Shloka 42
Brahmā’s Discourse to Mohinī
Harivāsara, Desire, and the Satya-Test of Rukmāṅgada
ब्रह्मोवाच । सत्यमुक्तं त्वया देवि नासाध्यं भुवनत्रये । नागनासोरु सुभगे मत्तमातंगगामिनि ॥ ४२ ॥
brahmovāca | satyamuktaṃ tvayā devi nāsādhyaṃ bhuvanatraye | nāganāsoru subhage mattamātaṃgagāmini || 42 ||
ព្រះព្រហ្មមានព្រះបន្ទូល៖ «ពិតប្រាកដណាស់ ព្រះនាងបាននិយាយត្រឹមត្រូវ។ ក្នុងត្រីលោក គ្មានអ្វីមិនអាចសម្រេចបានដោយព្រះនាងទេ។ ឱ ព្រះនាងសុភមង្គល មានភ្លៅដូចខ្សែដងដំរី និងដំណើរដូចដំរីស្រីស្រវឹង»។
Brahma
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It affirms the Goddess’s supreme efficacy—nothing is impossible for her within the three worlds—establishing faith (śraddhā) in divine grace as a decisive spiritual force.
By praising the Goddess’s limitless capacity, the verse models bhakti through stuti (devotional eulogy): devotion grows when the devotee recognizes the deity as fully capable of granting protection and accomplishment.
Primarily Vyākaraṇa/semantic usage: compounds like bhuvana-traye and matta-mātaṅga-gāmini show how Sanskrit samāsa compresses theology and imagery into precise devotional praise.