Shloka 26
The Vision of the Lord Granted to Rukmangada
Prepared to Slay His Son
नाहं नियोगी भविता हि देव आज्ञाविहीनः सुरलोकनाथ । विधेहि चान्यत्प्रकरोमि तात निदेशनं मास्तु मदीय दण्डम् ॥ २६ ॥
nāhaṃ niyogī bhavitā hi deva ājñāvihīnaḥ suralokanātha | vidhehi cānyatprakaromi tāta nideśanaṃ māstu madīya daṇḍam || 26 ||
ឱ ព្រះអម្ចាស់ ខ្ញុំមិនអាចធ្វើជាអ្នកប្រតិបត្តិតាមការតែងតាំង ដោយគ្មានព្រះបញ្ជារបស់ព្រះអង្គទេ ឱ អធិរាជនៃលោកសួគ៌។ សូមព្រះអង្គណែនាំផ្លូវផ្សេងទៀត ឱ ព្រះបិតា—ខ្ញុំនឹងធ្វើតាមព្រះបន្ទូល; សូមកុំឲ្យមានទណ្ឌកម្មពីខ្ញុំ ដោយគ្មានព្រះបញ្ជាច្បាស់លាស់របស់ព្រះអង្គ។
Unspecified (a subordinate addressing a divine authority in dialogue)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
It emphasizes dharmic restraint: one should not act—especially in matters of enforcement or consequence—without rightful authority and explicit instruction, aligning action with divine order (ājñā).
Bhakti is shown as humble obedience and surrender: the speaker refuses independent action and seeks the Lord’s directive, modeling dependence on divine will rather than ego-driven initiative.
While no specific Vedāṅga is named, the verse reflects a core dharma-śāstric principle relevant to ritual and governance: actions require proper injunction (vidhi/ājñā) and should not be performed arbitrarily.