Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 33
Nirukta, Phonetic Variants, and Vedic Dhātu–Svara Taxonomy
रभद्यब्दयनुदात्तेतो ञिक्ष्विदोतात्त इन्मतः । परस्मैपदिनः पंच दश स्कंम्भ्वादयस्तथा ॥ ३३ ॥
rabhadyabdayanudātteto ñikṣvidotātta inmataḥ | parasmaipadinaḥ paṃca daśa skaṃmbhvādayastathā || 33 ||
ចាប់ពីក្រុមឫសដែលចាប់ផ្តើមដោយ «rabh-» និងពីថ្នាក់ «abda-» អ្វីៗដែលមានសញ្ញា anudātta; ហើយពីក្រុមឫសដែលចាប់ផ្តើមដោយ «kṣvid-» មាន it-សញ្ញា «ṇi» និងមាន udātta—តាមទស្សនៈនេះ—មានឫស ១៥ ដែលជា parasmaipada ដោយចាប់ផ្តើមពី «skambh-» និងផ្សេងៗទៀត។
Sanatkumara (in instruction to Narada on technical śāstra)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
FAQs
It shows that mokṣa-dharma study in the Narada Purana includes disciplined Vedāṅga learning—especially grammar and accent—so that Vedic recitation and scriptural understanding remain precise and error-free.
Indirectly: correct śabda (sound) and meaning support correct mantra and stotra usage; such accuracy strengthens Viṣṇu-bhakti practices by preserving the intended form and sense of sacred speech.
Vyākaraṇa and Śikṣā: it discusses dhātu-grouping, parasmaipada usage, and accent/it-markers (udātta/anudātta) used to classify verbal roots in grammatical tradition.