The Exposition of Spiritual Knowledge
Jñāna-pradarśanam
नृणामाशाभिभूतानामाश्चर्यमिदमुच्यते । किञ्चिद्दातापि चाण्डालस्तस्मादधिकतां गतः ॥ २६ ॥
nṛṇāmāśābhibhūtānāmāścaryamidamucyate | kiñciddātāpi cāṇḍālastasmādadhikatāṃ gataḥ || 26 ||
អំពីមនុស្សដែលត្រូវក្តីសង្ឃឹមគ្រប់គ្រង នេះហៅថា ជារឿងអស្ចារ្យ៖ សូម្បីតែចណ្ឌាល ម្តងណាដែលឲ្យទានតិចតួច ក៏ឡើងទៅស្ថានខ្ពស់ជាងមនុស្សបែបនោះ។
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
It teaches that inner disposition matters more than social label: even small charity elevates a person, while being ruled by craving (āśā) diminishes spiritual standing.
By valuing selfless giving over grasping desire, it supports Bhakti’s core mood—offering rather than demanding—making the heart fit for devotion.
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa) is taught here; the practical takeaway is dhārmic conduct—dāna as a daily discipline to reduce attachment.