Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 18
अन्नदास्तु मुनुश्रेष्ट भुंजंतः स्वादु यांति वै । नीरदा यांति सुखिनः पिबंतः क्षीरमुत्तममम् । तक्रदा दधिदाश्चैव तत्तद्भोगं लभंति वै । घृतदा मधुदाश्चैव क्षीरदाश्च द्विजोत्तम ॥ १८ ॥
annadāstu munuśreṣṭa bhuṃjaṃtaḥ svādu yāṃti vai | nīradā yāṃti sukhinaḥ pibaṃtaḥ kṣīramuttamamam | takradā dadhidāścaiva tattadbhogaṃ labhaṃti vai | ghṛtadā madhudāścaiva kṣīradāśca dvijottama || 18 ||
ឱ មុនិដ៏ប្រសើរ អ្នកដែលប្រគេនអាហារ នឹងទៅដល់ទីដែលបានបរិភោគម្ហូបផ្អែមឆ្ងាញ់។ អ្នកដែលប្រគេនទឹក នឹងទៅដោយសុខ ដោយផឹកទឹកដោះគោដ៏ល្អឥតខ្ចោះ។ អ្នកដែលប្រគេនទឹកដោះជូរ និងអ្នកដែលប្រគេនយ៉ាអួរ នឹងទទួលបានការរីករាយតាមអំណោយនោះ។ ដូចគ្នានេះដែរ ឱ ទ្វិជោត្តម អ្នកប្រគេនឃី អ្នកប្រគេនទឹកឃ្មុំ និងអ្នកប្រគេនទឹកដោះគោ នឹងទទួលផលរីករាយសមនឹងអំណោយរបស់ខ្លួន។
Narada (teaching a brahmin/sage interlocutor in the dāna-phala context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It teaches the dāna-phala principle: gifts offered with dharmic intent return as corresponding enjoyments and well-being, reinforcing charity as a concrete means of accruing puṇya.
While not explicitly naming a deity, it supports bhakti-informed dharma: serving living beings through annadāna and jaladāna is a devotional expression, and the Purana links such service with auspicious spiritual outcomes.
Ritual ethics (dharma-śāstra orientation) is emphasized: selecting sattvic gifts like food, water, milk, curd, ghee, and honey and understanding their stated phala (result) as part of practiced religious discipline.