Dharmānukathana
Narration of Dharma
तस्य पुण्यं प्रसङ्ख्यातुं नोत्सहेऽब्दशतैरपि । अखण्डदीपं यः कुर्याद्विष्णोर्वा शङ्करस्य च ॥ १३४ ॥
tasya puṇyaṃ prasaṅkhyātuṃ notsahe'bdaśatairapi | akhaṇḍadīpaṃ yaḥ kuryādviṣṇorvā śaṅkarasya ca || 134 ||
បុណ្យរបស់គាត់ ខ្ញុំមិនអាចរាប់បានទេ ទោះបីជាចំណាយពេលរាប់រយឆ្នាំក៏ដោយ—សម្រាប់អ្នកណាដែលបំភ្លឺចង្កៀងមិនដាច់ សម្រាប់ព្រះវិṣṇុ ឬសម្រាប់ព្រះសង្ករៈផងដែរ។
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It declares that the spiritual merit of establishing an unbroken lamp (akhaṇḍadīpa) in devotion is immeasurable, emphasizing bhakti expressed through sustained, reverent worship.
Bhakti here is shown as steady, continuous remembrance and service—symbolized by a lamp kept continuously for Viṣṇu (and also Śaṅkara), indicating unwavering devotion rather than occasional ritual.
Ritual application (kalpa/ācāra in practice) is implied: maintaining an akhaṇḍadīpa as a regulated devotional observance (vrata-like discipline) with attention to continuity and sanctity of worship.