Shloka 14
The Description of Mohinī’s Love Episode
आज्ञाविधेयांस्तु पितुर्नियोज्य दासांश्च दासीश्च हिरण्यकंठीः । मत्स्यध्वजार्त्तस्य सुखाय पुत्रस्ततो महीरक्षणमाचचार ॥ १४ ॥
ājñāvidheyāṃstu piturniyojya dāsāṃśca dāsīśca hiraṇyakaṃṭhīḥ | matsyadhvajārttasya sukhāya putrastato mahīrakṣaṇamācacāra || 14 ||
ព្រះរាជបុត្រាបានតែងតាំងបម្រើប្រុស និងបម្រើស្រី ដែលគោរពតាមព្រះបញ្ជាព្រះបិតា ហើយពាក់អលង្ការមាស។ បន្ទាប់មក ដើម្បីផ្តល់សុខដល់ម៉ត្ស្យធ្វជៈដែលកំពុងទុក្ខលំបាក ព្រះរាជបុត្រានោះបានចាប់ផ្តើមភារកិច្ចការពារផែនដី។
Narada (narrating a kshetra-related royal episode within Uttara-Bhaga)
Vrata: none
Primary Rasa: vira
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It frames righteous governance as a dharmic duty: orderly service (obedient attendants) and compassionate action culminate in mahī-rakṣaṇa—protecting the world for the welfare of the distressed.
Bhakti is implied through selfless duty: serving elders (pituḥ ājñā), caring for the suffering (ārtta-sukha), and protecting creation are presented as actions aligned with divine order, a lived form of devotion.
No specific Vedanga (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa) is taught directly; the practical takeaway is Rajadharma—administration and social order through proper नियुक्ति (appointment) and responsibility for public welfare.