोयम् = प्रियः + अयम्.
FAQs
It establishes a hierarchy of excellence: self-knowledge is supreme among sciences, a king is foremost among people, and likewise a particular “king of trees” is praised as the foremost—especially for its role in welcoming and serving guests.
“Devapati” means “lord of the gods,” a common epithet of Indra; the verse says this chief among trees is dear to him.
By pairing ātma-vidyā (inner realization) with atithi-sevā (hospitality), it links highest spiritual pursuit with practical dharma—honoring and caring for guests as a sacred duty.